"Ο κύβος ερρίφθη".
Αλλάζουμε, Ανατρέπουμε, Δημιουργούμε το διαφορετικό, Ελπίζουμε».
Καταθέτω επίσημα σήμερα, προς ολόκληρη την τοπική κοινωνία, το ενδιαφέρον μου για την Δημαρχία του νέου Δήμου Λαρισαίων.
Προχωράω στην ενέργεια αυτή με πλήρη συναίσθηση της ευθύνης, με απόλυτη αντίληψη των δυσκολιών που διανύει η χώρα και οι πολίτες αλλά, και με βαθιά την πεποίθηση ότι, μπορώ να φέρω σε πέρας μία δύσκολη αποστολή που θα ξεκινήσει την επόμενη μέρα των εκλογών του Νοεμβρίου, και οι συμπολίτες θα με έχουν εμπιστευθεί στην θέση του «πρώτου μεταξύ ίσων των πολιτών», στη θέση του Δημάρχου Λαρισαίων.
Με την γνώση, την εμπειρία και τις αρχές που πορεύθηκα όλα αυτά τα χρόνια, αλλά κυρίως, με τη συνέργια όλων των Επιστημονικών και Παραγωγικών φορέων της Λάρισας και όλων των πολιτών.
Τριάντα πέντε χρόνια μετά την μεταπολίτευση, όπου η Τοπική Αυτοδιοίκηση προσπάθησε και έπαιξε έναν σημαντικό ρόλο απέναντι στην Κεντρική εξουσία, η πρόκληση για το μέλλον είναι μεγάλη. Η Αυτοδιοίκηση, είτε μέσα από την αλλαγή του Διοικητικού χάρτη της χώρας, είτε, κυρίως, μέσα από την διαρκώς και αυξανόμενη αμφισβήτηση και αντίδραση των πολιτών απέναντι στην Κεντρική εξουσία και το πολιτικό σύστημα, καλείται να είναι «πρωταγωνιστής πρωτοβουλιών και θετικών εξελίξεων» για την τοπική κοινωνία. Δίνοντας σαφές μήνυμα ελπίδας και προοπτικής και κυρίως, διασφαλίζοντας την διάχυση των ωφελειών σε όλους τους πολίτες. Με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και δράσεις, δημόσιας λειτουργίας χωρίς την εμπλοκή ή την αντίστιξη με την ιδιωτική πρωτοβουλία.
Αποτελεί κοινή πεποίθηση πλέον ότι, κλείνει ένας «σημαντικός κύκλος» για την τοπική Αυτοδιοίκηση και, λόγω των περιστάσεων αλλά, και εκ των απαιτήσεων των πολιτών, ανοίγει ο κύκλος της «Νέας Εποχής» για τη Λάρισα.
Στέκομαι με σεβασμό απέναντι σε όλους τους Δημάρχους και τους αυτοδιοικητικούς που συνεισέφεραν σε όποιο βαθμό, στο όραμα μετά την Μεταπολίτευση αλλά, και στην επιτέλεση ενός σημαντικού θετικού έργου, που με την ολοκλήρωση και της 12ετούς θητείας του νυν Δημάρχου κλείνει με θετικό ισοζύγιο ο κύκλος αυτός.
Στέκομαι όμως, με ανοικτές όλες μου τις αισθήσεις, στην αγωνία και την αβεβαιότητα που εκφράζουν οι συμπολίτες για το αύριο.
Στέκομαι με την ίδια αγωνία απέναντι στις επόμενες γενιές, στις γενιές των παιδιών μας.
Εμφορούμαι από την ίδια επιθυμία : να συνδιαμορφώσουμε για τη Λάρισα και την τοπική κοινωνία το «νέο όραμα» οριοθετώντας με σαφήνεια τις συντεταγμένες της πορείας μας προς τη «Νέα Εποχή».
Απευθύνομαι σε όλους τους συμπολίτες, να συνταχθούν και να στηρίξουν μία Αδέσμευτη Αυτοδιοικητική Πρωτοβουλία.
Να συμμετέχουν στην μεγάλη και δύσκολη αυτή πρόκληση.
Δεν περισσεύει κανείς στην κρίσιμη αυτή μάχη για το μέλλον. Ενεργός ρόλος στη «Νέα Εποχή» υπάρχει για όλους όσους θέλουν να συνεχίσουν μία προσπάθεια, να επανέλθουν ή, να αρχίσουν τώρα.
Η τοπική κοινωνία έδωσε μέχρι σήμερα με ποικίλους τρόπους το μήνυμα της ανανέωσης και της ανάγκης για μία νέα πορεία προς το μέλλον.
Οι πολιτικοί σχηματισμοί, κρίσιμοι κρίκοι στην αλυσίδα της Δημοκρατίας, οφείλουν να αφουγκρασθούν την τοπική κοινωνία και να μην αποτελέσουν «αδύναμους κρίκους» σε μία περίοδο που αισθάνονται ιδιαίτερα, την απαξία των πολιτών.
Η πολυπλοκότητα των προβλημάτων απαιτεί μια φρέσκια ματιά. Οι παλαιές συνταγές μπαγιάτεψαν. Και δεν οδηγούν πουθενά. Και στην κατεύθυνση αυτή, μέσα από καθαρές πολιτικές διαδικασίες που να εμφορούνται από την δυναμική της κοινωνίας, οφείλουν να κάνουν τις επιλογές τους, για την απόφασή τους να στηρίξουν, αν στηρίξουν, εκείνους τους ανθρώπους που εμπιστεύεται και προκρίνει η τοπική κοινωνία. Κάνοντας, αν χρειασθεί, και υπέρβαση των εσωτερικών τους «ισορροπιών», ακόμα και των ορίων τους.
Το όνειρο μου δεν μπορεί να είναι διαφορετικό από το δικό σας όνειρο, διότι, ζω, κινούμαι και αναπνέω ανάμεσά σας, ενεργός πολίτης, ως οικογενειάρχης, επαγγελματίας και ενασχολούμενος με τα κοινά, 46 χρόνια στην πόλη αυτή.
Η δήλωσή μου αυτή, είναι ένα προσκλητήριο από το μέλλον, ώστε μαζί, το δικαίωμα μας στο όνειρο να το μετατρέψουμε σε πράξη ευθύνης το Νοέμβριο.
Είναι μία σύγκλιση ενότητας όχι απλά ενός χώρου αλλά, κάνοντας υπέρβαση μικροπολιτικών και μικροπροσωπικών αγκυλώσεων, μία ένωση δυνάμεων όλων των συμπολιτών.
Για μία Λάρισα της «Νέας Εποχής»
«Πόλη Αυτάρκη, Πόλη Πράσινη, Πόλη Ανθρώπινη, Πόλη αξιοβίωτη, κιβωτό των προσδοκιών μας»
ΚωνσταΝτίνος Διαμάντος
Τρίτη 22 Ιουνίου 2010
Πέμπτη 17 Ιουνίου 2010
ΛΑΡΙΣΑ- ΟΙΚΟ- ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ - ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΑΞΗ
Ο θεσμός της Οικο- πρωτεύουσας της Ευρώπης.
Η ιδέα να καθιερωθεί μία ευρωπαϊκή πράσινη πρωτεύουσα γεννήθηκε στις 15 Μαΐου 2006, στο Ταλίν της Εσθονίας, όπου, με πρωτοβουλία του Δη-μάρχου της, Γιούρι Ράτας, διοργανώθηκε μία συνάντηση ευρωπαϊκών πόλεων.
Η πρόταση αυτή αποτελεί ένα επιπρόσθετο κίνητρο προκειμένου να κα-ταπολεμηθεί ο εφησυχασμός, να αποτελέσει το περιβάλλον προτεραιότητα των πολιτικών επιλογών και να τοποθετηθεί το περιβάλλον στη συνείδηση των πο-λιτών βαθύτερα. Ακόμα, θα είναι το «όχημα» για να βελτιώσουμε τους όρους της κινητικότητας στην πόλη, της διαχείρισης των απορριμμάτων και να αυ-ξήσουμε τις εναλλακτικές πηγές ενέργειας και τους ελεύθερους χώρους πρα-σίνου.
Στο σχετικό μνημόνιο που υπογράφηκε εκεί, συμπεριελήφθησαν έντεκα (11) Περιβαλλοντικά Κριτήρια βάσει των οποίων θα μπορεί να κριθεί η κάθε υποψήφια ευρωπαϊκή πόλη, μεταξύ των οποίων τα κύρια είναι :
1. Η συμβολή στην αντιμετώπιση της Παγκόσμιας Κλιματικής Αλλαγής.
2. Ο τρόπος διαχείρισης των αποβλήτων.
3. Η αντιμετώπιση της ηχορύπανσης.
4. Οι βιώσιμες λύσεις στις μεταφορές.
5. Η ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και των υδάτων.
6. Η φύση και η βιοποικιλότητα.
7. Η βιώσιμη χρήση της γης.
8. Οι πράσινοι αστικοί χώροι.
9. Η αστική κινητικότητα.
Η Στοκχόλμη επιλέχθηκε από αρμόδια επιτροπή ως πρώτη Οικολογική Πρωτεύουσα της Ευρώπης ( για το 2010). Τι κατάφερε, αν και η πόλη μεγάλωσε τα τελευταία είκοσι χρόνια;
Το διοξείδιο του άνθρακα μειώθηκε κατά 25%. Σε κάθε κάτοικο αναλο-γούν 4 τόνοι, δηλαδή το μισό του Εθνικού μέσου όρου, όταν, στη Γερμανία είναι 11 τόνοι/ κάτοικο, ενώ, στις ΗΠΑ και Αυστραλία είναι 20 τόνοι/ κάτοικο.
Με ποιον «μαγικό τρόπο» έγινε αυτό; Με κανένα! Πολύ απλά, ο συνδυα-σμός της «υποδομής» με την «σύγχρονη Αρχιτεκτονική», με την «τέλεια μόνωση των κτιρίων» και την «ευρεία χρήση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ)».
Με τι μέτρα; Μερικά από αυτά είναι :
• Αποθάρρυνση χρήσης ΙΧΕ στο κέντρο (με διάφορα κίνητρα και αντικίνη-τρα) και ευέλικτα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς είχαν ως συνέπεια, το 80% των κατοίκων να κινείται με τα ΜΜΜ.
• Οικολογικά ΜΜΜ σημαίνει, τα λεωφορεία κινούνται με βιοκαύσιμα, μετρό και τραίνα με ηλεκτρική ενέργεια παραγόμενη από ΑΠΕ.
• Πυκνό και ασφαλές Δίκτυο Ποδηλατοδρόμων ( κέντρου και συνοικιών), συνολικά 760 χλμ, με αποτέλεσμα, ο αριθμός των ποδηλατών να έχει αυξηθεί κατά 75% τα τελευταία 10 χρόνια.
• Εφοδιασμός των νοικοκυριών ( το 70% σήμερα) με ενέργεια από ΑΠΕ, επαρκής και φθηνότερος .
• Χρήση των σκουπιδιών σε Ανακύκλωση ( το 25%) και για παρα-γωγή ενέργειας ( πάνω από 73%). Χαρακτηριστικό μέτρο «αισθητικής αναβά-θμισης», «καθαριότητας» και «προληπτικής υγιεινής» είναι το σύστημα αποκο-μιδής και ανακύκλωσης των απορριμμάτων, αφού, χαρτιά, οργανικά υπολείμματα και τα υπόλοιπα σκουπίδια απορροφώνται από το υπόγειο δίκτυο σωλήνων και καταλήγουν στις μονάδες επεξεργασίας, καταργώντας έτσι, τους αντιαισθητι-κούς και δύσοσμους-ανθυγιεινούς πολλές φορές κάδους και τα απορριμματοφόρα.
• Εξοικονόμηση ενέργειας ( αντικατάσταση συμβατικών λαμπτήρων σε όλα τα δημόσια κτίρια και κίνητρα και για τους ιδιώτες) καθώς και με αξιοποίηση της νέας εξελιγμένης Τεχνολογίας για τον έλεγχο και την ρύθμιση έντασης του φωτισμού ( ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, το πλήθος του κόσμου, την εποχή).
• Επαναχρησιμοποίηση του νερού καθώς, και αξιοποίηση τμήμα-τος των όμβριων νερών, μέσα από υπόγειες δεξαμενές συλλογής τους
• Διαχείριση των «άχρηστων υλικών» ( από κατεδαφίσεις, εκσκα-φές κλπ) και αξιοποίηση του «άχρηστου υλικού» μετά από «ειδική επεξεργασία κοκκομέτρησης και καθαρισμού» για διαμόρφωση περιβάλλοντος χώρου ή και στή-ριξης διάφορων κατασκευών.
• Οργανωμένο «Δίκτυο Πρασίνου» με εύκολη πρόσβαση για κάθε κά-τοικο.
• Αντικατάσταση του «ενεργειακού μίγματος» εξυπηρέτησης οικια-κής και εμπορικής χρήσης ( πετρέλαιο, στερεά καύσιμα) με «καθαρή ενέργεια»
( Φυσικό Αέριο- ΑΠΕ).
• Μηδενισμός παραγωγής θόρυβου και ρύπων με αντικατάσταση του «μίγματος κίνησης» ( βενζίνη, πετρέλαιο) από την «ηλεκτροκίνηση» ( με παραγωγή της από την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, είτε από μπαταρίες λιθίου είτε από κυψέλες υδρογόνου).
• Τετραγωνικό πρασίνου ανά κάτοικο με πραγματική απόδοση στο Περιβάλ-λον και στην καθημερινή χρήση του πολίτη, με αναβάθμιση της ποιότητας ζωής του.
(στη Νέα Υόρκη παρεμπιπτόντως, είναι 61 μ2/ κάτοικο!).
Και όλα αυτά μπορεί ένας να τα «εμπνευστεί», ένας να τα αποφασίσει και ένας να τα υλοποιήσει; Μα φυσικά και όχι! Όλα αυτά προϋποθέτουν, ενημέ-ρωση, συστράτευση, συμμετοχή, έλεγχο και, κυρίως, εκπαίδευση των νέων γε-νιών για επίτευξη μίας νέας νοοτροπίας διαβίωσης.
Μα, σε τέτοια περίοδο οικονομικής κρίσης και δυσκολίας για τον πο-λίτη πως θα πεισθούν όλοι να συμμετέχουν; Μα, με την γνώση του «ωφέλεια για το περιβάλλον, ωφέλεια για μένα με άμεση απόδοση και μείωση των διαφό-ρων τελών, έως και μηδενισμό», γιατί να μην συμμετέχουν;
Κι αν δεν έχει τη δυνατότητα κάποιος οικονομικά να συμμετέχει στην προσπάθεια αυτή; Μα, προφανώς, υπάρχουν εκείνα τα «χρηματοδοτικά εργαλεία» με τα οποία το Δημόσιο, ο Δήμος, μπορεί να βοηθήσει, να επιδοτήσει.
Και σε τι άλλο θα ωφελήσουν τα παραπάνω; Μα φυσικά, στην αύξηση της απασχόλησης, σε μία περίοδο που η εργασιακή αβεβαιότητα αποτελεί για τον πολίτη το καθημερινό του «άγος».
Και η αύξηση της απασχόλησης τι άμεσες ωφέλειες έχει; Μα φυσικά, έσοδα προς τα «ρημαγμένα» ασφαλιστικά ταμεία, άρα, διασφάλιση των παροχών τους προς τους συνταξιούχους, καθώς και, αύξηση των εσόδων του κράτους.
Και τι σημαίνει όλο αυτό το πλαίσιο ενεργειών και δράσεων; Ανάπτυξη!
Διότι, η προστασία του περιβάλλοντος δεν έρχεται σε σύγκρουση με την ανάπτυξη. Αντίθετα, η βιώσιμη ανάπτυξη στη βάση της αρχής της αειφορίας είναι συμφέρον όλων μας.
Όλα αυτά τα αναφέρω, επανερχόμενος σε ένα πλαίσιο προτάσεων και πρωτοβου-λιών, που το ΤΕΕ έκανε στα πλαίσια της 5ης Ιουνίου, Παγκόσμιας ημέρας Περι-βάλλοντος, διότι, η Λάρισα μπορεί και πρέπει να πραγματοποιήσει άλματα προς την Νέα Εποχή. Για όσους απόρησαν ίσως και, αμφισβήτησαν, δικαιολογη-μένα ειδικά οι αδαείς, αλλά, και για όσους αμφισβήτησαν και βολεύονται με την μετριότητα της διαχείρισης, και της αδυναμίας να δουν το μέλλον μας, πόσο δε, να εργασθούν με γνώση και όραμα γι’ αυτό.
Το ΤΕΕ και το Επιστημονικό του δυναμικό, μαζί με όλους τους άλλους φορείς και τους πολίτες, μπορεί να εγγυηθεί ότι, η Λάρισα μπορεί να γίνει αυτάρκης, πράσινη, οικο-πρωτεύουσα της Ευρώπης.
Γιατί οι άλλοι κι όχι και εμείς;
Η ιδέα να καθιερωθεί μία ευρωπαϊκή πράσινη πρωτεύουσα γεννήθηκε στις 15 Μαΐου 2006, στο Ταλίν της Εσθονίας, όπου, με πρωτοβουλία του Δη-μάρχου της, Γιούρι Ράτας, διοργανώθηκε μία συνάντηση ευρωπαϊκών πόλεων.
Η πρόταση αυτή αποτελεί ένα επιπρόσθετο κίνητρο προκειμένου να κα-ταπολεμηθεί ο εφησυχασμός, να αποτελέσει το περιβάλλον προτεραιότητα των πολιτικών επιλογών και να τοποθετηθεί το περιβάλλον στη συνείδηση των πο-λιτών βαθύτερα. Ακόμα, θα είναι το «όχημα» για να βελτιώσουμε τους όρους της κινητικότητας στην πόλη, της διαχείρισης των απορριμμάτων και να αυ-ξήσουμε τις εναλλακτικές πηγές ενέργειας και τους ελεύθερους χώρους πρα-σίνου.
Στο σχετικό μνημόνιο που υπογράφηκε εκεί, συμπεριελήφθησαν έντεκα (11) Περιβαλλοντικά Κριτήρια βάσει των οποίων θα μπορεί να κριθεί η κάθε υποψήφια ευρωπαϊκή πόλη, μεταξύ των οποίων τα κύρια είναι :
1. Η συμβολή στην αντιμετώπιση της Παγκόσμιας Κλιματικής Αλλαγής.
2. Ο τρόπος διαχείρισης των αποβλήτων.
3. Η αντιμετώπιση της ηχορύπανσης.
4. Οι βιώσιμες λύσεις στις μεταφορές.
5. Η ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και των υδάτων.
6. Η φύση και η βιοποικιλότητα.
7. Η βιώσιμη χρήση της γης.
8. Οι πράσινοι αστικοί χώροι.
9. Η αστική κινητικότητα.
Η Στοκχόλμη επιλέχθηκε από αρμόδια επιτροπή ως πρώτη Οικολογική Πρωτεύουσα της Ευρώπης ( για το 2010). Τι κατάφερε, αν και η πόλη μεγάλωσε τα τελευταία είκοσι χρόνια;
Το διοξείδιο του άνθρακα μειώθηκε κατά 25%. Σε κάθε κάτοικο αναλο-γούν 4 τόνοι, δηλαδή το μισό του Εθνικού μέσου όρου, όταν, στη Γερμανία είναι 11 τόνοι/ κάτοικο, ενώ, στις ΗΠΑ και Αυστραλία είναι 20 τόνοι/ κάτοικο.
Με ποιον «μαγικό τρόπο» έγινε αυτό; Με κανένα! Πολύ απλά, ο συνδυα-σμός της «υποδομής» με την «σύγχρονη Αρχιτεκτονική», με την «τέλεια μόνωση των κτιρίων» και την «ευρεία χρήση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ)».
Με τι μέτρα; Μερικά από αυτά είναι :
• Αποθάρρυνση χρήσης ΙΧΕ στο κέντρο (με διάφορα κίνητρα και αντικίνη-τρα) και ευέλικτα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς είχαν ως συνέπεια, το 80% των κατοίκων να κινείται με τα ΜΜΜ.
• Οικολογικά ΜΜΜ σημαίνει, τα λεωφορεία κινούνται με βιοκαύσιμα, μετρό και τραίνα με ηλεκτρική ενέργεια παραγόμενη από ΑΠΕ.
• Πυκνό και ασφαλές Δίκτυο Ποδηλατοδρόμων ( κέντρου και συνοικιών), συνολικά 760 χλμ, με αποτέλεσμα, ο αριθμός των ποδηλατών να έχει αυξηθεί κατά 75% τα τελευταία 10 χρόνια.
• Εφοδιασμός των νοικοκυριών ( το 70% σήμερα) με ενέργεια από ΑΠΕ, επαρκής και φθηνότερος .
• Χρήση των σκουπιδιών σε Ανακύκλωση ( το 25%) και για παρα-γωγή ενέργειας ( πάνω από 73%). Χαρακτηριστικό μέτρο «αισθητικής αναβά-θμισης», «καθαριότητας» και «προληπτικής υγιεινής» είναι το σύστημα αποκο-μιδής και ανακύκλωσης των απορριμμάτων, αφού, χαρτιά, οργανικά υπολείμματα και τα υπόλοιπα σκουπίδια απορροφώνται από το υπόγειο δίκτυο σωλήνων και καταλήγουν στις μονάδες επεξεργασίας, καταργώντας έτσι, τους αντιαισθητι-κούς και δύσοσμους-ανθυγιεινούς πολλές φορές κάδους και τα απορριμματοφόρα.
• Εξοικονόμηση ενέργειας ( αντικατάσταση συμβατικών λαμπτήρων σε όλα τα δημόσια κτίρια και κίνητρα και για τους ιδιώτες) καθώς και με αξιοποίηση της νέας εξελιγμένης Τεχνολογίας για τον έλεγχο και την ρύθμιση έντασης του φωτισμού ( ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, το πλήθος του κόσμου, την εποχή).
• Επαναχρησιμοποίηση του νερού καθώς, και αξιοποίηση τμήμα-τος των όμβριων νερών, μέσα από υπόγειες δεξαμενές συλλογής τους
• Διαχείριση των «άχρηστων υλικών» ( από κατεδαφίσεις, εκσκα-φές κλπ) και αξιοποίηση του «άχρηστου υλικού» μετά από «ειδική επεξεργασία κοκκομέτρησης και καθαρισμού» για διαμόρφωση περιβάλλοντος χώρου ή και στή-ριξης διάφορων κατασκευών.
• Οργανωμένο «Δίκτυο Πρασίνου» με εύκολη πρόσβαση για κάθε κά-τοικο.
• Αντικατάσταση του «ενεργειακού μίγματος» εξυπηρέτησης οικια-κής και εμπορικής χρήσης ( πετρέλαιο, στερεά καύσιμα) με «καθαρή ενέργεια»
( Φυσικό Αέριο- ΑΠΕ).
• Μηδενισμός παραγωγής θόρυβου και ρύπων με αντικατάσταση του «μίγματος κίνησης» ( βενζίνη, πετρέλαιο) από την «ηλεκτροκίνηση» ( με παραγωγή της από την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, είτε από μπαταρίες λιθίου είτε από κυψέλες υδρογόνου).
• Τετραγωνικό πρασίνου ανά κάτοικο με πραγματική απόδοση στο Περιβάλ-λον και στην καθημερινή χρήση του πολίτη, με αναβάθμιση της ποιότητας ζωής του.
(στη Νέα Υόρκη παρεμπιπτόντως, είναι 61 μ2/ κάτοικο!).
Και όλα αυτά μπορεί ένας να τα «εμπνευστεί», ένας να τα αποφασίσει και ένας να τα υλοποιήσει; Μα φυσικά και όχι! Όλα αυτά προϋποθέτουν, ενημέ-ρωση, συστράτευση, συμμετοχή, έλεγχο και, κυρίως, εκπαίδευση των νέων γε-νιών για επίτευξη μίας νέας νοοτροπίας διαβίωσης.
Μα, σε τέτοια περίοδο οικονομικής κρίσης και δυσκολίας για τον πο-λίτη πως θα πεισθούν όλοι να συμμετέχουν; Μα, με την γνώση του «ωφέλεια για το περιβάλλον, ωφέλεια για μένα με άμεση απόδοση και μείωση των διαφό-ρων τελών, έως και μηδενισμό», γιατί να μην συμμετέχουν;
Κι αν δεν έχει τη δυνατότητα κάποιος οικονομικά να συμμετέχει στην προσπάθεια αυτή; Μα, προφανώς, υπάρχουν εκείνα τα «χρηματοδοτικά εργαλεία» με τα οποία το Δημόσιο, ο Δήμος, μπορεί να βοηθήσει, να επιδοτήσει.
Και σε τι άλλο θα ωφελήσουν τα παραπάνω; Μα φυσικά, στην αύξηση της απασχόλησης, σε μία περίοδο που η εργασιακή αβεβαιότητα αποτελεί για τον πολίτη το καθημερινό του «άγος».
Και η αύξηση της απασχόλησης τι άμεσες ωφέλειες έχει; Μα φυσικά, έσοδα προς τα «ρημαγμένα» ασφαλιστικά ταμεία, άρα, διασφάλιση των παροχών τους προς τους συνταξιούχους, καθώς και, αύξηση των εσόδων του κράτους.
Και τι σημαίνει όλο αυτό το πλαίσιο ενεργειών και δράσεων; Ανάπτυξη!
Διότι, η προστασία του περιβάλλοντος δεν έρχεται σε σύγκρουση με την ανάπτυξη. Αντίθετα, η βιώσιμη ανάπτυξη στη βάση της αρχής της αειφορίας είναι συμφέρον όλων μας.
Όλα αυτά τα αναφέρω, επανερχόμενος σε ένα πλαίσιο προτάσεων και πρωτοβου-λιών, που το ΤΕΕ έκανε στα πλαίσια της 5ης Ιουνίου, Παγκόσμιας ημέρας Περι-βάλλοντος, διότι, η Λάρισα μπορεί και πρέπει να πραγματοποιήσει άλματα προς την Νέα Εποχή. Για όσους απόρησαν ίσως και, αμφισβήτησαν, δικαιολογη-μένα ειδικά οι αδαείς, αλλά, και για όσους αμφισβήτησαν και βολεύονται με την μετριότητα της διαχείρισης, και της αδυναμίας να δουν το μέλλον μας, πόσο δε, να εργασθούν με γνώση και όραμα γι’ αυτό.
Το ΤΕΕ και το Επιστημονικό του δυναμικό, μαζί με όλους τους άλλους φορείς και τους πολίτες, μπορεί να εγγυηθεί ότι, η Λάρισα μπορεί να γίνει αυτάρκης, πράσινη, οικο-πρωτεύουσα της Ευρώπης.
Γιατί οι άλλοι κι όχι και εμείς;
Δευτέρα 24 Μαΐου 2010
:-) Καλημέρα Πολίτη ( ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ- ΘΕΣΣΑΛΙΑ-ΛΑΡΙΣΑ
:-) Καλημέρα
ΠΟΛΙΤΗ
Newsletter Ανοικτής Αυτοδιοικητικής Επικοινωνίας
Δευτέρα 24/5/10
Ολοκληρώνεται εντός των ημερών η συζήτηση και η ψήφιση του Νόμου για την Νέα Διοικητική Δομή της Χώρας.
Ολοκληρώνεται μία πράγματι «αδήριτη Μεταρρυθμιστική Πολιτική Πράξη» που τα οφέλη της ( Αναπτυξιακά, Κοινωνικά, Εθνικά, Οικονομικά) έχουν διαχρονικά αναλυθεί, ιδιαίτερα για την Ελληνική Περιφέρεια.
Μία Μεταρρύθμιση που θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί τουλάχιστον 2 χρόνια πριν, από την προηγούμενη Κυβέρνηση της ΝΔ. Δεν κατέστη όμως δυνατόν να το κάνει, ενώ, είχε όλο το χρόνο διαθέσιμο και να διαβουλευθεί με τους Αυτοδιοικητικούς αλλά και τους άλλους Κοινωνικούς εταίρους και βέβαια, να αποδώσει και τον κατάλληλο χρόνο ωρίμανσης και προσαρμογής ( Διοικητικά και Κοινωνικά) για την άμεση και αποτελεσματική εφαρμογή της Μεταρρύθμισης μετά τις Αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010. Και δεν κατέστη δυνατόν διότι, επικράτησε η αναποφασιστικότητα και αναβλητικότητα σε συνδυασμό με το άλλοθι των απαιτούμενων οικονομικών μεγεθών αλλά, και την μικροπολιτική αντίληψη του εγχειρήματος από πλευράς ενός Υπουργού, που ενώ είχε την εντολή του Πρωθυπουργού δεν προχώρησε.
Σήμερα, έχουμε μία νέα πραγματικότητα στον Διοικητικό Χάρτη της Ελλάδος, βέβαια, με την διακινδύνευση της μη άμεσης και απρόσκοπτης λειτουργίας από τις νέες Αυτοδιοικητικές αρχές που θα προκύψουν, και που μπορεί- μακάρι να μη συμβεί- να είναι σε «ομηρία λειτουργίας ή υπολειτουργίας» λόγω αναμονής των απαραίτητων συνοδευτικών νομοθετημάτων (ΠΔ, Διυπουργικές Αποφάσεις, Εγκύκλιοι) στον βασικό νόμο του γνωστού μας Καλλικράτη. Αλλά, και με την μη διασφάλιση των αναγκαίων συνοδευόμενων πόρων στις ποικιλώνυμες αρμοδιότητες που «φορτώνεται»η ΤΑ και πρέπει άμεσα να ανταποκριθεί.
Και βέβαια, δεν μπορεί να είναι κανείς ικανοποιημένος από την χρονική διάρκεια και την ποιότητα της διαβούλευσης που συνόδευσε τον νέο νόμο. Και αυτό διότι, το πρώτο κείμενο ήταν επί των αρχών και κατευθύνσεων, γενικόλογο και με ανάγκη πολλών και απαραίτητων διευκρινήσεων. Το δεύτερο δε κείμενο της 28ης Απριλίου ήταν σχεδόν θέσφατο, και ελάχιστες – καθαρά «ορθογραφικές»- διορθώσεις επιδέχονταν από την πλευρά του Υπουργείου.
Βέβαια, το αρμόδιο Υπουργείο μπορεί να πει ότι, εξάντλησε κάθε δυνατότητα ανταλλαγής απόψεων με τους «ταγούς» της Αυτοδιοίκησης. Υπήρχε «Επιτροπή Παρακολούθησης της ΚΕΔΚΕ» με Πρόεδρο μάλιστα, και συχνό συνομιλητή, τον Πρόεδρο της ΤΕΔΚ ν. Λάρισας, τον Δήμαρχο Λαρισαίων κο Κ. Τζανακούλη.
Αλλά, ως τοπική Κοινωνία, και της Αυτοδιοίκησης και των θεσμοθετημένων Φορέων αλλά και των Πολιτών, δεν είχαμε καμία μα καμία τέτοια ευκαιρία διαβούλευσης. Που προφανώς, θα καθιστούσε τις προτάσεις του ν. Λάρισας και των δημοτών εκάστου Δήμου πιο επιτακτικές και πιο προβεβλημένες. Και προλαβαίνω, λέγοντας ότι, αποτελεί «επίφαση διαβούλευσης» το Δημοτικό Συμβούλιο που κληθήκαμε πριν λίγες μέρες και αφού είχε κατατεθεί το νομοσχέδιο στη Βουλή.
Εδώ, πρέπει να σημειωθούν τα εξής σημαντικά γεγονότα :
1. Σχετικά με την διαβούλευση, ούτε για το Τεχνικό Επιμελητήριο αλλά, ούτε και για άλλους φορείς και τους πολίτες, αλλά, ούτε και για τα θεσμικά Αυτοδιοικητικά όργανα του ν. Λάρισας δεν δόθηκε η ευκαιρία ενημέρωσης και διατύπωσης προτάσεων. Είναι απαράδεκτο, μέχρι την 28η Απριλίου που κατατέθηκε το Ν/Σ να γνωρίζει το τι προβλέπει το Ν/Σ ο Πρόεδρος της ΤΕΔΚ ν. Λάρισας κος Κ. Τζανακούλης και να μην πληροφορεί την τοπική Κοινωνία.
Να γνωρίζει μάλιστα πολύ νωρίτερα, αφού το Σάββατο 13 Μαρτίου2010,στο Δημοτικό Ωδείο στη Λάρισα, σε Ημερίδα για την Τ.Α. της ΝΔ, παρουσία του τομεάρχη κου Β. Μιχαλολιάκου αλλά, και πολλών Δημάρχων και άλλων Αυτοδιοικητικών αλλά, και Φορέων του νομού, απαντώντας σε προηγούμενες τοποθετήσεις του Β. Μιχαλολιάκου και του πρ. Υπουργού Χρ. Ζώη περί του ότι «είναι γενικόλογο το σχέδιο» που είχε δώσει η Κυβέρνηση για διαβούλευση και περί του ότι «δεν έχει συγκεκριμένη πρόταση»,ο Πρόεδρος της ΤΕΔΚ ν.Λάρισας κος Κ. Τζανακούλης, απροκάλυπτα δήλωνε πως « η Κυβέρνηση έχει συγκεκριμένη πρόταση, για όλα, και το χωροταξικό, εγώ την ξέρω, μη με ρωτάται, δεν μπορώ να σας πω, αλλά έχει και θα την δούμε σύντομα». Ο ίδιος «συνομιλούσε» με τον Υπουργό λόγω της θέσης που είχε στην Επιτροπή Παρακολούθησης της ΚΕΔΚΕ, και είχε την πληροφόρηση. Αποτελεί όμως, όνειδος για τον Αυτοδιοικητικό χώρο του νομού, τους φορείς και τους πολίτες να μην γνωρίζουν έγκαιρα, και κυρίως, να μην εκφράσουν έγκαιρα, συγκροτημένα και δυναμικά τα αιτήματά τους. Το ίδιο όμως, όνειδος αποτελεί και για την Αξιωματική Αντιπολίτευση, που εκφράζονταν γενικά και αόριστα, ενώ, θα μπορούσε να έχει πλήρη ενημέρωση από έναν «κορυφαίο δικό της Αυτοδιοικητικό παράγοντα».
2. Σχετικά με την χάραξη νέων διοικητικών ορίων για τους ΟΤΑ το ΙΤΑ της ΚΕΔΚΕ τον Οκτώβριο του 2007 διατύπωνε μεταξύ άλλων ότι:
«…Η ένταξη σε εντελώς διαφορετική ενότητα από εκείνη στην οποία εντάσσεται έως σήμερα σταθερά ο υφιστάμενος ΟΤΑ πρέπει να αιτιολογείται..»
Άρα, ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΠΕΚΛΕΙΕ την ένταξη χωρικών ενοτήτων σε διπλανό Νομό (πχ Πλαταμώνας- Ν. Πόροι σε νέο Δήμο με όμορες περιοχές του ν. Λάρισας, παρό-μοια μπορεί να πει κανείς και για περιοχές ν. Καρδίτσας & Τρικάλων όμορες με του ν. Λάρισας.
Επίσης, σχετικά με το πως θα προκύψει η νέα χάραξη, το ΙΤΑ της ΚΕΔΚΕ έλεγε μεταξύ άλλων ότι:
“Έχουν προταθεί αρκετά συστήματα χάραξης νέων ορίων. Ενώ το ευκολότερο είναι η εξ’ αρχής χάραξη, ποτέ στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. Η νέα διαίρεση πρέπει πάντα να ξεκινά από την υπάρχουσα...
Στο ερώτημα «ποια είναι η μονάδα ανάλυσης –δηλαδή η διοικητική ενότητα που δεν μπορεί να διαιρεθεί επιμέρους-; έλεγε πως, για λόγους απλότητας πρέπει να διατηρηθούν ως αρχικές μονάδες οι σημερινοί ΟΤΑ (1034) με ελάχιστες οριακές αλλαγές μετακίνησης δημοτικών διαμερισμάτων από ένα ΟΤΑ σε έναν άλλο.
Ενώ, σε άλλο ερώτημα «Η νέα χάραξη πρέπει να πάρει υπόψη της τα σημερινά διοικητικά όρια των νομών; έλεγε πως, για λόγους ρεαλισμού προτείνεται να διατηρηθούν τα όρια των νομών –με την ενδεχόμενη εξαίρεση της Αττικής και της Θεσσαλονίκης.”
Με αυτές τις προτάσεις που στηρίζονταν στο Ινστιτούτο της, η ΚΕΔΚΕ και η Επιτροπή Παρακολούθησης της, με Πρόεδρο τον Πρόεδρο της ΤΕΔΚ ν. Λάρισας, καθοδήγησε την Περιφέρεια- μη θέτοντας στις εξαιρέσεις και την Περιφέρεια Θεσσαλίας- σε μία «Αυτοδιοικητική λογική απλής πρόσθεσης». Στερώντας έτσι την Θεσσαλία να διαδραματίσει στο μέλλον έναν σπουδαίο Κεντρικό Μητροπολιτικό ρόλο και την πρωτεύουσά της Λάρισα τον αντίστοιχο ρόλο.
‘Οσο κι αν είναι νομοθετικά πιο περίπλοκο, το βέλτιστο θα ήταν να είναι ανοικτή η πρόταση και σε «απόσπαση τμημάτων από σημερινό ΟΤΑ σε κάποιον νέο». Έτσι, η τοποθέτηση μίας νέας Αυτοδιοικητικής οντότητας της Λάρισας με τους «άμεσα γειτνιάζοντες δορυφόρους» μαζί, θα ήταν σωστή, αφού, δεν θα αλλοίωνε τον αστικό προσανατολισμό της «παλιάς πόλης» και θα βελτίωνε τις περιαστικές Περιβαλλοντικές και Αναπτυξιακές δυνατότητές της.
Αυτή η τοποθέτηση όμως, τώρα, που τέθηκε η αρχή από την Κυβέρνηση και η ΚΕΔΚΕ συμφωνούσε, ότι «δεν σπάνε οι σημερινοί Δήμοι» αποτελεί «παραφωνία έως κοροϊδία», να τίθεται λίγο πριν την ψήφιση, και μάλιστα, από τον Πρόεδρο της ΤΕΔΚ και ενώ η ΤΕΔΚ δεν είχε απαρτία.
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο μέσα από την «κρυφή ατζέντα της Επιτροπής της ΚΕΔΚΕ με το Υπουργείο»,που έπαιξε αρνητικό ρόλο στην εξέλιξη της διαμόρφωσης του Δήμου Λαρισαίων :
η αποδοχή του «αδιάσπαστου δίπολου» Δήμου Νίκαιας και Δήμου Κραννώνος – με την λογική της «μονοσήμαντης πολιτικής αριθμητικής πρόσθεσης» και του αριθμητικού συμβόλου της «ρίζας»- συνδυαζόμενα με την «κατά διαρροή» συμφωνία Προέδρου ΤΕΔΚ ν. Λάρισας και Υπουργείου να έρθει στη Λάρισα. Κάτι που προφανώς, ήταν πολύ δύσκολο. Και χωροταξικά και πολιτικά. Όπως και τελικά έγινε, «καταδικάζοντας» τον Δήμο Κραννώνος να μην ενταχθεί αυτοδύναμα στη Λάρισα.
Ένας «Αγροτικός δήμος», κατά τη γνώμη μου, και χωροταξικά και ιστορικά δεν θα άφηνε εκτός τον Δήμο Νίκαιας. Η λογική δε του προαστίου» μπορεί να οδηγήσει πιθανόν και στον παραλογισμό του …«επινείου». Ο Δήμος Κραννώνος, με την χωροταξική λογική γειτνίασης με τον Δήμο Κοιλάδας θα μπορούσε να προσχωρήσει μόνος του πιο εύκολα στη Λάρισα. Αλλά…
Στην κατακλείδα θα ήθελα, επιγραμματικά, να αναφέρω κάποιες σκέψεις για το υπό ψήφιση Ν/Σ.
• Η επιτυχία των νέων Δήμων στηρίζεται απαραίτητα στο συγκροτημένο και πλήρες στελεχιακό δυναμικό. Ιδιαίτερα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στις Τεχνικές και Γεωτεχνικές υπηρεσίες, με συγκρότηση από όλη την Τεχνική-Γεωτεχνική πυραμίδα. Και αυτό διότι, η ανταπόκριση των νέων Δήμων στις απαιτήσεις άμεσης εκτέλεσης του ΕΣΠΑ και των άλλων χρηματοδοτικών εργαλείων δεν έχει καθόλου περιθώρια αναμονής.
• Η διαφάνεια πόρων και ανθρώπινου δυναμικού «δοκιμάζεται» στην ΤΑ μέσα από την εκτέλεση του Τεχνικού Προγράμματος. Άρα, πρέπει να σταματήσει αμέσως, και να ανατεθεί σε ανεξάρτητη Τεχνική Αρχή – όπου θα συμμετέχει κατά το έργο και η επιβλέπουσα υπηρεσία του Κυρίου του έργου- η εκτέλεση του Τεχνικού Προγράμματος. Το Πολιτικό όργανο ( Δημοτικό Συμβούλιο) θα λαμβάνει γνώση για την πορεία εκτέλεσης αλλά, δεν έχει ρόλο να αποφασίζει τεχνικά ζητήματα ( κατακυρώσεις διαγωνισμών, ενστάσεις, ανακεφαλαιωτικούς πίνακες κλπ)
• Ο έλεγχος νομιμότητας – δια του καινοτόμου νέου θεσμού του «Ελεγκτή νομιμότητας»- δεν μπορεί δια της διατύπωσης της παρ. 2 άρθρο 227 «…Αν παρέλθει η ανωτέρω προθεσμία χωρίς να εκδοθεί απόφαση θεωρείται ότι η προσφυγή έχει σιωπηρώς απορριφθεί» ουσιαστικά να καθίσταται είτε «ανενεργός» είτε «επιλεκτικός» και να οδηγεί σε γιγάντωση των δικαστικών διαδικασιών και ταλαιπωρία του πολίτη. Πρέπει η διατύπωση να αλλάξει σε «…θεωρείται ότι η προσφυγή έχει σιωπηρώς γίνει αποδεκτή», και σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία (Αστικό & Εμπορικό Δίκαιο) η σιωπηρή ενέργεια να επιφέρει θετικό αποτέλεσμα.
• Η «Περιφερειακή Επιτροπή Διαβούλευσης» (άρθρο 178), όπου πλέον εκφράζονται και οι φορείς, πρέπει να αποκτήσει έναν ρόλο πιο σημαντικό και σε περιπτώσεις καθοριστικών για την Περιφέρεια θεμάτων, έναν πιο συν-αποφασιστικό- δεσμευτικό για το αιρετό ΠΣ.
ΠΟΛΙΤΗ
Newsletter Ανοικτής Αυτοδιοικητικής Επικοινωνίας
Δευτέρα 24/5/10
Ολοκληρώνεται εντός των ημερών η συζήτηση και η ψήφιση του Νόμου για την Νέα Διοικητική Δομή της Χώρας.
Ολοκληρώνεται μία πράγματι «αδήριτη Μεταρρυθμιστική Πολιτική Πράξη» που τα οφέλη της ( Αναπτυξιακά, Κοινωνικά, Εθνικά, Οικονομικά) έχουν διαχρονικά αναλυθεί, ιδιαίτερα για την Ελληνική Περιφέρεια.
Μία Μεταρρύθμιση που θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί τουλάχιστον 2 χρόνια πριν, από την προηγούμενη Κυβέρνηση της ΝΔ. Δεν κατέστη όμως δυνατόν να το κάνει, ενώ, είχε όλο το χρόνο διαθέσιμο και να διαβουλευθεί με τους Αυτοδιοικητικούς αλλά και τους άλλους Κοινωνικούς εταίρους και βέβαια, να αποδώσει και τον κατάλληλο χρόνο ωρίμανσης και προσαρμογής ( Διοικητικά και Κοινωνικά) για την άμεση και αποτελεσματική εφαρμογή της Μεταρρύθμισης μετά τις Αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010. Και δεν κατέστη δυνατόν διότι, επικράτησε η αναποφασιστικότητα και αναβλητικότητα σε συνδυασμό με το άλλοθι των απαιτούμενων οικονομικών μεγεθών αλλά, και την μικροπολιτική αντίληψη του εγχειρήματος από πλευράς ενός Υπουργού, που ενώ είχε την εντολή του Πρωθυπουργού δεν προχώρησε.
Σήμερα, έχουμε μία νέα πραγματικότητα στον Διοικητικό Χάρτη της Ελλάδος, βέβαια, με την διακινδύνευση της μη άμεσης και απρόσκοπτης λειτουργίας από τις νέες Αυτοδιοικητικές αρχές που θα προκύψουν, και που μπορεί- μακάρι να μη συμβεί- να είναι σε «ομηρία λειτουργίας ή υπολειτουργίας» λόγω αναμονής των απαραίτητων συνοδευτικών νομοθετημάτων (ΠΔ, Διυπουργικές Αποφάσεις, Εγκύκλιοι) στον βασικό νόμο του γνωστού μας Καλλικράτη. Αλλά, και με την μη διασφάλιση των αναγκαίων συνοδευόμενων πόρων στις ποικιλώνυμες αρμοδιότητες που «φορτώνεται»η ΤΑ και πρέπει άμεσα να ανταποκριθεί.
Και βέβαια, δεν μπορεί να είναι κανείς ικανοποιημένος από την χρονική διάρκεια και την ποιότητα της διαβούλευσης που συνόδευσε τον νέο νόμο. Και αυτό διότι, το πρώτο κείμενο ήταν επί των αρχών και κατευθύνσεων, γενικόλογο και με ανάγκη πολλών και απαραίτητων διευκρινήσεων. Το δεύτερο δε κείμενο της 28ης Απριλίου ήταν σχεδόν θέσφατο, και ελάχιστες – καθαρά «ορθογραφικές»- διορθώσεις επιδέχονταν από την πλευρά του Υπουργείου.
Βέβαια, το αρμόδιο Υπουργείο μπορεί να πει ότι, εξάντλησε κάθε δυνατότητα ανταλλαγής απόψεων με τους «ταγούς» της Αυτοδιοίκησης. Υπήρχε «Επιτροπή Παρακολούθησης της ΚΕΔΚΕ» με Πρόεδρο μάλιστα, και συχνό συνομιλητή, τον Πρόεδρο της ΤΕΔΚ ν. Λάρισας, τον Δήμαρχο Λαρισαίων κο Κ. Τζανακούλη.
Αλλά, ως τοπική Κοινωνία, και της Αυτοδιοίκησης και των θεσμοθετημένων Φορέων αλλά και των Πολιτών, δεν είχαμε καμία μα καμία τέτοια ευκαιρία διαβούλευσης. Που προφανώς, θα καθιστούσε τις προτάσεις του ν. Λάρισας και των δημοτών εκάστου Δήμου πιο επιτακτικές και πιο προβεβλημένες. Και προλαβαίνω, λέγοντας ότι, αποτελεί «επίφαση διαβούλευσης» το Δημοτικό Συμβούλιο που κληθήκαμε πριν λίγες μέρες και αφού είχε κατατεθεί το νομοσχέδιο στη Βουλή.
Εδώ, πρέπει να σημειωθούν τα εξής σημαντικά γεγονότα :
1. Σχετικά με την διαβούλευση, ούτε για το Τεχνικό Επιμελητήριο αλλά, ούτε και για άλλους φορείς και τους πολίτες, αλλά, ούτε και για τα θεσμικά Αυτοδιοικητικά όργανα του ν. Λάρισας δεν δόθηκε η ευκαιρία ενημέρωσης και διατύπωσης προτάσεων. Είναι απαράδεκτο, μέχρι την 28η Απριλίου που κατατέθηκε το Ν/Σ να γνωρίζει το τι προβλέπει το Ν/Σ ο Πρόεδρος της ΤΕΔΚ ν. Λάρισας κος Κ. Τζανακούλης και να μην πληροφορεί την τοπική Κοινωνία.
Να γνωρίζει μάλιστα πολύ νωρίτερα, αφού το Σάββατο 13 Μαρτίου2010,στο Δημοτικό Ωδείο στη Λάρισα, σε Ημερίδα για την Τ.Α. της ΝΔ, παρουσία του τομεάρχη κου Β. Μιχαλολιάκου αλλά, και πολλών Δημάρχων και άλλων Αυτοδιοικητικών αλλά, και Φορέων του νομού, απαντώντας σε προηγούμενες τοποθετήσεις του Β. Μιχαλολιάκου και του πρ. Υπουργού Χρ. Ζώη περί του ότι «είναι γενικόλογο το σχέδιο» που είχε δώσει η Κυβέρνηση για διαβούλευση και περί του ότι «δεν έχει συγκεκριμένη πρόταση»,ο Πρόεδρος της ΤΕΔΚ ν.Λάρισας κος Κ. Τζανακούλης, απροκάλυπτα δήλωνε πως « η Κυβέρνηση έχει συγκεκριμένη πρόταση, για όλα, και το χωροταξικό, εγώ την ξέρω, μη με ρωτάται, δεν μπορώ να σας πω, αλλά έχει και θα την δούμε σύντομα». Ο ίδιος «συνομιλούσε» με τον Υπουργό λόγω της θέσης που είχε στην Επιτροπή Παρακολούθησης της ΚΕΔΚΕ, και είχε την πληροφόρηση. Αποτελεί όμως, όνειδος για τον Αυτοδιοικητικό χώρο του νομού, τους φορείς και τους πολίτες να μην γνωρίζουν έγκαιρα, και κυρίως, να μην εκφράσουν έγκαιρα, συγκροτημένα και δυναμικά τα αιτήματά τους. Το ίδιο όμως, όνειδος αποτελεί και για την Αξιωματική Αντιπολίτευση, που εκφράζονταν γενικά και αόριστα, ενώ, θα μπορούσε να έχει πλήρη ενημέρωση από έναν «κορυφαίο δικό της Αυτοδιοικητικό παράγοντα».
2. Σχετικά με την χάραξη νέων διοικητικών ορίων για τους ΟΤΑ το ΙΤΑ της ΚΕΔΚΕ τον Οκτώβριο του 2007 διατύπωνε μεταξύ άλλων ότι:
«…Η ένταξη σε εντελώς διαφορετική ενότητα από εκείνη στην οποία εντάσσεται έως σήμερα σταθερά ο υφιστάμενος ΟΤΑ πρέπει να αιτιολογείται..»
Άρα, ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΠΕΚΛΕΙΕ την ένταξη χωρικών ενοτήτων σε διπλανό Νομό (πχ Πλαταμώνας- Ν. Πόροι σε νέο Δήμο με όμορες περιοχές του ν. Λάρισας, παρό-μοια μπορεί να πει κανείς και για περιοχές ν. Καρδίτσας & Τρικάλων όμορες με του ν. Λάρισας.
Επίσης, σχετικά με το πως θα προκύψει η νέα χάραξη, το ΙΤΑ της ΚΕΔΚΕ έλεγε μεταξύ άλλων ότι:
“Έχουν προταθεί αρκετά συστήματα χάραξης νέων ορίων. Ενώ το ευκολότερο είναι η εξ’ αρχής χάραξη, ποτέ στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. Η νέα διαίρεση πρέπει πάντα να ξεκινά από την υπάρχουσα...
Στο ερώτημα «ποια είναι η μονάδα ανάλυσης –δηλαδή η διοικητική ενότητα που δεν μπορεί να διαιρεθεί επιμέρους-; έλεγε πως, για λόγους απλότητας πρέπει να διατηρηθούν ως αρχικές μονάδες οι σημερινοί ΟΤΑ (1034) με ελάχιστες οριακές αλλαγές μετακίνησης δημοτικών διαμερισμάτων από ένα ΟΤΑ σε έναν άλλο.
Ενώ, σε άλλο ερώτημα «Η νέα χάραξη πρέπει να πάρει υπόψη της τα σημερινά διοικητικά όρια των νομών; έλεγε πως, για λόγους ρεαλισμού προτείνεται να διατηρηθούν τα όρια των νομών –με την ενδεχόμενη εξαίρεση της Αττικής και της Θεσσαλονίκης.”
Με αυτές τις προτάσεις που στηρίζονταν στο Ινστιτούτο της, η ΚΕΔΚΕ και η Επιτροπή Παρακολούθησης της, με Πρόεδρο τον Πρόεδρο της ΤΕΔΚ ν. Λάρισας, καθοδήγησε την Περιφέρεια- μη θέτοντας στις εξαιρέσεις και την Περιφέρεια Θεσσαλίας- σε μία «Αυτοδιοικητική λογική απλής πρόσθεσης». Στερώντας έτσι την Θεσσαλία να διαδραματίσει στο μέλλον έναν σπουδαίο Κεντρικό Μητροπολιτικό ρόλο και την πρωτεύουσά της Λάρισα τον αντίστοιχο ρόλο.
‘Οσο κι αν είναι νομοθετικά πιο περίπλοκο, το βέλτιστο θα ήταν να είναι ανοικτή η πρόταση και σε «απόσπαση τμημάτων από σημερινό ΟΤΑ σε κάποιον νέο». Έτσι, η τοποθέτηση μίας νέας Αυτοδιοικητικής οντότητας της Λάρισας με τους «άμεσα γειτνιάζοντες δορυφόρους» μαζί, θα ήταν σωστή, αφού, δεν θα αλλοίωνε τον αστικό προσανατολισμό της «παλιάς πόλης» και θα βελτίωνε τις περιαστικές Περιβαλλοντικές και Αναπτυξιακές δυνατότητές της.
Αυτή η τοποθέτηση όμως, τώρα, που τέθηκε η αρχή από την Κυβέρνηση και η ΚΕΔΚΕ συμφωνούσε, ότι «δεν σπάνε οι σημερινοί Δήμοι» αποτελεί «παραφωνία έως κοροϊδία», να τίθεται λίγο πριν την ψήφιση, και μάλιστα, από τον Πρόεδρο της ΤΕΔΚ και ενώ η ΤΕΔΚ δεν είχε απαρτία.
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο μέσα από την «κρυφή ατζέντα της Επιτροπής της ΚΕΔΚΕ με το Υπουργείο»,που έπαιξε αρνητικό ρόλο στην εξέλιξη της διαμόρφωσης του Δήμου Λαρισαίων :
η αποδοχή του «αδιάσπαστου δίπολου» Δήμου Νίκαιας και Δήμου Κραννώνος – με την λογική της «μονοσήμαντης πολιτικής αριθμητικής πρόσθεσης» και του αριθμητικού συμβόλου της «ρίζας»- συνδυαζόμενα με την «κατά διαρροή» συμφωνία Προέδρου ΤΕΔΚ ν. Λάρισας και Υπουργείου να έρθει στη Λάρισα. Κάτι που προφανώς, ήταν πολύ δύσκολο. Και χωροταξικά και πολιτικά. Όπως και τελικά έγινε, «καταδικάζοντας» τον Δήμο Κραννώνος να μην ενταχθεί αυτοδύναμα στη Λάρισα.
Ένας «Αγροτικός δήμος», κατά τη γνώμη μου, και χωροταξικά και ιστορικά δεν θα άφηνε εκτός τον Δήμο Νίκαιας. Η λογική δε του προαστίου» μπορεί να οδηγήσει πιθανόν και στον παραλογισμό του …«επινείου». Ο Δήμος Κραννώνος, με την χωροταξική λογική γειτνίασης με τον Δήμο Κοιλάδας θα μπορούσε να προσχωρήσει μόνος του πιο εύκολα στη Λάρισα. Αλλά…
Στην κατακλείδα θα ήθελα, επιγραμματικά, να αναφέρω κάποιες σκέψεις για το υπό ψήφιση Ν/Σ.
• Η επιτυχία των νέων Δήμων στηρίζεται απαραίτητα στο συγκροτημένο και πλήρες στελεχιακό δυναμικό. Ιδιαίτερα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στις Τεχνικές και Γεωτεχνικές υπηρεσίες, με συγκρότηση από όλη την Τεχνική-Γεωτεχνική πυραμίδα. Και αυτό διότι, η ανταπόκριση των νέων Δήμων στις απαιτήσεις άμεσης εκτέλεσης του ΕΣΠΑ και των άλλων χρηματοδοτικών εργαλείων δεν έχει καθόλου περιθώρια αναμονής.
• Η διαφάνεια πόρων και ανθρώπινου δυναμικού «δοκιμάζεται» στην ΤΑ μέσα από την εκτέλεση του Τεχνικού Προγράμματος. Άρα, πρέπει να σταματήσει αμέσως, και να ανατεθεί σε ανεξάρτητη Τεχνική Αρχή – όπου θα συμμετέχει κατά το έργο και η επιβλέπουσα υπηρεσία του Κυρίου του έργου- η εκτέλεση του Τεχνικού Προγράμματος. Το Πολιτικό όργανο ( Δημοτικό Συμβούλιο) θα λαμβάνει γνώση για την πορεία εκτέλεσης αλλά, δεν έχει ρόλο να αποφασίζει τεχνικά ζητήματα ( κατακυρώσεις διαγωνισμών, ενστάσεις, ανακεφαλαιωτικούς πίνακες κλπ)
• Ο έλεγχος νομιμότητας – δια του καινοτόμου νέου θεσμού του «Ελεγκτή νομιμότητας»- δεν μπορεί δια της διατύπωσης της παρ. 2 άρθρο 227 «…Αν παρέλθει η ανωτέρω προθεσμία χωρίς να εκδοθεί απόφαση θεωρείται ότι η προσφυγή έχει σιωπηρώς απορριφθεί» ουσιαστικά να καθίσταται είτε «ανενεργός» είτε «επιλεκτικός» και να οδηγεί σε γιγάντωση των δικαστικών διαδικασιών και ταλαιπωρία του πολίτη. Πρέπει η διατύπωση να αλλάξει σε «…θεωρείται ότι η προσφυγή έχει σιωπηρώς γίνει αποδεκτή», και σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία (Αστικό & Εμπορικό Δίκαιο) η σιωπηρή ενέργεια να επιφέρει θετικό αποτέλεσμα.
• Η «Περιφερειακή Επιτροπή Διαβούλευσης» (άρθρο 178), όπου πλέον εκφράζονται και οι φορείς, πρέπει να αποκτήσει έναν ρόλο πιο σημαντικό και σε περιπτώσεις καθοριστικών για την Περιφέρεια θεμάτων, έναν πιο συν-αποφασιστικό- δεσμευτικό για το αιρετό ΠΣ.
:-) Καλημέρα Πολίτη ( Επιτέλους)
:-) Καλημέρα
ΠΟΛΙΤΗ
Newsletter Ανοικτής Αυτοδιοικητικής Επικοινωνίας
Τετάρτη 19/5/10
Σε μία Ελλάδα που πληγώνει και πληγώνεται,
σε μία πόλη τα βήματά της προς το μέλλον γίνονται ολοένα και πιο αργά, πιο συμβατικά,
δεν μπορούμε παρά να απαιτήσουμε από τους ίδιους μας τους εαυτούς να συμμετάσχουμε ενεργά στο νέο Αυτοδιοικητικό τοπίο, στο πέρασμα στη ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ.
Δίνουμε απαντήσεις χωρίς περιστροφές.
Αλλάζουμε το παλιό με το νέο.
Ανατρέπουμε την συγκεντρωτική μονοπρόσωπη λειτουργία με την Συμμετοχική Αυτοδιοικητική Ανοικτή διαδικασία, στην ενημέρωση και στις αποφάσεις.
Εγγυόμαστε την διάχυση των ωφελειών σε όλους, μέσα από ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ στους ανθρώπινους και τους οικονομικούς πόρους, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ για όλους, με το βλέμμα ιδιαίτερα σε όσους έχουν την ιδιαίτερη ανάγκη.
Διασφαλίζουμε τον Δημόσιο χώρο και λειτουργία με αποτελεσματική εξυπηρέτηση του πολίτη, χωρίς να υποκαθιστούμε την ιδιωτική πρωτοβουλία αλλά, και χωρίς να εκχωρούμε την δημόσια λειτουργία με προϋποθέσεις μονοπωλιακού και αντιοικονομικού χαρακτήρα για τους πολίτες- χρήστες.
Δημιουργούμε την προοπτική μίας άλλης, ανθρώπινης καθημερινότητας, ενίσχυσης των απλών σχέσεων μεταξύ των πολιτών και της αίσθησης της ασφάλειας ώστε, να ενταθεί ο δεσμός του κοινωνικού ιστού του Δήμου.
Ενεργοποιούμε όλους τους πολίτες και συνεργούμε με όλους τους φορείς, στον Πολιτισμό, στο Περιβάλλον, στην Οικονομία και Ανάπτυξη.
Εξασφαλίζουμε την τοπική δραστηριότητα και βιωσιμότητα, στο εμπόριο και στο επιχειρείν, στη μεταποίηση και στις υπηρεσίες.
Απαντάμε στην κρίση των θεσμών και της πολιτικής χτίζοντας μία νέα σχέση εμπιστοσύνης με τον πολίτη, μέσα από το νέο Αυτοδιοικητικό ξεκίνημα του Καλλικράτη.
Ενισχύουμε την Απασχόληση μέσα από νέες Αυτοδιοικητικές πρωτοβουλίες και θεσμούς, αλλά, και μέσα από στέρεες εργασιακές σχέσεις.
Προνοούμε για τον βεβαρημένο οικογενειακό προϋπολογισμό των εξουθενωμένων οικονομικά και κοινωνικά πολιτών, με συγκεκριμένες πράσινες δράσεις και οικολογικές πρωτοβουλίες, επενδύοντας στην αιχμή του μέλλοντος που είναι οι νέες τεχνολογίες και οι ΑΠΕ, μειώνοντας έως και εκμηδενίζοντας το κόστος, και προσφέροντας σημαντικό όφελος στο ισοζύγιο του Περιβάλλοντος.
ΠΟΛΙΤΗ
Newsletter Ανοικτής Αυτοδιοικητικής Επικοινωνίας
Τετάρτη 19/5/10
Σε μία Ελλάδα που πληγώνει και πληγώνεται,
σε μία πόλη τα βήματά της προς το μέλλον γίνονται ολοένα και πιο αργά, πιο συμβατικά,
δεν μπορούμε παρά να απαιτήσουμε από τους ίδιους μας τους εαυτούς να συμμετάσχουμε ενεργά στο νέο Αυτοδιοικητικό τοπίο, στο πέρασμα στη ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ.
Δίνουμε απαντήσεις χωρίς περιστροφές.
Αλλάζουμε το παλιό με το νέο.
Ανατρέπουμε την συγκεντρωτική μονοπρόσωπη λειτουργία με την Συμμετοχική Αυτοδιοικητική Ανοικτή διαδικασία, στην ενημέρωση και στις αποφάσεις.
Εγγυόμαστε την διάχυση των ωφελειών σε όλους, μέσα από ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ στους ανθρώπινους και τους οικονομικούς πόρους, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ για όλους, με το βλέμμα ιδιαίτερα σε όσους έχουν την ιδιαίτερη ανάγκη.
Διασφαλίζουμε τον Δημόσιο χώρο και λειτουργία με αποτελεσματική εξυπηρέτηση του πολίτη, χωρίς να υποκαθιστούμε την ιδιωτική πρωτοβουλία αλλά, και χωρίς να εκχωρούμε την δημόσια λειτουργία με προϋποθέσεις μονοπωλιακού και αντιοικονομικού χαρακτήρα για τους πολίτες- χρήστες.
Δημιουργούμε την προοπτική μίας άλλης, ανθρώπινης καθημερινότητας, ενίσχυσης των απλών σχέσεων μεταξύ των πολιτών και της αίσθησης της ασφάλειας ώστε, να ενταθεί ο δεσμός του κοινωνικού ιστού του Δήμου.
Ενεργοποιούμε όλους τους πολίτες και συνεργούμε με όλους τους φορείς, στον Πολιτισμό, στο Περιβάλλον, στην Οικονομία και Ανάπτυξη.
Εξασφαλίζουμε την τοπική δραστηριότητα και βιωσιμότητα, στο εμπόριο και στο επιχειρείν, στη μεταποίηση και στις υπηρεσίες.
Απαντάμε στην κρίση των θεσμών και της πολιτικής χτίζοντας μία νέα σχέση εμπιστοσύνης με τον πολίτη, μέσα από το νέο Αυτοδιοικητικό ξεκίνημα του Καλλικράτη.
Ενισχύουμε την Απασχόληση μέσα από νέες Αυτοδιοικητικές πρωτοβουλίες και θεσμούς, αλλά, και μέσα από στέρεες εργασιακές σχέσεις.
Προνοούμε για τον βεβαρημένο οικογενειακό προϋπολογισμό των εξουθενωμένων οικονομικά και κοινωνικά πολιτών, με συγκεκριμένες πράσινες δράσεις και οικολογικές πρωτοβουλίες, επενδύοντας στην αιχμή του μέλλοντος που είναι οι νέες τεχνολογίες και οι ΑΠΕ, μειώνοντας έως και εκμηδενίζοντας το κόστος, και προσφέροντας σημαντικό όφελος στο ισοζύγιο του Περιβάλλοντος.
:-) Καλημέρα Πολίτη ( ο κύβος ερρίφθη)
:-)Καλημέρα
ΠΟΛΙΤΗ
Newsletter Ανοικτής Αυτοδιοικητικής Επικοινωνίας
Παρασκευή 14/5/10
«Ο νέος Δήμος Λαρισαίων συμπεριλαμβάνει τελικά και τον σημερινό Δήμο Κοιλάδας και τον Δήμο Γιάννουλης.
"Ο κύβος ερρίφθη".
Αλλάζουμε, Ανατρέπουμε, Δημιουργούμε το διαφορετικό, Ελπίζουμε».
ΠΟΛΙΤΗ
Newsletter Ανοικτής Αυτοδιοικητικής Επικοινωνίας
Παρασκευή 14/5/10
«Ο νέος Δήμος Λαρισαίων συμπεριλαμβάνει τελικά και τον σημερινό Δήμο Κοιλάδας και τον Δήμο Γιάννουλης.
"Ο κύβος ερρίφθη".
Αλλάζουμε, Ανατρέπουμε, Δημιουργούμε το διαφορετικό, Ελπίζουμε».
Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2009
ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΔΟΜΗΣΗ : ΕΙΔΙΚΟ ΘΕΜΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΣΕ ΤΜΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ (ΗΜΙΥΠΑΙΘΡΙΟΙ ΧΩΡΟΙ - ΚΛΕΙΣΤΟΙ ΧΩΡΟΙ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ (Pilotis) – ΜΕΣΟΠΑΤΩΜΑΤΑ
Η αντιμετώπιση της «αυθαίρετης δόμησης» στην Ελλάδα είναι ένα διαχρονικό φαι-νόμενο που δημιουργεί περισσότερα προβλήματα (Περιβαλλοντικά, Οικονομικά, Κοινωνικά) από εκείνα που στην πράξη καλείται να αντιμετωπίσει (ζητήματα κοινωνικής και οικονο-μικής καθημερινότητας και διαβίωσης).
ΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
Η συντεταγμένη Πολιτεία διαχρονικά έχει σταθεί απέναντι στο ζήτημα αυτό με τρεις χαρακτηριστικές στάσεις :
1. Με νομοθετήματα που κατ΄ επανάληψη «νομιμοποιούσαν» γενιά με γενιά τα αυθαί-ρετα
2. Με σοβαρές θεσμικές νομοθετικές παρεμβάσεις που όμως, αφενός στερούνταν της ολοκλήρωσής τους (εκκρεμούν διαρκώς τα ΠΔ που οι νόμοι επικαλούνται για την πλήρη και λεπτομερή εφαρμογή τους) αφετέρου, η έλλειψη της επαρκούς Τεχνικής στελέχωσης της Δημόσιας Διοίκησης (που η επίκλησή της δίνει διαρκώς το «άλλοθι» να μετατίθενται οι ευθύνες από την Πολιτεία στους πολίτες (είτε είναι οι ιδιώτες είτε είναι οι μηχα-νικοί ελεύθεροι επαγγελματίες).
3. Με έλλειψη για χρόνια ενός Εθνικού Χωροταξικού Σχεδιασμού με όλα τα υποκείμε-να Πολεοδομικά εργαλεία καθώς και ενός εν πλήρη λειτουργία Εθνικού Κτηματολογίου και Δασολογίου, που θα έδινε τη δυνατότητα στην εκάστοτε Πολιτεία να χαράσσει μία «Πολι-τική Γης» που θα ικανοποιούσε διαχρονικά και ελεγχόμενα όλες τις οικιστικές κοινωνι-κές ανάγκες, και μάλιστα, με μία Οικονομία κλίμακας που αφενός, θα έδινε τη δυνατό-τητα στις κοινωνικές ομάδες χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων να ικανοποιήσουν με ικα-νή οικονομική δυνατότητα αλλά και αξιοπρέπεια ακολουθίας της νομιμότητας, αφετέρου, θα περιόριζε σε σημαντικό βαθμό την «αισχρή κερδοσκοπία και εκμετάλλευση» στο «χρημα-τιστήριο γης».
Με τα τρία αυτά χαρακτηριστικά μίας διαρκούς πολιτικής θέσης και πράξης, η Πολιτεία διαχρονικά κερδοσκοπεί χωρίς «αιδώ» τόσο οικονομικά όσο και ψηφοθηρικά.
Κατά συνέπεια, πριν εξετάσουμε την όποια «ιδιαιτερότητα» ειδικών ή επιμέρους θεμάτων αυθαίρετης δόμησης μέσα στο λεγόμενο «κέλυφος» ενός δομήματος θα πρέπει, με την επίκληση τήρησης της Συνταγματικής νομιμότητας βάσει του άρθρου 24 (προστασία του Περιβάλλοντος) να συμφωνήσουμε (και η Πολιτεία να εφαρμόσει απαρέγκλιτα) δύο ζητήματα:
1. τον ΠΛΗΡΗ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΔΟΜΗΜΑΤΩΝ, τόσο κατά την φάση της κατασκευής (2 έλεγχοι, με το πέρας των χτισιμάτων και με την παράδοση-ηλεκτροδότηση από μικτά κλιμάκια ΔΥ μηχανικών και ορκωτών ελεγκτών μηχανικών από το Τ.Ε.Ε.) όσο και στη φάση της λειτουργίας του (ανά τακτά χρονικά διαστήματα και πάντα σε κάθε επερχόμενη Πολεοδομική ή Ιδιοκτησιακή μεταβολή, με αντίστοιχες επιτροπές ελέγχου).
Η εξέταση δε του ζητήματος «υποχρεωτικής ασφάλισης των δομημάτων» μπορεί να διευκολύ-νει την συγκρότηση της ελεγκτικής διαδικασίας.
2. Την θεσμοθέτηση του «Μητρώου Κατασκευαστών Ιδιωτικών Έργων (ΜΗ.Κ.Ι.Ε.) με την σαφή οριοθέτηση των ρόλων και τον επιμερισμό των ευθυνών όλων των εμπλεκομένων και τη θέσπιση του λεγόμενου «Πράσινου Κουτιού», της ταυτότη-τας του δομήματος που από την μελέτη μέχρι την μελλοντική του κατεδάφιση θα αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ύπαρξης, λειτουργίας και συντήρησής του για κάθε Πολεοδομι-κή και Ιδιοκτησιακή μεταβολή του.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ
Για την εξέταση αντιμετώπισης «ειδικών θεμάτων αυθαίρετης δόμησης» θα πρέ-πει να συμφωνηθούν τα εξής:
1. Αρχιτεκτονικά εργαλεία χρήσιμα για την απόδοση βέλτιστης αισθητικής και λει-τουργικής λύσης στα δομήματα, ειδικά με χρήση κατοικία, δεν πρέπει με κανένα τρόπο να καταργηθούν ή να «φαλκιδευτούν», λόγω της αδυναμίας του Κράτους να ελέγξει αποτε-λεσματικά την «αλλαγή χρήσης» αυτών των Αρχιτεκτονικών τόπων (ημιυπαίθριοι χώροι).
Είναι απαραίτητο να διατηρηθεί το Αρχιτεκτονικό εργαλείο του ΗΜΧ. που στη χώ-ρα μας με τις γνωστές κλιματολογικές συνθήκες δίνει σημαντική λειτουργική δυνατότητα προσωρινής διαβίωσης αλλά,καιαισθητικής βελτίωσης του Αρχιτεκτονικού σχεδιασμού.
Είναι δε μέσα από την Λαϊκή Ελληνική Αρχιτεκτονική γνωστός ο νεοελληνικός ΗΜΧ. ως «χαγιάτι» στο ισόγειο και «ανώι» στον όροφο, αυτός που εξυπηρετούσε ακριβώς τις ίδιες αισθητικές και λειτουργικές ανάγκες.
Είναι απαραίτητο να διατηρηθεί ο κλειστός χώρος στάθμευσης χωρίς να προσμε-τράται στον Συντελεστή Δόμησης (ΣΔ). Και τούτο, διότι ο περιορισμός εξαγοράς αφενός των ελάχιστων απαιτούμενων από το νόμο θέσεων στάθμευσης και η άμεση ανάγκη αντιμε-τώπισης του σύγχρονου διογκούμενου προβλήματος της στάθμευσης, ειδικά στα αστικά κέ-ντρα, σε συνδυασμό με τις κοινωνικές ανάγκες στέγασης, δεν θα οδηγεί τον πολίτη στην απομείωση των ωφέλιμων τετραγωνικών μέτρων για χρήση στάθμευσης.
2. Δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε «ρύθμιση» για τους αυθαίρετους «ειδικούς χώρους» κατά τρόπο τέτοιο που, να διαχωρίζονται οι πολίτες σε «έξυπνους» όσοι αυθαι-ρέτησαν και «λιγότερο έξυπνους» όσοι νόμιμα χρησιμοποίησαν τα παραπάνω αρχιτεκτονικά εργαλεία. Η όποια ρύθμιση θα πρέπει να τηρεί την Συνταγματική επιταγή του άρθρου 4 (Ισότητα των Ελλήνων).
3. Δεν μπορεί η όποια ρύθμιση να αποτελεί άλλο ένα «οικονομικό γιουρούσι» του Κράτους που επιδιώκει «έσοδα» απέναντι στους πολίτες, ειδικά αυτήν την κρίσιμη οικο-νομικά για όλους περίοδο. Θα πρέπει δε η οικονομική προσέγγιση να είναι με κανόνα δι-καίου και όχι ισοπεδωτική. Και επειδή, από αυτούς τους «ειδικούς χώρους» το Κράτος ήδη έχει εισπράξει έσοδα παρακάμπτοντας την Πολεοδομική αυθαιρεσία (μέσω της Οικονο-μικής Εφορίας και μέσω του ΙΚΑ), η τυχόν οικονομική εισφορά που θα ζητηθεί από το Κράτος θα πρέπει να είναι από μηδενική έως ελάχιστη και με βάση έναν Αντικειμενικό προσδιορισμό.
Αποδεχόμενη τα παραπάνω, και προχωρώντας άμεσα στην θεσμοθέτηση και εφαρμο-γή τους, η Πολιτεία μπορεί να προχωρήσει στην εξής διαδικασία αντιμετώπισης των «ει-δικών χώρων αυθαίρετης δόμησης εντός του κελύφους του δομήματος και μη υπερβαίνουσας την μέγιστη επιτρεπόμενη κάλυψη και το ύψος, όπως αυτά ορίζονται από τον ΓΟΚ (δηλ. για ΗΜΧ, Κλειστούς Χώρους Στάθμευσης, Μεσοπατώματα, Χώροι κάτω των στεγών με την προϋπόθεση το τελικό ύψος της στέγης να μην υπερβαίνει το οριζόμενο ως μέγιστο επιτρεπόμενο)» ΣΕ 2 ΣΤΑΔΙΑ:
1ο στάδιο:
Ακολουθείται η διαδικασία «προσωρινής εξαίρεσης από την κατεδάφιση» με απαραίτητα στοιχεία του φακέλου – πέραν όσων προβλέπονται- τα εξής:
• Στατική μελέτη επάρκειας μετά των απαιτούμενων ελέγχων κατόπιν αυτοψίας
• Έγκριση από την ΕΠΑΕ
• Προσδιορισμός και κατάθεση παραβόλου ελάχιστης αμοιβής μηχανικού, σύμφωνα με τα νέα οριζόμενα όρια από το Τ.Ε.Ε.
• Προσδιορισμός παραβόλου (ποσοστό επί της Αντικειμενικής Αξίας) προς τον οικείο ΟΤΑ ανέγερσης (εφάπαξ) και διατήρησης (ετησίως) σε ειδικό ταμείο ανταποδοτικό αποκλειστικά για «έργα Περιβάλλοντος» της περιοχής που ανήκει το ακίνητο.
2ο στάδιο :
«Νομιμοποίηση» των χώρων αυτών, και για τους ΗΜΧ μόνο στο «επιτρεπόμενο από το νόμο ποσοστό (20% επί της δόμησης για ΗΜΧ.) μέσα από τα νόμιμα Πολεοδομικά Εργα-λεία που παρέχει ο Οικιστικός Νόμος 2508/97 (πρ. Ν.1337/83) τα οποία ΑΜΕΣΑ η Πολιτεία πρέπει να ολοκληρώσει την εφαρμογή τους με την θέσπιση των απαιτούμενων ΠΔ. για παράδειγμα, την «μεταφορά ΣΔ», τον «Κοινωνικό Συντελεστή» με τις Ζώνες Κοινωνικού Συντελεστή (ΖΚΣ) (άρθρο 8 παρ. 6 Ν1337/83, άρθρο 18 παρ. 4 Ν2508/97), και τις «Ειδικές Ενισχύσεις» με τις «Ζώνες Ειδικών Ενισχύσεων (ΖΕΕ) (άρθρα 2(παρ. 2) & 11 Ν1337/83 και άρθρο 22Ν2508/97.
Τα παραπάνω, μπορούν όλοι ανεξαιρέτως οι πολίτες να τα αξιοποιήσουν και εκεί-νοι που σήμερα δεν αυθαιρέτησαν.
Η «νομιμοποίηση» μέσω της «έκδοσης οικοδομικής άδειας» όπως ο νόμος προβλέπει θα έχει τις προϋποθέσεις σύνταξης πλήρους φακέλου μελετών και προσδιορισμού αμοιβών μελετών (για επιβλέψεις μπορεί να είναι η αμοιβή αποτύπωσης) όπως το Τ.Ε.Ε. πλέον ορίζει, καθώς και των φορολογικών και κρατήσεων υπέρ τρίτων που προβλέπονται.
Όλες οι παραπάνω μεταβολές ΣΔ στο οικόπεδο συνοδεύουν ΜΟΝΟ το υφιστάμενο δόμημα, και μετά την κατεδάφισή του ο ΣΔ του οικοπέδου παραμένει αυτός που ορίζεται από την Πολεοδομική Μελέτη.
Επισημαίνεται ότι, τα προαναφερθέντα Πολεοδομικά εργαλεία είναι απαραίτητα να λειτουργήσουν και για έναν ακόμη πιο σημαντικό σκοπό: την εφαρμογή των Πολεοδομικών Σχεδίων ειδικά στα ζητήματα των δεσμευμένων για κοινόχρηστους και κοινωφελείς σκοπούς οικοπέδων, που για λόγους οικονομικής αδυναμίας ή και αδιαφορίας των ΟΤΑ μέσω δικαστικής οδού αποχαρακτηρίζονται.
ΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
Η συντεταγμένη Πολιτεία διαχρονικά έχει σταθεί απέναντι στο ζήτημα αυτό με τρεις χαρακτηριστικές στάσεις :
1. Με νομοθετήματα που κατ΄ επανάληψη «νομιμοποιούσαν» γενιά με γενιά τα αυθαί-ρετα
2. Με σοβαρές θεσμικές νομοθετικές παρεμβάσεις που όμως, αφενός στερούνταν της ολοκλήρωσής τους (εκκρεμούν διαρκώς τα ΠΔ που οι νόμοι επικαλούνται για την πλήρη και λεπτομερή εφαρμογή τους) αφετέρου, η έλλειψη της επαρκούς Τεχνικής στελέχωσης της Δημόσιας Διοίκησης (που η επίκλησή της δίνει διαρκώς το «άλλοθι» να μετατίθενται οι ευθύνες από την Πολιτεία στους πολίτες (είτε είναι οι ιδιώτες είτε είναι οι μηχα-νικοί ελεύθεροι επαγγελματίες).
3. Με έλλειψη για χρόνια ενός Εθνικού Χωροταξικού Σχεδιασμού με όλα τα υποκείμε-να Πολεοδομικά εργαλεία καθώς και ενός εν πλήρη λειτουργία Εθνικού Κτηματολογίου και Δασολογίου, που θα έδινε τη δυνατότητα στην εκάστοτε Πολιτεία να χαράσσει μία «Πολι-τική Γης» που θα ικανοποιούσε διαχρονικά και ελεγχόμενα όλες τις οικιστικές κοινωνι-κές ανάγκες, και μάλιστα, με μία Οικονομία κλίμακας που αφενός, θα έδινε τη δυνατό-τητα στις κοινωνικές ομάδες χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων να ικανοποιήσουν με ικα-νή οικονομική δυνατότητα αλλά και αξιοπρέπεια ακολουθίας της νομιμότητας, αφετέρου, θα περιόριζε σε σημαντικό βαθμό την «αισχρή κερδοσκοπία και εκμετάλλευση» στο «χρημα-τιστήριο γης».
Με τα τρία αυτά χαρακτηριστικά μίας διαρκούς πολιτικής θέσης και πράξης, η Πολιτεία διαχρονικά κερδοσκοπεί χωρίς «αιδώ» τόσο οικονομικά όσο και ψηφοθηρικά.
Κατά συνέπεια, πριν εξετάσουμε την όποια «ιδιαιτερότητα» ειδικών ή επιμέρους θεμάτων αυθαίρετης δόμησης μέσα στο λεγόμενο «κέλυφος» ενός δομήματος θα πρέπει, με την επίκληση τήρησης της Συνταγματικής νομιμότητας βάσει του άρθρου 24 (προστασία του Περιβάλλοντος) να συμφωνήσουμε (και η Πολιτεία να εφαρμόσει απαρέγκλιτα) δύο ζητήματα:
1. τον ΠΛΗΡΗ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΔΟΜΗΜΑΤΩΝ, τόσο κατά την φάση της κατασκευής (2 έλεγχοι, με το πέρας των χτισιμάτων και με την παράδοση-ηλεκτροδότηση από μικτά κλιμάκια ΔΥ μηχανικών και ορκωτών ελεγκτών μηχανικών από το Τ.Ε.Ε.) όσο και στη φάση της λειτουργίας του (ανά τακτά χρονικά διαστήματα και πάντα σε κάθε επερχόμενη Πολεοδομική ή Ιδιοκτησιακή μεταβολή, με αντίστοιχες επιτροπές ελέγχου).
Η εξέταση δε του ζητήματος «υποχρεωτικής ασφάλισης των δομημάτων» μπορεί να διευκολύ-νει την συγκρότηση της ελεγκτικής διαδικασίας.
2. Την θεσμοθέτηση του «Μητρώου Κατασκευαστών Ιδιωτικών Έργων (ΜΗ.Κ.Ι.Ε.) με την σαφή οριοθέτηση των ρόλων και τον επιμερισμό των ευθυνών όλων των εμπλεκομένων και τη θέσπιση του λεγόμενου «Πράσινου Κουτιού», της ταυτότη-τας του δομήματος που από την μελέτη μέχρι την μελλοντική του κατεδάφιση θα αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ύπαρξης, λειτουργίας και συντήρησής του για κάθε Πολεοδομι-κή και Ιδιοκτησιακή μεταβολή του.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ
Για την εξέταση αντιμετώπισης «ειδικών θεμάτων αυθαίρετης δόμησης» θα πρέ-πει να συμφωνηθούν τα εξής:
1. Αρχιτεκτονικά εργαλεία χρήσιμα για την απόδοση βέλτιστης αισθητικής και λει-τουργικής λύσης στα δομήματα, ειδικά με χρήση κατοικία, δεν πρέπει με κανένα τρόπο να καταργηθούν ή να «φαλκιδευτούν», λόγω της αδυναμίας του Κράτους να ελέγξει αποτε-λεσματικά την «αλλαγή χρήσης» αυτών των Αρχιτεκτονικών τόπων (ημιυπαίθριοι χώροι).
Είναι απαραίτητο να διατηρηθεί το Αρχιτεκτονικό εργαλείο του ΗΜΧ. που στη χώ-ρα μας με τις γνωστές κλιματολογικές συνθήκες δίνει σημαντική λειτουργική δυνατότητα προσωρινής διαβίωσης αλλά,καιαισθητικής βελτίωσης του Αρχιτεκτονικού σχεδιασμού.
Είναι δε μέσα από την Λαϊκή Ελληνική Αρχιτεκτονική γνωστός ο νεοελληνικός ΗΜΧ. ως «χαγιάτι» στο ισόγειο και «ανώι» στον όροφο, αυτός που εξυπηρετούσε ακριβώς τις ίδιες αισθητικές και λειτουργικές ανάγκες.
Είναι απαραίτητο να διατηρηθεί ο κλειστός χώρος στάθμευσης χωρίς να προσμε-τράται στον Συντελεστή Δόμησης (ΣΔ). Και τούτο, διότι ο περιορισμός εξαγοράς αφενός των ελάχιστων απαιτούμενων από το νόμο θέσεων στάθμευσης και η άμεση ανάγκη αντιμε-τώπισης του σύγχρονου διογκούμενου προβλήματος της στάθμευσης, ειδικά στα αστικά κέ-ντρα, σε συνδυασμό με τις κοινωνικές ανάγκες στέγασης, δεν θα οδηγεί τον πολίτη στην απομείωση των ωφέλιμων τετραγωνικών μέτρων για χρήση στάθμευσης.
2. Δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε «ρύθμιση» για τους αυθαίρετους «ειδικούς χώρους» κατά τρόπο τέτοιο που, να διαχωρίζονται οι πολίτες σε «έξυπνους» όσοι αυθαι-ρέτησαν και «λιγότερο έξυπνους» όσοι νόμιμα χρησιμοποίησαν τα παραπάνω αρχιτεκτονικά εργαλεία. Η όποια ρύθμιση θα πρέπει να τηρεί την Συνταγματική επιταγή του άρθρου 4 (Ισότητα των Ελλήνων).
3. Δεν μπορεί η όποια ρύθμιση να αποτελεί άλλο ένα «οικονομικό γιουρούσι» του Κράτους που επιδιώκει «έσοδα» απέναντι στους πολίτες, ειδικά αυτήν την κρίσιμη οικο-νομικά για όλους περίοδο. Θα πρέπει δε η οικονομική προσέγγιση να είναι με κανόνα δι-καίου και όχι ισοπεδωτική. Και επειδή, από αυτούς τους «ειδικούς χώρους» το Κράτος ήδη έχει εισπράξει έσοδα παρακάμπτοντας την Πολεοδομική αυθαιρεσία (μέσω της Οικονο-μικής Εφορίας και μέσω του ΙΚΑ), η τυχόν οικονομική εισφορά που θα ζητηθεί από το Κράτος θα πρέπει να είναι από μηδενική έως ελάχιστη και με βάση έναν Αντικειμενικό προσδιορισμό.
Αποδεχόμενη τα παραπάνω, και προχωρώντας άμεσα στην θεσμοθέτηση και εφαρμο-γή τους, η Πολιτεία μπορεί να προχωρήσει στην εξής διαδικασία αντιμετώπισης των «ει-δικών χώρων αυθαίρετης δόμησης εντός του κελύφους του δομήματος και μη υπερβαίνουσας την μέγιστη επιτρεπόμενη κάλυψη και το ύψος, όπως αυτά ορίζονται από τον ΓΟΚ (δηλ. για ΗΜΧ, Κλειστούς Χώρους Στάθμευσης, Μεσοπατώματα, Χώροι κάτω των στεγών με την προϋπόθεση το τελικό ύψος της στέγης να μην υπερβαίνει το οριζόμενο ως μέγιστο επιτρεπόμενο)» ΣΕ 2 ΣΤΑΔΙΑ:
1ο στάδιο:
Ακολουθείται η διαδικασία «προσωρινής εξαίρεσης από την κατεδάφιση» με απαραίτητα στοιχεία του φακέλου – πέραν όσων προβλέπονται- τα εξής:
• Στατική μελέτη επάρκειας μετά των απαιτούμενων ελέγχων κατόπιν αυτοψίας
• Έγκριση από την ΕΠΑΕ
• Προσδιορισμός και κατάθεση παραβόλου ελάχιστης αμοιβής μηχανικού, σύμφωνα με τα νέα οριζόμενα όρια από το Τ.Ε.Ε.
• Προσδιορισμός παραβόλου (ποσοστό επί της Αντικειμενικής Αξίας) προς τον οικείο ΟΤΑ ανέγερσης (εφάπαξ) και διατήρησης (ετησίως) σε ειδικό ταμείο ανταποδοτικό αποκλειστικά για «έργα Περιβάλλοντος» της περιοχής που ανήκει το ακίνητο.
2ο στάδιο :
«Νομιμοποίηση» των χώρων αυτών, και για τους ΗΜΧ μόνο στο «επιτρεπόμενο από το νόμο ποσοστό (20% επί της δόμησης για ΗΜΧ.) μέσα από τα νόμιμα Πολεοδομικά Εργα-λεία που παρέχει ο Οικιστικός Νόμος 2508/97 (πρ. Ν.1337/83) τα οποία ΑΜΕΣΑ η Πολιτεία πρέπει να ολοκληρώσει την εφαρμογή τους με την θέσπιση των απαιτούμενων ΠΔ. για παράδειγμα, την «μεταφορά ΣΔ», τον «Κοινωνικό Συντελεστή» με τις Ζώνες Κοινωνικού Συντελεστή (ΖΚΣ) (άρθρο 8 παρ. 6 Ν1337/83, άρθρο 18 παρ. 4 Ν2508/97), και τις «Ειδικές Ενισχύσεις» με τις «Ζώνες Ειδικών Ενισχύσεων (ΖΕΕ) (άρθρα 2(παρ. 2) & 11 Ν1337/83 και άρθρο 22Ν2508/97.
Τα παραπάνω, μπορούν όλοι ανεξαιρέτως οι πολίτες να τα αξιοποιήσουν και εκεί-νοι που σήμερα δεν αυθαιρέτησαν.
Η «νομιμοποίηση» μέσω της «έκδοσης οικοδομικής άδειας» όπως ο νόμος προβλέπει θα έχει τις προϋποθέσεις σύνταξης πλήρους φακέλου μελετών και προσδιορισμού αμοιβών μελετών (για επιβλέψεις μπορεί να είναι η αμοιβή αποτύπωσης) όπως το Τ.Ε.Ε. πλέον ορίζει, καθώς και των φορολογικών και κρατήσεων υπέρ τρίτων που προβλέπονται.
Όλες οι παραπάνω μεταβολές ΣΔ στο οικόπεδο συνοδεύουν ΜΟΝΟ το υφιστάμενο δόμημα, και μετά την κατεδάφισή του ο ΣΔ του οικοπέδου παραμένει αυτός που ορίζεται από την Πολεοδομική Μελέτη.
Επισημαίνεται ότι, τα προαναφερθέντα Πολεοδομικά εργαλεία είναι απαραίτητα να λειτουργήσουν και για έναν ακόμη πιο σημαντικό σκοπό: την εφαρμογή των Πολεοδομικών Σχεδίων ειδικά στα ζητήματα των δεσμευμένων για κοινόχρηστους και κοινωφελείς σκοπούς οικοπέδων, που για λόγους οικονομικής αδυναμίας ή και αδιαφορίας των ΟΤΑ μέσω δικαστικής οδού αποχαρακτηρίζονται.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)