Μετά και την χθεσινή απουσία του ΥΠΕΚΑ από το ΣτΕ, και την μη παροχή υποστήριξης στην αίτηση αναστολής της διακοπής των εργασιών στο φράγμα της Συκιάς και στην σήραγγα Συκιάς –Δρακότρυπας με σκοπό την εκτέλεση εργασιών για την προστασία των έργων, που κατέθεσαν τα 3 Υπουργεία (Υποδομών, Οικονομικών, Αγρ. Ανάπτυξης), «έπεσαν οι μάσκες».
Και τα προσχήματα δεν τα «έσωσε» ούτε ο Υφυπουργός Εσωτερικών κος Ντόλιος (εκφράζοντας τον Πρωθυπουργό;), με τις αστείες δικαιολογίες περί του ότι, «το ΥΠΕΚΑ δεν έχει αρμοδιότητα επί της ενδεχόμενης αναγκαιότητας λήψης ειδικών μέτρων προστασίας για την ασφάλεια των υφισταμένων έργων» και ότι, «το ΥΠΕΚΑ δεν έχει στη διάθεσή του τις σχετικές συνταχθείσες- με εντολή της Κυβέρνησης- πραγματογνωμοσύνες».
Προφανώς και το ΥΠΕΚΑ ΕΧΕΙ ΣΥΝ-ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ στην εκτέλεση των όποιων εργασιών αφού, αυτές θα γίνουν μέσα από ένα πλαίσιο Περιβαλλοντικών όρων που η έγκριση και η επίβλεψη της τήρησής τους είναι επιβεβλημένη.
Από την άλλη πλευρά, η προστασία των υφιστάμενων έργων από κατάρρευση σημαίνει προστασία του Περιβάλλοντος των έργων και της ευρύτερης περιοχής. Κατά συνέπεια, αν ισχύει αυτό που λέει ο Υφυπουργός, τότε, η Κυβέρνηση φέρει σημαντική ευθύνη για την παράλειψη αυτή, που αν είναι εσκεμμένη, καθίσταται ακόμα βαρύτερη. Αν δε, το ΥΠΕΚΑ γνωρίζει τις πραγματογνωμοσύνες των ειδικών επιστημόνων, τότε, η απουσία και η αδιαφορία είναι Περιβαλλοντικά εγκληματική.
Η εξέλιξη δε, για το πολύπαθο έργο ζωής για την Θεσσαλία καθίσταται πλέον ανησυχητική αφού, ο υφυπουργός «έδειξε» ότι, για τα επόμενα δύο χρόνια η Κυβέρνηση δεν προτίθεται να προχωρήσει, αν δεν το ακυρώσει οριστικά, το έργο.
Τα προδικαστικά ερωτήματα του ΣτΕ στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και οι «νέες» (κατά δήλωση του υφυπουργού) μελέτες διαχείρισης των υδάτων των υδατικών διαμερισμάτων Δυτικής Ελλάδας και Θεσσαλίας «στέλνουν» τις όποιες εξελίξεις, τουλάχιστον, στην Άνοιξη του 2012.
Οι εργασίες προστασίας των έργων ΠΡΕΠΕΙ να συνεχισθούν. Στην Περιβαλλοντική επιβάρυνση και καταστροφή καθώς και, στις οικονομικές επιπτώσεις σε σχέση με τα χρήματα από τον Εθνικό Προϋπολογισμό που δαπανήθηκαν μέχρι τώρα αλλά, και με την οικονομία της περιοχής δεν έχει δικαίωμα κανείς να αδιαφορήσει ή, να «στυλώσει τα πόδια». Η Περιβαλλοντική ευαισθησία υπάρχει σε όλους μας.
Αυτό που πρέπει να δούμε πλέον, είναι αυτό που ανέδειξε και το πρόσφατο Συνέδριο του ΤΕΕ στην Αθήνα, με την συμμετοχή και την ελεύθερη διαβούλευση και κατάθεση όλων των απόψεων. «Η Βέλτιστη Διαχείριση του Αχελώου».
Αν για την Κυβέρνηση τίθεται θέμα προβλήματος χρηματοδότησης του έργου λόγω της δύσκολης οικονομικής κατάστασης ας το πει ξεκάθαρα, χωρίς να «ναρκοθετεί» ένα έργο που, επιστημονικά και πολιτικά έχει διαχρονικά στηριχθεί.
Άξιον απορίας όμως, είναι πως, μπορεί και συνδυάζει το ΥΠΕΚΑ :
Aπό τη μία, την τήρηση της προτεραιότητας της Κοινοτικής Οδηγίας 60/2000 για «διαφύλαξη της ποσότητας και ποιότητας του υπόγειου υδροφορέα» και από την άλλη, να προωθεί την, δια της εκμετάλλευσης του λιγνίτη, «εξόντωση» του νέου Δήμου Ελασσόνας και της ευρύτερης περιοχής, με ΑΜΕΣΗ επιβαρυντική συνέπεια στον πλούσιο υπόγειο υδροφορέα της περιοχής.
Από τη μία, την προώθηση Ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες και καθαρές πηγές ενέργειας και από την άλλη, να σταματάει τα «αυτοδύναμα Υδροηλεκτρικά έργα» της Μεσοχώρας, της Συκιάς και του Πευκόφυτου που, ξέχωρα από την υλοποίηση της Μερικής Μεταφοράς τμήματος του περισσεύματος των νερών του Αχελώου, μπορούν να αποδώσουν στην χώρα σχεδόν 400 MW. Προωθώντας δε, αντίστοιχη «βρώμικη λιγνιτική» ηλεκτροπαραγωγή στην περιοχή της Ελασσόνας.
Από τη μία, να προσπαθεί να υλοποιήσει την Ευρωπαϊκή επιταγή για «σπάσιμο» του μονοπωλίου της ΔΕΗ στην παραγωγή και διάθεση ηλεκτρικής ενέργειας και από την άλλη, να μην εξετάζει το ενδεχόμενο να γίνει αυτό με «καθαρό» τρόπο, με τα υφιστάμενα «βαλτωμένα» αλλά, και με νέα Υδροηλεκτρικά έργα.
Το Τ.Ε.Ε. Κεντρικής & Δυτικής ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ έχει εκφράσει διαχρονικά την, Επιστημονικά τεκμηριωμένη, άποψή του στα παραπάνω ζητήματα και βέβαια, δεν μπορεί να κατανοήσει την όποια «παράβλεψη του αυτονόητου» μπροστά σε όποια «μυωπική και μονομερή περιβαλλοντική πολιτική» ή, ακόμα και μπροστά στην εξυπηρέτηση των όποιων «ιδιοτελών συμφερόντων» μπροστά στο Δημόσιο συμφέρον της χώρας και των πολιτών.
Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010
Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2010
ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ –αντίστοιχα θα μπορούσαν να αναφέρονται όλοι οι Επιστήμονες της Ελλάδος- ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ
ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ –αντίστοιχα θα μπορούσαν να αναφέρονται όλοι οι Επιστήμονες της Ελλάδος- ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ
Στη δύσκολη αυτή στιγμή για την Ελλάδα και τους πολίτες της, όλοι και όλα δοκιμάζονται. Τη μεγαλύτερη δοκιμασία και «βύθιση» περνάει η παραγωγική «ραχοκοκαλιά» της ελεύθερης αγοράς, οι άνθρωποι της επιστήμης, της τεχνικής και της εργασίας, άνθρωποι του καθημερινού μόχθου.
Αιχμή του δόρατος, η κατασκευή, δημόσια και ιδιωτική. Με ένα πλήθος εκατοντάδων επαγγελμάτων να πλήττονται καίρια από την πολύμορφη και διαρκή κρίση. Με το εισόδημα να «εξανεμίζεται» διαρκώς, τις θέσεις απασχόλησης να αντικαθίστανται από θέσεις απογοητευμένων – κυρίως νέων ανθρώπων- ανέργων, και ένα κράτος που από τη μία «δαιμονοποιεί» το επιχειρείν και τον ελευθεριο-επαγγελματισμό, και από την άλλη, «αρμέγει» στην κυριολεξία από μία «αποκαμωμένη, ισχνή πλέον αγελάδα» που δεν τις δίνουν εμπιστοσύνη, περιβάλλον και κίνητρα για να παράγει.
Τις τελευταίες δεκαετίες της Αναπτυξιακής πορείας της χώρας, η συνεισφορά αυτού του τομέα, του κατασκευαστικού, ήταν σταθερά, πάνω από το 20% του ΑΕΠ.
Σε μία περίοδο κρίσης, πως μπορεί να εμφορηθεί ο κόσμος από «ελπίδα» όταν δεν υπάρχει «νέα εκκίνηση»; Και πως μπορεί να υπάρξει «νέα εκκίνηση» όταν δεν αυξηθεί το ποσοστό των Δημοσίων Επενδύσεων, ώστε, και οι εγχώριες δράσεις και έργα σε επίπεδο ΟΤΑ αλλά, και οι συγχρηματοδοτούμενες μέσω ΕΣΠΑ να «τρέξουν» γοργά, τονώνοντας την απασχόληση και το εισόδημα στην αγορά και, πολλαπλασιάζοντας τα οφέλη για την Ελλάδα και τους πολίτες της;
Και βέβαια, είναι ιστορικά καταγεγραμμένο ότι, στον σημαντικό αυτό τομέα για την Αναπτυξιακή – Οικονομική και Κοινωνική- πορεία της Ελλάδος, η προμετωπίδα είναι ο Τεχνικός κόσμος της χώρας, με πρώτους τους μηχανικούς και τον θεσμοθετημένο Τεχνικό Σύμβουλο της πολιτείας και της κοινωνίας, το Τεχνικό Επιμελητήριο!
Τους διπλωματούχους μηχανικούς, την κορυφή της τεχνικής πυραμίδας αλλά, και όλους τους συναδέλφους τεχνικούς που συμμετέχουν – και πρέπει να συμμετέχουν με διακριτό ρόλο και αντίστοιχες των σπουδών επαγγελματικές αρμοδιότητες- στο παραγόμενο τεχνικό έργο.
Ένα έργο πολυσύνθετο, με προτεραιότητα στο Περιβάλλον και στον Άνθρωπο, με ότι αυτό περικλείει. Με την αναφορά στην Πολεοδομία και Χωροταξία, με την τεράστια τεχνογνωσία στις Δημόσιες υποδομές και Μεταφορές, με την απαραίτητη ραγδαία διείσδυση στις νέες τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών, με την εγγύηση στην Αντισεισμική Προστασία της χώρας, με την ανταπόκριση στην πολιτική προστασία των κοινωνιών, με την ορθολογική τοποθέτηση στην διαχείριση των πόρων (υδατικών, ενεργειακών), με την αποτελεσματική τεχνοκρατική ματιά στην εξυπηρέτηση κοινωνικών αναγκών και στην ανάδειξη και προστασία του Πολιτιστικού Εθνικού πλούτου, στις Τουριστικές υποδομές και σύγχρονες υπηρεσίες. Με την στήριξη της Βιομηχανίας, με την καινοτόμο υποστήριξη του αγροτικού και διατροφικού τομέα στις υποδομές του πρωτογενούς τομέα αλλά, και στον δευτερογενή της μεταποίησης,
Ένα έργο που πρώτιστα στηρίζεται στην Παιδεία και στη διαρκή εκπαίδευση των μηχανικών. Που επιτέλεσαν και επιτελούν ένα τεράστιας σημασίας και πολλαπλασιαστικής αξίας για τη χώρα μας έργο.
Ένα έργο στο οποίο στηρίζονται όλοι οι πολιτικοί παράγοντες για να αναδείξουν «την επιτυχή παρουσία τους» και να ζητήσουν την επιβράβευση.
Ένα έργο όμως, για το οποίο οι Έλληνες μηχανικοί, σε όποιο τομέα και αν απασχολούνται, είτε ως Δημόσιοι Λειτουργοί ή ως ιδιωτικοί υπάλληλοι, είτε ως ελεύθεροι επαγγελματίες μελετητές ή επιβλέποντες ή κατασκευαστές ιδιωτικών και δημοσίων έργων, «ματώνουν» καθημερινά μέσα από τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζουν λόγω της απαράδεκτης γραφειοκρατίας και της πολυδαίδαλης νομοθεσίας. Κύρια όμως, λόγω της απαξιωτικής αντιμετώπισης της επιστημονικής και επαγγελματικής τους ιδιότητας.
Η Επιστημονική γνώση αφενός συνθλίβεται και νομοθετικά εξισώνεται με άλλες τεχνικές βαθμίδες, μετατρέπεται σε «προϊόν-εμπόρευμα» με μόνο κριτήριο το χρήμα, την οικονομική προσφορά, και τελικά, ισοπεδώνεται μέσα από την λαϊκίστικη απόδοση όμοιων επαγγελματικών αρμοδιοτήτων. Και όλα αυτά, χάριν της μικροπολιτικής και ψηφοθηρικής σκοπιμότητας, παραμερίζοντας το Δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την εξασφάλιση οικονομίας, ποιότητας, ασφάλειας και δυνατότητας εύκολης και προσιτής στα οικονομικά δεδομένα των πολιτών, χρήσης των έργων και υποδομών.
Η πολιτεία, χρόνια τώρα, την προσφορά των μηχανικών στην Ανάπτυξη της χώρας την «ανταποδίδει» με διαρκή υποβάθμιση και απαξίωση τους. Προωθεί εξίσωση επαγγελματικών αρμοδιοτήτων, κατάργηση των ελάχιστων ( των πλέον χαμηλών στην ΕΕ) αμοιβών, μη θεσμοθέτηση εργαλείων που εξασφαλίζουν τον υγιή ανταγωνισμό (ΜΗ.ΣΥ.Ε.), υποβάθμιση του ρόλου των δημόσιων τεχνικών υπηρεσιών και ισοπέδωση-εξίσωση στην δημοσιοϋπαλληλική εξέλιξη, απαξιώνοντας έτσι, το Τεχνικό Επιστημονικό Δυναμικό της χώρας.
Και βέβαια, προστίθεται στα παραπάνω, και η αντισυνταγματική και αδικαιολόγητη «πειρατική καταλήστευση»» εκ μέρους του κράτους, των χρημάτων του ΤΣΜΕΔΕ, των χρημάτων των μηχανικών. Με διαρκή υποβάθμιση των παρεχόμενων ιατρικών και άλλων υπηρεσιών, με υποτίμηση των συντάξεων στο ύψος προ του 1980, με επιχειρούμενη κατάργηση των εργαλείων υποστήριξης του επαγγέλματος, κύρια των νέων μηχανικών ( εγγυητικές επιστολές, κλάδος πρόνοιας).
Η λειτουργία και η στάση της Πολιτείας διαχρονικά συνίσταται στα εξής πιο χαρακτηριστικά θέματα:
- Χρωστάει στο ΤΣΜΕΔΕ 450 εκ. ευρώ που δεν τα αποδίδει και, βάζει το «μακρύ χέρι» στα αποθεματικά του, πάνω από 4,5 δις ευρώ - χρήματα όχι από κρατική επιχορήγηση και κοινωνικούς πόρους αλλά των ίδιων των μηχανικών- για να κλείσει άλλες μαύρες τρύπες του χρέους.
- Με τον νόμο ΣΔΙΤ-Παραχωρήσεις και την εφαρμογή του χωρίς βασικές προϋποθέσεις, απαξιώνει τον ρόλο των έμπειρων δημόσιων τεχνικών υπηρεσιών ενώ ταυτόχρονα, «παραδίδει» τις μελέτες στην διακριτική ευχέρεια των ιδιωτών και των τραπεζών, απαλλάσσοντας τους κιόλας, από ασφαλιστικές εισφορές. ( στους δρόμους Ανάπτυξης προϋπολογισμού 7,8 δις ευρώ το ΤΣΜΕΔΕ έχασε εισφορές ύψους 156 εκ ευρώ που αντιστοιχεί σε ετήσιες εισφορές ασφάλισης 78.000 νέων (προ 5ετίας) μηχανικών ή, αν θέλετε, εισφορές 35 χρόνων από 1200 μηχανικούς!
- Με τα ΠΔ απονομής επαγγελματικών αρμοδιοτήτων σε απόφοιτους άλλης τεχνικής βαθμίδας ισοπεδώνει την ακαδημαϊκή αξιοκρατία και υποβαθμίζει την επιζητούμενη υπεύθυνη ποιότητα και πληρότητα στην παρεχόμενη τεχνική υπηρεσία.
- Με την μη θεσμοθέτηση του Μητρώου Συντελεστών Ιδιωτικών Έργων (ΜΗ.ΣΥ.Ε.) επιδεινώνει την αναρχία, την αναξιοκρατία και τον αθέμιτο ανταγωνισμό στην αγορά και αφαιρεί έσοδα από το ίδιο το κράτος.
- Με την μη κατάργηση δεκάδων φόρων στην οικοδομή και στην ιδιοκτησία ( όταν ο ΦΠΑ έχει ήδη εφαρμοσθεί) «αποδεκατίζει» και την τελευταία δυνατότητα να αναπτυχθεί ο κλάδος. Και μάλιστα, επιδεινώνει την κατάσταση με μία πολιτική γης χωρίς ολοκληρωμένα εργαλεία (κτηματολόγιο-δασολόγιο) αλλά, και αργή Πολεοδομική- Χωροταξική προσαρμογή, που μόνο τους κερδοσκόπους γης και χρήματος ευνοεί.
Δοκιμάζεται η Ελλάδα και η αντοχή των πολιτών και ημών των μηχανικών. Δοκιμάζεται όμως και η αξιοπιστία και η αποτελεσματικότητα του πολιτικού συστήματος και των πολιτικών.
Το επιστημονικό τεχνικό δυναμικό της Ελλάδος απαιτεί τον σεβασμό της ιστορικής και διαρκούς προσφοράς μας στον τόπο. Όχι άλλη απαξίωση κοινωνική και οικονομική. Απαιτεί μία πολιτική Αναπτυξιακή που είμαστε σίγουροι ότι, θα αποδώσει προστιθέμενη αξία σε επόμενες δράσεις που θα αποφέρουν απασχόληση, πλούτο, προκοπή.
Οι σκοπιμότητες, οι «στρογγυλές» κουβέντες, οι αποσιωπήσεις, τα ημίμετρα, το «χτύπημα στην πλάτη», η «πολιτική οσφυοκαμψία», οι, πάσης φύσεως συναλλαγές, η αποφυγή ανάληψης ευθύνης και δύσκολων αλλά, απαραίτητων αποφάσεων δεν ταιριάζουν στις περιστάσεις, δεν πρέπει να ταιριάζουν και στους σύγχρονους πολιτικούς, δεν ταιριάζουν σίγουρα, σε μας τους μηχανικούς. Σε μας που γνωρίζουμε να οραματιζόμαστε, να σχεδιάζουμε, να μελετούμε, να υλοποιούμε και να αποδίδουμε κάθε απαραίτητο έργο, όσο και δύσκολο αν φαίνεται στην πραγμάτωσή του.
Τολμήστε, περισσότερο από ότι μέχρι τώρα, περισσότερο από ποτέ. Δεν θέτουμε συντεχνιακά θέματα, ούτε σκεφτόμαστε με συντεχνιακή λογική. Γιατί, δίπλα, πίσω, μπροστά από τους μηχανικούς είναι όλη η κοινωνία, που απαιτεί όλα τα χρόνια από το ΤΕΕ και από τα μέλη του, την ενημέρωση, την άποψη, τη βοήθεια και την πρωτοπορία. Και ανταποκριθήκαμε σ’ αυτό.
Δεσμευτείτε ότι εγγυάστε την αξιοπρεπή και αξιοβίωτη παρουσία μας.
ΚωνσταΝτίνος Διαμάντος
ΠΡΟΕΔΡΟΣ Τ.Ε.Ε. Κεντρ. & Δυτ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010
Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΦΙΛΟΛΑΟΥ
ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΠΕΡΙΦ.ΤΜΗΜΑ ΚΕΝΤΡ. & ΔΥΤ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ
ΔΗΛΩΣΗ ΚωνσταΝτίνου Διαμάντου, Προέδρου ΤΕΕ Κεντρ. & Δυτ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΦΙΛΟΛΑΟΥ
Η απώλεια του Φιλόλαου, του καταξιωμένου συμπολίτη μας αλλά, και αναγνωρισμένου διεθνούς πολίτη, μας γεμίζει όλους με περισσή στενοχώρια και θλίψη.
Ο κορυφαίος Λαρισαίος γλύπτης, αποτελεί, εδώ και πολλά χρό-νια, μία ειδική Σχολή Τέχνης και τεχνοτροπίας, καλλιτεχνικής έκ-φρασης και δημιουργίας. αναγνωρισμένη στο Παγκόσμιο Πολιτιστι-κό διαχρονικό γίγνεσθαι.
Κατατάσσεται, δικαιωματικά, στο πάνθεον της συνδυαστικής δημιουργικής έμπνευσης και του φιλοσοφικού διαλογισμού. Αφού, η σημαντική και ανεγνωρισμένη παρακαταθήκη του αφορά, κυρίαρχα, τις παρεμβάσεις του σε ελεύθερους δημόσιους χώρους σε συνεργασία πάντα, με κορυφαίους Αρχιτέκτονες.
Ως Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος, και ιδίως ως Περιφερειακό τμήμα Κεντρ. & Δυτ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ, μπορούμε να αισθανόμαστε υπε-ρήφανοι για την τιμή που μας έκανε να παρευρεθεί στις 16/1/09 στη Λάρισα, στην ετήσια πανηγυρική εκδήλωση που διοργανώσαμε προς τιμήν του, μαζί με την Γαλλική Πρεσβεία. Πρέπει εδώ να σημειώσω, την σημαντική συμβολή της Λαρισαίας διευθύντριας του Γαλλικού Ινστιτούτου, κας Χρύσας Βουλγαράκη αλλά, και του συγγραφέα- δημοσιογράφου κου Χρ. Μπεχλιβάνου που επιμελήθηκε την ειδική για τον Φιλόλαο έκδοσή μας, στο να βρεθεί ο μεγάλος δημιουργός στην Λάρισά του, σχεδόν 20 χρόνια μετά, χωρίς άλλη παρουσία και τιμή από το Δήμο του, μετά την μεγάλη του παρακαταθήκη στις αρχές του 1990, με το φτερό αεροπλάνου, το σύμβολο της Εθνικής Αντίστασης στο Αλκαζάρ. Και αισθανόμαστε ιδιαίτερη υπερηφάνεια και συγκίνηση γι’ αυτό.
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στη σύζυγο και στα 2 παιδιά του, αλλά, και στην γνωστή στη Λάρισα ευρύτερη και καταξιωμένη οικογένειά του.
Το έργο του αποτελεί μία παγκόσμια παρακαταθήκη, αλλά, και ο ίδιος, μία σημαντική προσωπικότητα της αναγνωρίσιμης ταυτότητας της Λάρισας στο Παγκόσμιο γίγνεσθαι.
ΠΕΡΙΦ.ΤΜΗΜΑ ΚΕΝΤΡ. & ΔΥΤ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ
ΔΗΛΩΣΗ ΚωνσταΝτίνου Διαμάντου, Προέδρου ΤΕΕ Κεντρ. & Δυτ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΦΙΛΟΛΑΟΥ
Η απώλεια του Φιλόλαου, του καταξιωμένου συμπολίτη μας αλλά, και αναγνωρισμένου διεθνούς πολίτη, μας γεμίζει όλους με περισσή στενοχώρια και θλίψη.
Ο κορυφαίος Λαρισαίος γλύπτης, αποτελεί, εδώ και πολλά χρό-νια, μία ειδική Σχολή Τέχνης και τεχνοτροπίας, καλλιτεχνικής έκ-φρασης και δημιουργίας. αναγνωρισμένη στο Παγκόσμιο Πολιτιστι-κό διαχρονικό γίγνεσθαι.
Κατατάσσεται, δικαιωματικά, στο πάνθεον της συνδυαστικής δημιουργικής έμπνευσης και του φιλοσοφικού διαλογισμού. Αφού, η σημαντική και ανεγνωρισμένη παρακαταθήκη του αφορά, κυρίαρχα, τις παρεμβάσεις του σε ελεύθερους δημόσιους χώρους σε συνεργασία πάντα, με κορυφαίους Αρχιτέκτονες.
Ως Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος, και ιδίως ως Περιφερειακό τμήμα Κεντρ. & Δυτ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ, μπορούμε να αισθανόμαστε υπε-ρήφανοι για την τιμή που μας έκανε να παρευρεθεί στις 16/1/09 στη Λάρισα, στην ετήσια πανηγυρική εκδήλωση που διοργανώσαμε προς τιμήν του, μαζί με την Γαλλική Πρεσβεία. Πρέπει εδώ να σημειώσω, την σημαντική συμβολή της Λαρισαίας διευθύντριας του Γαλλικού Ινστιτούτου, κας Χρύσας Βουλγαράκη αλλά, και του συγγραφέα- δημοσιογράφου κου Χρ. Μπεχλιβάνου που επιμελήθηκε την ειδική για τον Φιλόλαο έκδοσή μας, στο να βρεθεί ο μεγάλος δημιουργός στην Λάρισά του, σχεδόν 20 χρόνια μετά, χωρίς άλλη παρουσία και τιμή από το Δήμο του, μετά την μεγάλη του παρακαταθήκη στις αρχές του 1990, με το φτερό αεροπλάνου, το σύμβολο της Εθνικής Αντίστασης στο Αλκαζάρ. Και αισθανόμαστε ιδιαίτερη υπερηφάνεια και συγκίνηση γι’ αυτό.
Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στη σύζυγο και στα 2 παιδιά του, αλλά, και στην γνωστή στη Λάρισα ευρύτερη και καταξιωμένη οικογένειά του.
Το έργο του αποτελεί μία παγκόσμια παρακαταθήκη, αλλά, και ο ίδιος, μία σημαντική προσωπικότητα της αναγνωρίσιμης ταυτότητας της Λάρισας στο Παγκόσμιο γίγνεσθαι.
(αριστερά) με το ΦΙΛΟΛΑΟ στο Παρίσι, στο σπίτι του,22-12-09, μπροστά, Χρύσα Βουλγαράκη( εκπρ. Γαλλικής Πρεσβείας, ΚωνσταΝτίνος Διαμάντος(Πρόεδρος ΤΕΕ ΚΔ Θεσσαλίας), Χρ. Μπεχλιβάνος(Συγγραφέας ειδ. έκδοσης για το ΦΙΛΟΛΑΟ από το ΤΕΕ ΚΔΘ)
πίσω, Κ. Ιακωβάκης, Κ. Τσαλαπόρτας- η σύζυγος του ΦΙΛΟ- Αγγ. Βενέτη (μέλη ΔΕ ΤΕΕ ΚΔΘ)
(δεξιά) με το ΦΙΛΟΛΑΟ στη Λάρισα, πεζόδρομος Παπαναστασίου, 16-1-09
Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΧΡΗΣΤΗ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ/ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
ΚωνσταΝτίνος Διαμάντος
ΠΡΟΕΔΡΟΣ Τ.Ε.Ε. Κεντρ. & Δυτ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας στοιχεία για τις δανειακές υποχρεώσεις των δήμων προς τις τράπεζες, που ξεπερνούν το 1,7 δισ ευρώ. Οι δήμοι με το μεγαλύτερο χρέος εντοπίζονται στα πολεοδομικά συγκροτήματα Αθήνας και Θεσσαλονίκης και σε δήμους-πρωτεύουσες νομών. Παράλληλα, μέσα από τις νέες αρμοδιότητες του «Καλλικράτη» όπου, σε πλείστες από αυτές οι πόροι δεν είναι εξασφαλισμένοι ή, είναι λιγότεροι από τους αναγκαίους, οι νέοι Δήμοι μπορεί να οδηγηθούν σε χειρότερη οικονομική κατάσταση. Το φαινόμενο των χρεωμένων δήμων δεν αντανακλά την ταυτότητα ύπαρξης και ρόλου της Τ.Α., η οποία κάτω από δύσκολες συνθήκες για την ίδια, αλλά και από την γενική κατάσταση που επικρατεί, προσπαθεί να ανταποκριθεί στην υψηλή αποστολή της, με την αμεσότητα που έχει με την τοπική κοινωνία.
Ποια είναι όμως τα βασικά αίτια που οδηγούν δήμους στην υπερχρέωση;
Πρώτος λόγος, είναι η έλλειψη διαθέσιμων πόρων. Και προς επίρρωση του λόγου αυτού, πέραν της διεκδίκησης από την κεντρική εξουσία μέσω των Εθνικών και Συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων, είναι απαραίτητο, ένας σύγχρονος δήμος να προχωρήσει άμεσα σε:
1. Διεκδίκηση απευθείας από την ΕΕ χρηματοδότησης καινοτόμων δράσεων – οι οποίες βέβαια, θα εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των πολιτών αλλά, και θα προστατεύσουν το αστικό και περιαστικό περιβάλλον.
Αυτό προϋποθέτει, την ίδρυση και ουσιαστική λειτουργία ενός «Δημοτικού Γραφείου Ευρωπαϊκής Διασύνδεσης»,με εξειδικευμένους τεχνοκράτες, με εμπειρία στα Ευρωπαϊκά προγράμματα αλλά, και διαρκή επικοινωνία και πρόσβαση στα Ευρωπαϊκά πολιτικά και διοικητικά κέντρα.
2. Ανάπτυξη πρωτοβουλιών «Αυτοδιοικητικής Επιχειρηματικότητας», στην κατεύθυνση της Περιβαλλοντικής και Κοινωνικής ζώνης. Αυτό βέβαια, πέραν της οικονομικής απόδοσης, θα αποφέρει και σημαντική προστιθέμενη αξία στον ευαίσθητο τομέα της απασχόλησης.
Τα παραπάνω δίνουν τη δυνατότητα να μην χρειασθεί η καταφυγή σε νέο δανεισμό, ο οποίος θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια σε οικονομικό στραγγαλισμό, αλλά, ούτε και σε υπερφορολόγηση των πολιτών που θα οδηγούσε σε οικονομική ασφυξία τους δημότες και την τοπική αγορά..
Δεύτερος λόγος, είναι το προσωπικό και η διαχείριση αυτού. Απαιτείται πλέον, μία πολιτική που θα στηρίζεται:
1. Σε «ποιοτική αναβάθμιση» του επιπέδου των απαιτήσεων του προσλαμβανόμενου προσωπικού με απαραίτητο προαπαιτούμενο την αναδιάταξη πλήρως του προσωπικού, βελτιώνοντας έτσι, την παραγωγικότητα των υπηρεσιών, ενώ, μέσα από «διαρκή αξιολόγηση» να αποδίδει και αναλογικά πριμ απόδοσης.
2. Σε «αριθμητική κάλυψη» του ελάχιστα απαιτούμενου προσωπικού ενός εξορθολογισμένου οργανισμού του Δήμου και των άλλων νομικών προσώπων. Με περιορισμό των προσλήψεων προσωπικού στις απολύτως απαραίτητες και, μέσα και από την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών παροχής γρήγορων και ποιοτικών υπηρεσιών.
3. Σε «εξασφάλιση σταθερών εργασιακών σχέσεων» σε όλο το προσωπικό που καλύπτουν τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες και, κάλυψη των εποχιακών αναγκών με αυστηρά κριτήρια.
Τρίτος λόγος, είναι το κακό σύστημα διαχείρισης και η έλλειψη οικονομικού σχεδιασμού και ελέγχου.
Ένας δήμος διαθέτει τις δυνατότητες να στραφεί από την υπερχρέωση στην ανάπτυξη. Αυτό προϋποθέτει οικονομική εξυγίανση. Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί με αποφασιστικότητα, σχέδιο, έλεγχο. Κύρια προϋπόθεση βέβαια, είναι να υπάρχει δημοτική αρχή και δήμαρχος που βλέπουν τη θητεία τους στην αυτοδιοίκηση ως πλήρη και αποκλειστική, νομοτελειακή και όχι ατέρμων, με σκοπό την ανιδιοτελή προσφορά, και όχι σαν ευκαιρία προβολής, προσωπικών επιδιώξεων και, ενίοτε, και πλουτισμού.
Άρα, οφείλει πλέον, όλο το Δημοτικό Συμβούλιο, πριν τη λήξη της θητείας, σε μία δημόσια λογοδοσία, να αποδίδει στους δημότες με απόλυτα διαφανή και τεκμηριωμένο τρόπο, τα απαραίτητα στοιχεία που θα αποδεικνύουν την χρηστή άσκηση της δημοτικής εξουσίας, δηλαδή, το «πόθεν έσχες» όλων των δημοτικών συμβούλων και των συγγενών τους 1ου βαθμού. Αφορά φυσικά, και την συμπολίτευση και την αντιπολίτευση η οποία μετέχει σε συμβούλια οργανισμών και νομικών προσώπων του Δήμου.
Πως αναστρέφεται η κατάσταση;
* Απαιτείται η κατάρτιση ενός φιλόδοξου μεν αλλά, απόλυτα «μετρήσιμου» και στοχευμένου προϋπολογισμού.
* Απαιτείται ο σχεδιασμός ενός αποτελεσματικού συστήματος εσωτερικού ελέγχου που, σε συνδυασμό με την απόλυτη τήρηση της νομοθεσίας, θα δημιουργήσει το πλαίσιο της νέας οικονομικής μας διαχείρισης. ΌΛΕΣ οι προμήθειες του δήμου, ακόμη και οι μικρής αξίας, πραγματοποιούνται ύστερα από δημόσια γνωστοποίηση μέσω του Τύπου, με αποτέλεσμα να λειτουργεί ο ανταγωνισμός και να επιτυγχάνονται καλύτερες τιμές.
* Απαιτείται η εφαρμογή, κατά γράμμα, της νομοθεσίας για την ταμειακή διαχείριση. Πέραν δε των τυπικών, πρέπει να εφαρμόζουμε ρύθμιση για το μηνιαίο έλεγχο από τη δημαρχιακή επιτροπή των ταμιακών απολογιστικών πινάκων.
* Απαιτείται η λειτουργία ουσιαστικά των επιτροπών διαχείρισης και παραλαβών, με πραγματικό έλεγχο των προμηθειών. Ένα σημαντικό βήμα της νέας δημοτικής αρχής θα είναι η εκχώρηση στην αντιπολίτευση της αρμοδιότητας ελέγχου του συνόλου των δαπανών.
* Απαιτείται ο περιορισμός των λειτουργικών δαπανών στις απολύτως αναγκαίες, διασφαλίζοντας την εύρυθμη λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών.
* Απαιτείται ο περιορισμός των δαπανών για καύσιμα, τηλέφωνα, γραφική ύλη, δημόσιες σχέσεις κλπ., δηλαδή τις δαπάνες που υπερφόρτωναν το δημοτικό προϋπολογισμό χωρίς καμία κοινωνική ανταπόδοση.
* Απαιτείται η υλοποίηση ενός σχεδίου τακτικού ελέγχου της εκτέλεσης του προϋπολογισμού ώστε, αναλόγως να υπάρχουν έγκαιρα οι απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις.
* Απαιτείται η τόλμη στήριξης μίας υγιούς δημοτικής λειτουργίας στην προκήρυξη, ανάθεση και εκτέλεση των δημοτικών τεχνικών έργων και μελετών, που, όχι απλά θα τηρεί την νομοθεσία αλλά, θα επιτηρεί και όλους τους μηχανισμούς των «γνωστών και μη ανταγωνιστικών στησιμάτων» χωρίς βέβαια, να οδηγεί τις τοπικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε οικονομικό «στραγγαλισμό» μέσα από τις υπερβολικά υψηλές εκπτώσεις που δημιουργούν επιπρόσθετα και, προϋποθέσεις οικονομικής και ποιοτικής επικινδυνότητας για τα έργα.
* Απαιτείται η οργάνωση και ο έλεγχος στο σύστημα εσόδων, αξιοποιώντας όλες τις δυνατότητες από τη νομοθεσία. Η φροντίδα της είσπραξης στο ακέραιο όλων των θεσμοθετημένων εσόδων (ΤΑΠ, ΦΗΧ, τέλη κοινοχρήστων κ.ά.) είναι απόλυτα απαραίτητη.
Η πλήρης εφαρμογή του "Καλλικράτη", και ιδιαίτερα των αυστηρών ρυθμίσεων για τη δανειοδότηση και τον έλεγχο των εσόδων και των δαπανών δήμων και Νομικών Προσώπων, μπορεί να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ώστε, οι δήμοι να αφήσουν πίσω τους φαινόμενα αναποτελεσματικότητας, αδράνειας και αδιαφάνειας. Η νέα αυτοδιοίκηση, η οποία θα ασκεί πραγματική τοπική εξουσία πρέπει να την ασκεί με διαφάνεια, δημόσιο έλεγχο και λογοδοσία.
Ταυτόχρονα, είναι απαραίτητο οι Δήμαρχοι και τα δημοτικά συμβούλια να τηρούν τους κανόνες διαφάνειας χρηστής διαχείρισης, και να υπάρξουν οι αυστηρές συνέπειες που προβλέπει η νομοθεσία.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ Τ.Ε.Ε. Κεντρ. & Δυτ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
Πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας στοιχεία για τις δανειακές υποχρεώσεις των δήμων προς τις τράπεζες, που ξεπερνούν το 1,7 δισ ευρώ. Οι δήμοι με το μεγαλύτερο χρέος εντοπίζονται στα πολεοδομικά συγκροτήματα Αθήνας και Θεσσαλονίκης και σε δήμους-πρωτεύουσες νομών. Παράλληλα, μέσα από τις νέες αρμοδιότητες του «Καλλικράτη» όπου, σε πλείστες από αυτές οι πόροι δεν είναι εξασφαλισμένοι ή, είναι λιγότεροι από τους αναγκαίους, οι νέοι Δήμοι μπορεί να οδηγηθούν σε χειρότερη οικονομική κατάσταση. Το φαινόμενο των χρεωμένων δήμων δεν αντανακλά την ταυτότητα ύπαρξης και ρόλου της Τ.Α., η οποία κάτω από δύσκολες συνθήκες για την ίδια, αλλά και από την γενική κατάσταση που επικρατεί, προσπαθεί να ανταποκριθεί στην υψηλή αποστολή της, με την αμεσότητα που έχει με την τοπική κοινωνία.
Ποια είναι όμως τα βασικά αίτια που οδηγούν δήμους στην υπερχρέωση;
Πρώτος λόγος, είναι η έλλειψη διαθέσιμων πόρων. Και προς επίρρωση του λόγου αυτού, πέραν της διεκδίκησης από την κεντρική εξουσία μέσω των Εθνικών και Συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων, είναι απαραίτητο, ένας σύγχρονος δήμος να προχωρήσει άμεσα σε:
1. Διεκδίκηση απευθείας από την ΕΕ χρηματοδότησης καινοτόμων δράσεων – οι οποίες βέβαια, θα εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των πολιτών αλλά, και θα προστατεύσουν το αστικό και περιαστικό περιβάλλον.
Αυτό προϋποθέτει, την ίδρυση και ουσιαστική λειτουργία ενός «Δημοτικού Γραφείου Ευρωπαϊκής Διασύνδεσης»,με εξειδικευμένους τεχνοκράτες, με εμπειρία στα Ευρωπαϊκά προγράμματα αλλά, και διαρκή επικοινωνία και πρόσβαση στα Ευρωπαϊκά πολιτικά και διοικητικά κέντρα.
2. Ανάπτυξη πρωτοβουλιών «Αυτοδιοικητικής Επιχειρηματικότητας», στην κατεύθυνση της Περιβαλλοντικής και Κοινωνικής ζώνης. Αυτό βέβαια, πέραν της οικονομικής απόδοσης, θα αποφέρει και σημαντική προστιθέμενη αξία στον ευαίσθητο τομέα της απασχόλησης.
Τα παραπάνω δίνουν τη δυνατότητα να μην χρειασθεί η καταφυγή σε νέο δανεισμό, ο οποίος θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια σε οικονομικό στραγγαλισμό, αλλά, ούτε και σε υπερφορολόγηση των πολιτών που θα οδηγούσε σε οικονομική ασφυξία τους δημότες και την τοπική αγορά..
Δεύτερος λόγος, είναι το προσωπικό και η διαχείριση αυτού. Απαιτείται πλέον, μία πολιτική που θα στηρίζεται:
1. Σε «ποιοτική αναβάθμιση» του επιπέδου των απαιτήσεων του προσλαμβανόμενου προσωπικού με απαραίτητο προαπαιτούμενο την αναδιάταξη πλήρως του προσωπικού, βελτιώνοντας έτσι, την παραγωγικότητα των υπηρεσιών, ενώ, μέσα από «διαρκή αξιολόγηση» να αποδίδει και αναλογικά πριμ απόδοσης.
2. Σε «αριθμητική κάλυψη» του ελάχιστα απαιτούμενου προσωπικού ενός εξορθολογισμένου οργανισμού του Δήμου και των άλλων νομικών προσώπων. Με περιορισμό των προσλήψεων προσωπικού στις απολύτως απαραίτητες και, μέσα και από την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών παροχής γρήγορων και ποιοτικών υπηρεσιών.
3. Σε «εξασφάλιση σταθερών εργασιακών σχέσεων» σε όλο το προσωπικό που καλύπτουν τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες και, κάλυψη των εποχιακών αναγκών με αυστηρά κριτήρια.
Τρίτος λόγος, είναι το κακό σύστημα διαχείρισης και η έλλειψη οικονομικού σχεδιασμού και ελέγχου.
Ένας δήμος διαθέτει τις δυνατότητες να στραφεί από την υπερχρέωση στην ανάπτυξη. Αυτό προϋποθέτει οικονομική εξυγίανση. Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί με αποφασιστικότητα, σχέδιο, έλεγχο. Κύρια προϋπόθεση βέβαια, είναι να υπάρχει δημοτική αρχή και δήμαρχος που βλέπουν τη θητεία τους στην αυτοδιοίκηση ως πλήρη και αποκλειστική, νομοτελειακή και όχι ατέρμων, με σκοπό την ανιδιοτελή προσφορά, και όχι σαν ευκαιρία προβολής, προσωπικών επιδιώξεων και, ενίοτε, και πλουτισμού.
Άρα, οφείλει πλέον, όλο το Δημοτικό Συμβούλιο, πριν τη λήξη της θητείας, σε μία δημόσια λογοδοσία, να αποδίδει στους δημότες με απόλυτα διαφανή και τεκμηριωμένο τρόπο, τα απαραίτητα στοιχεία που θα αποδεικνύουν την χρηστή άσκηση της δημοτικής εξουσίας, δηλαδή, το «πόθεν έσχες» όλων των δημοτικών συμβούλων και των συγγενών τους 1ου βαθμού. Αφορά φυσικά, και την συμπολίτευση και την αντιπολίτευση η οποία μετέχει σε συμβούλια οργανισμών και νομικών προσώπων του Δήμου.
Πως αναστρέφεται η κατάσταση;
* Απαιτείται η κατάρτιση ενός φιλόδοξου μεν αλλά, απόλυτα «μετρήσιμου» και στοχευμένου προϋπολογισμού.
* Απαιτείται ο σχεδιασμός ενός αποτελεσματικού συστήματος εσωτερικού ελέγχου που, σε συνδυασμό με την απόλυτη τήρηση της νομοθεσίας, θα δημιουργήσει το πλαίσιο της νέας οικονομικής μας διαχείρισης. ΌΛΕΣ οι προμήθειες του δήμου, ακόμη και οι μικρής αξίας, πραγματοποιούνται ύστερα από δημόσια γνωστοποίηση μέσω του Τύπου, με αποτέλεσμα να λειτουργεί ο ανταγωνισμός και να επιτυγχάνονται καλύτερες τιμές.
* Απαιτείται η εφαρμογή, κατά γράμμα, της νομοθεσίας για την ταμειακή διαχείριση. Πέραν δε των τυπικών, πρέπει να εφαρμόζουμε ρύθμιση για το μηνιαίο έλεγχο από τη δημαρχιακή επιτροπή των ταμιακών απολογιστικών πινάκων.
* Απαιτείται η λειτουργία ουσιαστικά των επιτροπών διαχείρισης και παραλαβών, με πραγματικό έλεγχο των προμηθειών. Ένα σημαντικό βήμα της νέας δημοτικής αρχής θα είναι η εκχώρηση στην αντιπολίτευση της αρμοδιότητας ελέγχου του συνόλου των δαπανών.
* Απαιτείται ο περιορισμός των λειτουργικών δαπανών στις απολύτως αναγκαίες, διασφαλίζοντας την εύρυθμη λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών.
* Απαιτείται ο περιορισμός των δαπανών για καύσιμα, τηλέφωνα, γραφική ύλη, δημόσιες σχέσεις κλπ., δηλαδή τις δαπάνες που υπερφόρτωναν το δημοτικό προϋπολογισμό χωρίς καμία κοινωνική ανταπόδοση.
* Απαιτείται η υλοποίηση ενός σχεδίου τακτικού ελέγχου της εκτέλεσης του προϋπολογισμού ώστε, αναλόγως να υπάρχουν έγκαιρα οι απαραίτητες διορθωτικές κινήσεις.
* Απαιτείται η τόλμη στήριξης μίας υγιούς δημοτικής λειτουργίας στην προκήρυξη, ανάθεση και εκτέλεση των δημοτικών τεχνικών έργων και μελετών, που, όχι απλά θα τηρεί την νομοθεσία αλλά, θα επιτηρεί και όλους τους μηχανισμούς των «γνωστών και μη ανταγωνιστικών στησιμάτων» χωρίς βέβαια, να οδηγεί τις τοπικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε οικονομικό «στραγγαλισμό» μέσα από τις υπερβολικά υψηλές εκπτώσεις που δημιουργούν επιπρόσθετα και, προϋποθέσεις οικονομικής και ποιοτικής επικινδυνότητας για τα έργα.
* Απαιτείται η οργάνωση και ο έλεγχος στο σύστημα εσόδων, αξιοποιώντας όλες τις δυνατότητες από τη νομοθεσία. Η φροντίδα της είσπραξης στο ακέραιο όλων των θεσμοθετημένων εσόδων (ΤΑΠ, ΦΗΧ, τέλη κοινοχρήστων κ.ά.) είναι απόλυτα απαραίτητη.
Η πλήρης εφαρμογή του "Καλλικράτη", και ιδιαίτερα των αυστηρών ρυθμίσεων για τη δανειοδότηση και τον έλεγχο των εσόδων και των δαπανών δήμων και Νομικών Προσώπων, μπορεί να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ώστε, οι δήμοι να αφήσουν πίσω τους φαινόμενα αναποτελεσματικότητας, αδράνειας και αδιαφάνειας. Η νέα αυτοδιοίκηση, η οποία θα ασκεί πραγματική τοπική εξουσία πρέπει να την ασκεί με διαφάνεια, δημόσιο έλεγχο και λογοδοσία.
Ταυτόχρονα, είναι απαραίτητο οι Δήμαρχοι και τα δημοτικά συμβούλια να τηρούν τους κανόνες διαφάνειας χρηστής διαχείρισης, και να υπάρξουν οι αυστηρές συνέπειες που προβλέπει η νομοθεσία.
Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2010
ΔΗΛΩΣΗ ΚωνσταΝτίνου Διαμάντου για τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου
Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας αυτής, κατατέθηκαν σημαντικές προτάσεις για το μέλλον της πόλης, ενώ εξελισσόταν η διαδικασία επεξεργασίας πρόσθετων θέσεων και δράσεων .
Αυτό, θα συνεχιστεί και στο μέλλον, με μοναδικό στόχο την δημιουργική συμβολή στον Αυτοδιοικητικό διάλογο.
Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία δεν θα έχει εκλογικά χαρακτηριστικά και παρουσία. Δεν θα είμαι υποψήφιος Δήμαρχος στις εκλογές του Νοεμβρίου.
Ζητήθηκε από τον Πρόεδρο της ΝΔ κο Σαμαρά, αυτή την κρίσιμη χρονική στιγμή, η πολιτική παρουσία μου και η διάθεση των δυνάμεών μου, στην τοπική αυτοδιοίκηση και ειδικότερα, στον βαθμό της Περιφέρειας. Με ενεργό και διακριτό ρόλο. Δηλώνω με αίσθημα ευθύνης, ότι το μείζον κριτήριο και το κεντρικό σημείο αναφοράς μου παραμένει η ανάπτυξη του τόπου μου για την οποία και δεν θα πάψω να εργάζομαι συστηματικά, από οποιαδήποτε θέση και αν βρίσκομαι.
Δευτέρα 9 Αυγούστου 2010
Περιφερειακές εκλογές Νοεμβρίου- Δήλωση ΚωνσταΝτίνου Διαμάντου
Περιφερειακές εκλογές Νοεμβρίου
Υποψήφιος Περιφερειάρχης Κώστας Αγοραστός
Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2010
Δήλωση ΚωνσταΝτίνου Διαμάντου
Η εκλογή του 1ου αιρετού Περιφερειάρχη συμπίπτει με την μεγάλη οικονομική κρίση που έχει φέρει σε απόγνωση τους πολίτες. Ταυτόχρονα όμως, στην Ελλάδα διαπιστώνεται και μία βαθιά πολιτική κρίση, με τους πολίτες θυμωμένους αλλά και αποφασισμένους να μην επιτρέψουν περαιτέρω, τη διολίσθηση προς την πτώχευση, μέσα από ένα «μνημόνιο ιστορικών λαθών και συμβιβασμών».
Οι πολίτες απαιτούν μία άλλη πολιτική πρόταση για το μέλλον, μία πρόταση ελπίδας.
Και θα το εκφράσουν με υπεύθυνη πολιτική στάση στις Περιφερειακές εκλογές στέλνοντας μήνυμα με πολλούς αποδέκτες. Σε κείνους που αποδέχθηκαν με «κατεβασμένα τα χέρια» ότι τους επέβαλλε το ΔΝΤ στο οποίο με παλινωδίες και λάθη οδήγησαν τη χώρα. Αλλά, και σε κείνους που πρέπει να τολμήσουν και να μην κάνουν πίσω, σε μία «διαφορετική πρόταση απαλλαγής από το Μνημόνιο και δημιουργίας σταθερού κλίματος εμπιστοσύνης» με πολιτική Σταθεροποίησης αλλά, και Ανάπτυξης.
Στη μάχη αυτή του Νοεμβρίου, η Περιφέρεια Θεσσαλίας βρίσκεται σε ένα δικό της «σταυροδρόμι»: Επιλέγει το δρόμο της μάχης για την ανάπτυξη, μέσα από έργα και υποδομές που χρόνια διεκδικούσε και έβαλε σε ένα σταθερό χρονοδιάγραμμα την τελευταία 5ετία και σήμερα «αμφισβητούνται και ακυρώνονται» αλλά, και μέσα από δράσεις ενίσχυσης του παραγωγικού της δυναμικού, ή, επιλέγει τον δρόμο της στασιμότητας και της «οπισθοχώρησης».
Στη μάχη αυτή του Νοεμβρίου, η Περιφέρεια Θεσσαλίας χρειάζεται το πρώτο της αιρετό σχήμα να είναι απόλυτα διεκδικητικό και απόλυτα συνεπές σε ότι αφορά τη διασφάλιση του Στρατηγικού Σχεδίου Ανάπτυξης που, ιδιαίτερα τα τελευταία 5 χρόνια, υλοποίησε έργα και δρομολόγησε μεγάλα έργα που επί χρόνια είχαν «βαλτώσει».
Οι πολίτες της Θεσσαλίας δεν αξίζουν να μπουν στο περιθώριο.
Η υποψηφιότητα του Κώστα Αγοραστού, ενός ανθρώπου που γαλουχήθηκε στην Αυτοδιοίκηση ( η συμβολή του δε, στην νίκη του 1998 στον Δήμο Λαρισαίων ήταν διακριτά καθοριστική) αποτελεί εγγύηση για διεκδικητική και βαθιά πολιτική εκπροσώπηση των πολιτών της Θεσσαλίας. Η στήριξή του αποτελεί μία σταθερή πολιτική στάση αλλά, και μία σταθερή πολιτική αξία. Και αυτό θα πράξω με όλες μου τις δυνάμεις και από όποια θέση μάχης.
Υποψήφιος Περιφερειάρχης Κώστας Αγοραστός
Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2010
Δήλωση ΚωνσταΝτίνου Διαμάντου
Η εκλογή του 1ου αιρετού Περιφερειάρχη συμπίπτει με την μεγάλη οικονομική κρίση που έχει φέρει σε απόγνωση τους πολίτες. Ταυτόχρονα όμως, στην Ελλάδα διαπιστώνεται και μία βαθιά πολιτική κρίση, με τους πολίτες θυμωμένους αλλά και αποφασισμένους να μην επιτρέψουν περαιτέρω, τη διολίσθηση προς την πτώχευση, μέσα από ένα «μνημόνιο ιστορικών λαθών και συμβιβασμών».
Οι πολίτες απαιτούν μία άλλη πολιτική πρόταση για το μέλλον, μία πρόταση ελπίδας.
Και θα το εκφράσουν με υπεύθυνη πολιτική στάση στις Περιφερειακές εκλογές στέλνοντας μήνυμα με πολλούς αποδέκτες. Σε κείνους που αποδέχθηκαν με «κατεβασμένα τα χέρια» ότι τους επέβαλλε το ΔΝΤ στο οποίο με παλινωδίες και λάθη οδήγησαν τη χώρα. Αλλά, και σε κείνους που πρέπει να τολμήσουν και να μην κάνουν πίσω, σε μία «διαφορετική πρόταση απαλλαγής από το Μνημόνιο και δημιουργίας σταθερού κλίματος εμπιστοσύνης» με πολιτική Σταθεροποίησης αλλά, και Ανάπτυξης.
Στη μάχη αυτή του Νοεμβρίου, η Περιφέρεια Θεσσαλίας βρίσκεται σε ένα δικό της «σταυροδρόμι»: Επιλέγει το δρόμο της μάχης για την ανάπτυξη, μέσα από έργα και υποδομές που χρόνια διεκδικούσε και έβαλε σε ένα σταθερό χρονοδιάγραμμα την τελευταία 5ετία και σήμερα «αμφισβητούνται και ακυρώνονται» αλλά, και μέσα από δράσεις ενίσχυσης του παραγωγικού της δυναμικού, ή, επιλέγει τον δρόμο της στασιμότητας και της «οπισθοχώρησης».
Στη μάχη αυτή του Νοεμβρίου, η Περιφέρεια Θεσσαλίας χρειάζεται το πρώτο της αιρετό σχήμα να είναι απόλυτα διεκδικητικό και απόλυτα συνεπές σε ότι αφορά τη διασφάλιση του Στρατηγικού Σχεδίου Ανάπτυξης που, ιδιαίτερα τα τελευταία 5 χρόνια, υλοποίησε έργα και δρομολόγησε μεγάλα έργα που επί χρόνια είχαν «βαλτώσει».
Οι πολίτες της Θεσσαλίας δεν αξίζουν να μπουν στο περιθώριο.
Η υποψηφιότητα του Κώστα Αγοραστού, ενός ανθρώπου που γαλουχήθηκε στην Αυτοδιοίκηση ( η συμβολή του δε, στην νίκη του 1998 στον Δήμο Λαρισαίων ήταν διακριτά καθοριστική) αποτελεί εγγύηση για διεκδικητική και βαθιά πολιτική εκπροσώπηση των πολιτών της Θεσσαλίας. Η στήριξή του αποτελεί μία σταθερή πολιτική στάση αλλά, και μία σταθερή πολιτική αξία. Και αυτό θα πράξω με όλες μου τις δυνάμεις και από όποια θέση μάχης.
ΔΗΛΩΣΗ ΚωνσταΝτίνου Διαμάντου (7-8-2010)
Με συνείδηση και θάρρος απευθύνθηκα στους δημότες του νέου μετά τον Καλλικράτη δήμου Λαρισαίων πριν τρεις μήνες, ανακοινώνοντας ευθύς εξαρχής την πρόθεσή μου να κατέλθω υποψήφιος δήμαρχος Λαρισαίων. Σήμερα, διατρανώνω την απόφασή μου αυτή να λάβω μέρος στην προεκλογική εκστρατεία, ακόμη και χωρίς την κομματική στήριξη της Νέας Δημοκρατίας. Άλλωστε, από την πρώτη στιγμή, χωρίς μισόλογα, όντας μέλος της γνωστό και όχι απόκρυφο, χωρίς «στρουθοκαμηλισμούς», κατέθεσα την πρότασή μου για ένα «νέο ξεκίνημα ελπίδας» μέσα από ένα Αυτοδιοικητικό Κίνημα «ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ».
Είθισται, βέβαια, οι υποψήφιοι να επιδιώκουν να λαμβάνουν το «χρίσμα» από την κεντρική κομματική σκηνή. Άλλοι αντί αυτού, λαμβάνουν απλώς «στήριξη». Και κάποιοι, αφού τα λάβουν, ανειλικρινώς δηλώνουν στη συνέχεια, ότι αφήνουν στην άκρη την κομματική ταυτότητα, για να απευθυνθούν «υπερκομματικά» στο λαό.
Δεν θα παίξω με τις λέξεις, ούτε με την αλήθεια. Και ως εκ τούτου, δεν θα ισχυρισθώ ότι ένα «χρίσμα» δεν είναι χρήσιμο, από την άποψη των κομματικών μηχανισμών, που βοηθούν στη συλλογή ψήφων. Στοιχίζει, άλλωστε, και σε συναισθηματικό επίπεδο, για έναν άνθρωπο που κλήθηκε 12 μέρες πριν τις εκλογές να στηρίξει ένα κόμμα, «βάζοντας πλάτη» με την έκτακτη συμμετοχή του στο ψηφοδέλτιο. Και δεν μιλώ μόνο για τον εαυτό μου, αλλά κυρίως για τον κόσμο εκείνο, που εμπιστεύθηκε και επένδυσε για το μέλλον στο νέο πρόσωπο, και τώρα, βλέποντας μία άλλη, καταναγκαστική επιλογή, νιώθει τη διάψευση, πιθανόν και την απογοήτευση και την οργή, για μία «πολιτική επιλογή με το βλέμμα στο παρελθόν».
Όμως, ερωτώ με ευθύτητα τον κάθε ένα συμπολίτη – ψηφοφόρο:
-Θα αρκεστούμε για μία ακόμη φορά σε στερεοτυπικά σχήματα και λογικές καθεστωτισμού;
-Θα υποχωρήσουμε από τη δύναμη της αδράνειας και της επανάληψης χρόνιων τακτικών, που μας έχουν απογοητεύσει;
-Θα ξανασυμβιβαστούμε στην αναπαραγωγή μικρομέγαλων παραγοντισμών στο «σπίτι μας», στο δήμο μας,
μόνο και μόνο επειδή,για «διλλήματα παλαιού τύπου» επιφυλασσόμαστε να επιχειρήσουμε τη Μεγάλη Ανατροπή;
Το Κόμμα του «ΚΑΝΕΝΑ» στις δημοσκοπήσεις και τις σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης άλλα πράγματα φανερώνει. Ότι ο κόσμος, δηλαδή ΕΜΕΙΣ, διεκδικούμε για μας και τα παιδιά μας το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ. Την επεναγκατάσταση του Ήθους και της Διαφάνειας στην καθημερινότητά μας, την Ανάταση στο ηθικό και την ψυχολογία μας, το Τέρμα στις δοσοληψίες πίσω από κλειδωμένες για τον πολίτη πόρτες.
Από τις συνεχείς και αδιάλειπτες επαφές και διαλόγους μου με τους δημότες Λαρισαίους, συνειδητοποιώ καθημερινά ότι η υποψηφιότητά μου, με υπέρβαση των κομματικών ορίων, ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ συμπολιτών μου, που επί χρόνια προτιμούσαν να μένουν σπίτι τους, επειδή δεν τους εξέφραζε η έπαρση της καθεστωτικής εξουσίας και δεν τους ενέπνεε η εναλλαγή των κομμάτων στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Δίνει τη δυνατότητα, να εκφράσουν αυθεντικά αυτό που αισθάνονται σήμερα και συνομολογούν στις καθημερινές τους κουβέντες και να επιλέξουν με καθαρά αυτοδιοικητικά κριτήρια για την καθημερινότητά τους και την ποιότητα ζωής τους, στέλνοντας ταυτόχρονα και ένα σημαντικό μήνυμα σε αποδέκτες που επιτέλους, οφείλουν να αφουγκράζονται τις τοπικές κοινωνίες, και όχι απλά, να τις καλούν να «πληρώσουν το μάρμαρο».
Καλώ λοιπόν, να μας προσεγγίσουν οι Λαρισαίου εκείνοι που επιλέγουν την Ανανέωση και την Εξυγίανση στο νέο Δήμο Λαρισαίων. Απευθύνομαι στη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών που επιθυμούν να δώσουμε μαζί σάρκα σε έννοιες, όπως η ανατροφοδότηση του πολιτικού λόγου με τις μειλίχιες σκέψεις μας και τις απαραγράπτες διαχρονικές αρχές της Ελλάδας και της κοινωνίας της, και η ΣΥΝΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ των αποφάσεων για έργα και δράσεις στην περιοχή μας, τη γειτονιά μας.
Εμψυχώνω και ευχαριστώ και όλους εκείνους, που δεν ενδίδουν σε «ηγεμονικές» πιέσεις και πειθαναγκασμούς απερχόμενων, για να διαλέξουν τη δήθεν σιγουριά «της πεπατημένης». Η όποια υποσχεσιολογία του μερικού και του μικρού δεν μπορεί να πείσει ότι μπορεί να λύσει το όλον και το μεγάλο που προσδοκά σήμερα στο σύνολό της η τοπική μας κοινωνία. Ο κόσμος δεν μπορεί να συνεχίσει να αντιμετωπίζεται ως ένας υποδεέστερος κομπάρσος και χειροκροτητής των δήθεν πρωταγωνιστών της τοπικής μας ιστορίας. Οι όποιοι «μηχανισμοί» είναι γνωστοί και τους αντιπαρέρχεται ο πολίτης που αντιστέκεται στο παλιό, που πιστεύει στο καινούργιο.
Ώρα από τις φωτογραφίες της «μάζας», να περάσουμε στην αδιαμεσολάβητη και συνεργατική σχέση με τον πολίτη. Ώρα για έμπνευση, ανάδραση και εγκαρδίωση, ώστε να αντιμετωπίσουμε μαζί τη σημερινή Κρίση, που, για κάθε κοινότητα πολιτών, έχει, δυστυχώς για τους υπαίτιους, ονοματεπώνυμο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)