Σάββατο 18 Απριλίου 2009
ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΑΛΛΑΓΗ ΧΡΗΣΗΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΚΕΛΥΦΟΥΣ (ΗΜΙΥΠ. ΧΩΡΟΙ-ΚΛ. ΧΩΡΟΙ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ-ΠΑΤΑΡΙΑ- ΣΟΦΙΤΕΣ)
ΕΙΔΙΚΟ ΘΕΜΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΣΕ ΤΜΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ (ΗΜ. ΧΩΡΟΙ - ΚΛ. ΧΩΡΟΙ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ (Pilotis) – ΜΕΣΟΠΑΤΩΜΑΤΑ - ΥΠΟΓΕΙΑ)
Η αντιμετώπιση της «αυθαίρετης δόμησης» στην Ελλάδα είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο που δημιουργεί περισσότερα προβλήματα (Περιβαλλοντικά, Οικονομικά, Κοινωνικά) από εκείνα που στην πράξη καλείται να αντιμετωπίσει (ζητήματα κοινωνικής και οικονομικής καθημερινότητας και διαβίωσης).
Η συντεταγμένη Πολιτεία διαχρονικά έχει σταθεί απέναντι στο ζήτημα αυτό με τρεις χαρακτηριστικές στάσεις :
1. Με νομοθετήματα που κατ΄ επανάληψη «νομιμοποιούσαν» γενιά με γενιά τα αυθαίρετα
2. Με σοβαρές θεσμικές νομοθετικές παρεμβάσεις που όμως, αφενός στερούνταν της ολοκλήρωσής τους (εκκρεμούν διαρκώς τα ΠΔ που οι νόμοι επικαλούνται για την πλήρη και λεπτομερή εφαρμογή τους) αφετέρου, η έλλειψη της επαρκούς Τεχνικής στελέχωσης της Δημόσιας Διοίκησης (που η επίκλησή της δίνει διαρκώς το «άλλοθι» να μετατίθενται οι ευθύνες από την Πολιτεία στους πολίτες ( είτε είναι οι ιδιώτες είτε είναι οι μηχανικοί ελεύθεροι επαγγελματίες).
3. Με έλλειψη για χρόνια ενός Εθνικού Χωροταξικού Σχεδιασμού με όλα τα υποκείμενα Πολεοδομικά εργαλεία καθώς και ενός εν πλήρη λειτουργία Εθνικού Κτηματολογίου και Δασολογίου, που θα έδινε τη δυνατότητα στην εκάστοτε Πολιτεία να χαράσσει μία «Πολιτική Γης» που θα ικανοποιούσε διαχρονικά και ελεγχόμενα όλες τις οικιστικές κοινωνικές ανάγκες, και μάλιστα, με μία Οικονομία κλίμακας που αφενός, θα έδινε τη δυνατότητα στις κοινωνικές ομάδες χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων να ικανοποιήσουν με ικανή οικονομική δυνατότητα αλλά και αξιοπρέπεια ακολουθίας της νομιμότητας, αφετέρου, θα περιόριζε σε σημαντικό βαθμό την «αισχρή κερδοσκοπία και εκμετάλλευση» στο «χρηματιστήριο γης».
Με τα τρία αυτά χαρακτηριστικά μίας διαρκούς πολιτικής θέσης και πράξης, η Πολιτεία διαχρονικά κερδοσκοπεί χωρίς «αιδώ» τόσο οικονομικά όσο και ψηφοθηρικά.
ΔΥΟ (2) ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ
Κατά συνέπεια, πριν εξετάσουμε την όποια «ιδιαιτερότητα» ειδικών ή επιμέρους θεμάτων αυθαίρετης δόμησης μέσα στο λεγόμενο «κέλυφος» ενός δομήματος θα πρέπει, με την επίκληση τήρησης της Συνταγματικής νομιμότητας βάσει του άρθρου 24 (προστασία του Περιβάλλοντος) να συμφωνήσουμε (και η Πολιτεία να εφαρμόσει απαρέγκλιτα) δύο ζητήματα:
1. τον ΠΛΗΡΗ ΕΛΕΓΧΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΟΜΗΜΑΤΩΝ, τόσο κατά την φάση της κατασκευής (2 έλεγχοι, με το πέρας των χτισιμάτων και με την παράδοση-ηλεκτροδότηση από μικτά κλιμάκια ΔΥ μηχανικών και ορκωτών ελεγκτών μηχανικών από το Τ.Ε.Ε.) όσο και στη φάση της λειτουργίας του (ανά τακτά χρονικά διαστήματα και πάντα σε κάθε επερχόμενη Πολεοδομική ή Ιδιοκτησιακή μεταβολή, με αντίστοιχες επιτροπές ελέγχου).
Η εξέταση δε του ζητήματος «υποχρεωτικής ασφάλισης των δομημάτων» μπορεί να διευκολύνει την συγκρότηση της ελεγκτικής διαδικασίας.
2. Την θεσμοθέτηση του «Μητρώου Συντελεστών Ιδιωτικών Έργων (ΜΗ.Σ.Ι.Ε.) με την σαφή οριοθέτηση των ρόλων και τον επιμερισμό των ευθυνών όλων των εμπλεκομένων (Κυρίου του έργου, Μελετητών, Επιβλεπόντων, Κατασκευαστών, Εργατοτεχνιτών, Προμηθευτών – ΟΛΩΝ πιστοποιημένων και καταταχθέντων σε αντίστοιχα μητρώα) και τη θέσπιση του λεγόμενου «Πράσινου Κουτιού», της ταυτότητας του δομήματος που από την μελέτη μέχρι την μελλοντική του κατεδάφιση θα αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ύπαρξης, λειτουργίας και συντήρησής του για κάθε Πολεοδομική και Ιδιοκτησιακή μεταβολή του.
ΤΡΕΙΣ (3) ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
Για την εξέταση αντιμετώπισης «ειδικών θεμάτων αυθαίρετης δόμησης» θα πρέπει να συμφωνηθούν τα εξής:
1. Αρχιτεκτονικά εργαλεία χρήσιμα για την απόδοση βέλτιστης αισθητικής και λειτουργικής λύσης στα δομήματα, ειδικά με χρήση κατοικία, δεν πρέπει με κανένα τρόπο να καταργηθούν ή να «φαλκιδευτούν», λόγω της αδυναμίας του Κράτους να ελέγξει αποτελεσματικά την «αλλαγή χρήσης» αυτών των Αρχιτεκτονικών τόπων (ημιυπαίθριοι χώροι).
Είναι απαραίτητο να διατηρηθεί το Αρχιτεκτονικό εργαλείο του Η.Χ. που στη χώρα μας με τις γνωστές κλιματολογικές συνθήκες δίνει σημαντική λειτουργική δυνατότητα προσωρινής διαβίωσης αλλά, και αισθητικής βελτίωσης του Αρχιτεκτονικού σχεδιασμού. Είναι δε μέσα από την Λαϊκή Ελληνική Αρχιτεκτονική γνωστός ο νεοελληνικός Η.Χ. ως «χαγιάτι» στο ισόγειο και «ανώι» στον όροφο, αυτός που εξυπηρετούσε ακριβώς τις ίδιες αισθητικές και λειτουργικές ανάγκες.
Είναι απαραίτητο να διατηρηθεί ο κλειστός χώρος στάθμευσης χωρίς να προσμετράται στον Συντελεστή Δόμησης (ΣΔ). Και τούτο, διότι ο περιορισμός εξαγοράς αφενός των ελάχιστων απαιτούμενων από το νόμο θέσεων στάθμευσης και η άμεση ανάγκη αντιμετώπισης του σύγχρονου διογκούμενου προβλήματος της στάθμευσης, ειδικά στα αστικά κέντρα, σε συνδυασμό με τις κοινωνικές ανάγκες στέγασης, δεν θα οδηγεί τον πολίτη στην απομείωση των ωφέλιμων τετραγωνικών μέτρων για χρήση στάθμευσης.
2. Δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε «ρύθμιση» για τους αυθαίρετους «ειδικούς χώρους» κατά τρόπο τέτοιο που, να διαχωρίζονται οι πολίτες σε «έξυπνους» όσοι αυθαιρέτησαν και «λιγότερο έξυπνους» όσοι νόμιμα χρησιμοποίησαν τα παραπάνω αρχιτεκτονικά εργαλεία. Η όποια ρύθμιση θα πρέπει να τηρεί την Συνταγματική επιταγή του άρθρου 4 (Ισότητα των Ελλήνων).
3. Δεν μπορεί η όποια ρύθμιση να αποτελεί άλλο ένα «οικονομικό γιουρούσι» του Κράτους που επιδιώκει «έσοδα» απέναντι στους πολίτες, ειδικά αυτήν την κρίσιμη οικονομικά για όλους περίοδο. Θα πρέπει δε η οικονομική προσέγγιση να είναι με κανόνα δικαίου και όχι ισοπεδωτική. Και επειδή, από αυτούς τους «ειδικούς χώρους» το Κράτος ήδη έχει εισπράξει έσοδα παρακάμπτοντας την Πολεοδομική αυθαιρεσία (μέσω της Οικονομικής Εφορίας και μέσω του ΙΚΑ), η τυχόν οικονομική εισφορά που θα ζητηθεί από το Κράτος θα πρέπει να είναι από μηδενική έως ελάχιστη και με βάση έναν Αντικειμενικό προσδιορισμό.
Η ΛΥΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΤΕΧΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ
Αποδεχόμενη τα παραπάνω, και προχωρώντας άμεσα στην θεσμοθέτηση και εφαρμογή τους η Πολιτεία μπορεί να προχωρήσει στην εξής διαδικασία αντιμετώπισης των «ειδικών χώρων αυθαίρετης δόμησης εντός του κελύφους του δομήματος και μη υπερβαίνουσας την μέγιστη επιτρεπόμενη κάλυψη και το ύψος, όπως αυτά ορίζονται από τον ΓΟΚ (δηλ. για Ημ. Χώρους, Κλειστούς Χώρους Στάθμευσης, Μεσοπατώματα, χώροι κάτω των στεγών με την προϋπόθεση το τελικό ύψος της στέγης να μην υπερβαίνει το οριζόμενο ως μέγιστο επιτρεπόμενο)»:
1. Σε 1ο Στάδιο ακολουθείται η διαδικασία «εξαίρεσης από την κατεδάφιση» με απαραίτητα στοιχεία του φακέλου – πέραν όσων προβλέπονται- τα εξής:
• Στατική μελέτη επάρκειας μετά των απαιτούμενων ελέγχων κατόπιν αυτοψίας
• Έγκριση από την ΕΠΑΕ
• Προσδιορισμός και κατάθεση παραβόλου ελάχιστης αμοιβής μηχανικού, σύμφωνα με τα νέα οριζόμενα όρια από το Τ.Ε.Ε.
• Προσδιορισμός παραβόλου (ποσοστό επί της Αντικειμενικής Αξίας) προς τον οικείο ΟΤΑ ανέγερσης (εφάπαξ) και διατήρησης (ετησίως) σε ειδικό ταμείο ανταποδοτικό αποκλειστικά για «έργα Περιβάλλοντος» της περιοχής που ανήκει το ακίνητο.
2. Σε 2ο Στάδιο πραγματοποιείται η «Νομιμοποίηση» των χώρων αυτών, και για τους ΗΧ μόνο στο «επιτρεπόμενο από το νόμο ποσοστό (20% επί της δόμησης για Η.Χ.) μέσα από τα νόμιμα Πολεοδομικά Εργαλεία που παρέχει ο Οικιστικός Νόμος 2508/97 ( πρ. Ν.1337/83) τα οποία ΑΜΕΣΑ η Πολιτεία πρέπει να ολοκληρώσει την εφαρμογή τους με την θέσπιση των απαιτούμενων ΠΔ. για παράδειγμα, την «μεταφορά ΣΔ», τον «Κοινωνικό Συντελεστή» με τις Ζώνες Κοινωνικού Συντελεστή (ΖΚΣ) (άρθρο 8 παρ. 6 Ν1337/83, άρθρο 18 παρ. 4 Ν2508/97), και τις «Ειδικές Ενισχύσεις» με τις «Ζώνες Ειδικών Ενισχύσεων (ΖΕΕ) (άρθρα 2(παρ. 2) & 11 Ν1337/83 και άρθρο 22Ν2508/97.
Τα παραπάνω, μπορούν όλοι ανεξαιρέτως οι πολίτες να τα αξιοποιήσουν και εκείνοι που σήμερα δεν αυθαιρέτησαν.
Η «νομιμοποίηση» μέσω της «έκδοσης οικοδομικής άδειας» όπως ο νόμος προβλέπει θα έχει τις προϋποθέσεις σύνταξης πλήρους φακέλου μελετών και προσδιορισμού αμοιβών μελετών (για επιβλέψεις μπορεί να είναι η αμοιβή αποτύπωσης) όπως το Τ.Ε.Ε. πλέον ορίζει, καθώς και των φορολογικών και κρατήσεων υπέρ τρίτων που προβλέπονται.
Όλες οι παραπάνω μεταβολές ΣΔ στο οικόπεδο συνοδεύουν ΜΟΝΟ το υφιστάμενο δόμημα, και μετά την κατεδάφισή του ο ΣΔ του οικοπέδου παραμένει αυτός που ορίζεται από την Πολεοδομική Μελέτη.
ΛΥΣΗ ΜΕ ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ
Επισημαίνεται ότι, τα προαναφερθέντα Πολεοδομικά εργαλεία είναι απαραίτητα να λειτουργήσουν και για έναν ακόμη πιο σημαντικό σκοπό: την εφαρμογή των Πολεοδομικών Σχεδίων ειδικά στα ζητήματα των δεσμευμένων για κοινόχρηστους και κοινωφελείς σκοπούς οικοπέδων, που για λόγους οικονομικής αδυναμίας ή και αδιαφορίας των ΟΤΑ μέσω δικαστικής οδού αποχαρακτηρίζονται.
Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2009
ΝΕΟ ΓΕΝΙΚΟ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ (ΓΠΣ) ΛΑΡΙΣΑΣ - ΤΕΛΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ "ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ"
ΤΕΛΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ
Η Διοικούσα Επιτροπή του Τ.Ε.Ε. Κεντρικής & Δυτικής Θεσσαλίας, σε συνέχεια των παρεμβάσεων της για το πλέον σημαντικό θέμα για την Λάρισα, της αναθεωρήσεως του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου, με ομόφωνη απόφασή της θέλει να επιστήσει την προσοχή σε έξι σημεία :
1. Η Π.Ε. 20 (συνοικια Αγ. Γεωργίου), που τελικά δεν συμπεριλαμβάνεται στην προτεινόμενη επέκταση του σχεδίου, σύμφωνα και με την γεωλογική μελέτη του Γ.Π.Σ., δεν έχει πρόβλημα απαγορευτικό για μελλοντική επέκταση και οικοδομησιμότητα. Κατά συνέπεια, η αιτιολογία στην μη ένταξη στη φάση αυτή πρέπει να είναι η εξής : «μπορεί να οικοδομηθεί υπό προϋποθέσεις, κατά συνέπεια απαιτείται περαιτέρω εδαφοτεχνική διερεύνηση που θα οδηγήσει σε ένα κανονιστικό πλαίσιο προϋποθέσεων και όρων δόμησης, για την ένταξη στο μέλλον της περιοχής αυτής, ως νέα επέκταση της πόλεως»
2. Θεωρούμε ότι το κεφάλαιο Π.4 είναι ελλειπέστατο σε σχέση με τις προδιαγραφές του θα πρέπει στο κεφάλαιο αυτό να να αναφέρονται «… τις τυχόν απαιτούμενες ειδικότερες μελέτες, τα αναγκαία έργα παρεμβάσεις και εν γένει αναπλάσεις, τις αναγκαίες θεσμικές ρυθμίσεις. Επίσης, γίνεται αναφορά στους εμπλεκομένους φορείς για την υλοποίηση των παραπάνω έργων η παρεμβάσεων και στη χρονική διαδοχή η συσχέτιση των σχετικών ενεργειών (Χρονοδιαγράμματα). Τέλος περιλαμβάνει τον Προϋπολογισμό των προτεινόμενων έργων και παρεμβάσεων καθώς και δυνητικές πηγές χρηματοδότησης. Οι παραπάνω προτάσεις του μελετητή θα αποτελέσουν τη βάση για την κατάρτιση των ετήσιων και μεσοπρόθεσμων προγραμμάτων εφαρμογής του ΓΠΣ που προβλέπονται…….». Αυτό που αναφέρεται είναι ο φορέας εφαρμογής του ΓΠΣ καθώς και η πολεοδόμηση των νέων οικιστικών υποδοχέων.
3. Στις διατάξεις μεταβατικού χαρακτήρα στην (σελ.43) Στις διατάξεις μεταβατικού χαρακτήρα στην εκτός σχεδίου έκταση του Δήμου αναφέρει «καθορίζονται ελάχιστες αποστάσεις των κτιρίων … και τις οριογραμμές των ρεμάτων 20μ… σε περίπτωση που λόγω αυτής της διάταξης δεν είναι εφικτή η οικοδόμηση, οι αποστάσεις από τα όρια του γηπέδου μπορούν να μειωθούν μέχρι τα 5μ.». Ο κτιριοδομικός ορίζει συγκεκριμένες αποστάσεις από ρέματα και δεν μπορεί να εφαρμοστεί κάτι πιο ελαστικό.
4. Για τον Βιολογικό Καθαρισμό η αλλαγή της φράσης από «χωρίς αύξηση δυναμικότητας» σε «χωρίς αύξηση του αριθμού της» ενισχύει την παρουσία του Βιολογικού Καθαρισμού στην πλέον βεβαρυμμένη περιοχή που βρίσκεται, κάτι που φορείς, υπηρεσίες και Δημοτικό Συμβούλιο έχουμε αποδεχτεί ότι δεν πρέπει να γίνει.
5. Θεωρούμε αντιφατικό επιστημονικά αλλά και πολιτικά για την πόλη μη παραδεκτό να παρουσιάζεται μια επιλογή της πόλης, η υπογείωση των σιδηροδρομικών γραμμών ως ανέφικτη. Να διαγραφεί στη σελ. 45 η φράση (σελ.45) «….. η υπογειωση των γραμμών πιθανότατα θα συναντήσει μεγάλα τεχνικά προβλήματα όπως την υψηλή στάθμη του υδροφόρου ορίζοντα και τη δυσκολία παρακαμπτήριου κατά την διάρκεια εκτέλεσης του έργου».
Ο Δήμος Λαρισαίων, η πόλη, επιλέγει ξεκάθαρα την υπογείωση και αναφέρει εναλλακτικά την μερική υπογείωση σε συνδυασμό με την μερική παραλλαγή. Αυτά συναποδεχτήκαμε όλοι, αυτά πρέπει μόνο να αναγραφούν.
Είναι πρωθύστερο, τουλάχιστον, αφού χωρίς ο ενδιαφερόμενος (ΟΣΕ) ή ο επισπεύδων (πόλη, δήμος) να έχει εδώ και 22 χρόνια μια μελέτη σκοπιμότητας - εφικτότητας κόστους/ωφέλους να υπάρχει στο στρατηγικό πολεοδομικό εργαλείο της πόλης, η ίδια η αναίρεση της βούλησής της. Ποιον διευκολύνει αυτό; Πάντως σίγουρα όχι την πόλη.
6. Με έκπληξη είδαμε στα πρακτικά των δύο συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου, απόφ. αρ.467/12.06.08 και απόφ. αρ.681/21.10.08 να διαγράφεται η παράγραφος που ενέτασσε την περιοχή του Φρουρίου ως παροχή αναπλάσεως,
Θεωρούμε την αιτιολόγηση που αναφέρεται στο πρακτικό της 12/06/08 ανεπαρκής, μη τεκμηριωμένη αλλά και αντιφατική.
Θεωρούμε ότι, η σημαντικότητα της περιβάλλουσας περιοχής του Αρχαίου Θεάτρου επιβάλλει την θεσμοθέτηση της περιοχής ως περιοχής ανάπλασης, ισχυόντων των προϋποθέσεων που η νομοθεσία αναφέρει.
Επισημαίνουμε ότι :
I. Από το αναθεωρημένο ΓΠΣ προβλέπεται η αλλαγή χρήσης από αμιγούς σε γενική κατοικία. Άρα δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα περαιτέρω.
II. Οι όροι – περιορισμοί και προληπτικοί έλεγχοι από τις αρμόδιες αρχαιολογικές υπηρεσίες, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες αποδείχτηκαν στην πράξη ανεπαρκείς και φυσικά δεν περιλαμβάνουν το σύνολο των προϋποθέσεων – δεσμεύσεων για την εν γένει λειτουργία και ανάπλαση της περιοχής
III. Δεν πρόκειται να δημιουργηθεί καθυστέρηση τέτοια που να δημιουργήσει προβλήματα στους πολίτες της περιοχής αυτής. Η μελέτη ανάπλασης μπορεί να ολοκληρωθεί μέσα στο τρέχον έτος.
IV. Είναι δε εφικτή και η άμεση εφαρμογή της μελέτης ανάπλασης τόσο από το Δήμο αλλά και από τους ιδιώτες διότι το ΕΣΠΑ ήδη προβλέπει κονδύλια για ανάπλαση αστικών χώρων αλλά και για επιδότηση ανακαίνισης όψεων ιδιωτικών κτιρίων.
V. Ουδέποτε στα δύο Δημοτικά Συμβούλια παρουσιάσθηκε αυτή η πρόταση. Στο Δημοτικό Συμβούλιο της 12/06/08 μάλιστα, ήταν κατά τη δήλωση του Δημάρχου, αλλά και ως αναφέρεται και στο θέμα των πρακτικών « ενημέρωση για το Β2 στάδιο………» Προφανώς θεωρούμε – διότι δεν θέλουμε άλλο να πιστεύουμε – ότι εκ παραδρομής αναφέρεται ψηφοφορία που αποφάσισε κατά πλειοψηφία.
Στο δε αποφασιστικό τελικό συμβούλιο της 21/10/08 που παρευρισκόμασταν πάλι δεν τέθηκε θέμα διαγραφής του Φρουρίου ως περιοχής ανάπλασης και απορούμε τουλάχιστον για την ψήφο 30(!) Δημοτικών Συμβούλων υπέρ αυτής.
Αντίθετα, στις συσκέψεις φορέων με την υπηρεσία του Δήμου και της επιβλέπουσας υπηρεσίας της Περιφέρειας Θεσσαλίας επεκτείναμε τα όρια της περιοχής συμπεριλαμβάνοντας και το μικρό θέατρο μέσα σ’ αυτήν.
Καταληκτικά θεωρούμε ότι θα αποτελεί «έγκλημα» κατά της πόλης και του Αρχαίου Θεάτρου και μη εξυπηρέτηση του Δημοσίου συμφέροντος η μη ένταξη της περιβάλλουσας περιοχής του Αρχαίου Θεάτρου ως περιοχή ανάπλασης.
Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009
7 ΒΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΛΑΡΙΣΑΣ- ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ Τ.Ε.Ε. Κ-Δ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ & ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ν. ΛΑΡΙΣΑΣ





Γιάννης Πέτρου
Ηλιοδώρου 12,
41222 Λάρισα,
τηλ.: 2410 539313
fax: 2410 539314
petrou@moutzoura.gr
www.moutzoura.gr
- Με ανταλλαγή άμεση ή πώληση και χρήση του τιμήματος του ακινήτου του Δήμου στην Κεντρική Πλατεία
- Με απόδοση του τιμήματος από τα έσοδα από τα έργα που παραχωρήθηκαν σε ιδιώτες ( IMPERIAL, PARKING)
- Με δανεισμό
- Με έκτακτο ανταποδοτικό τέλος
- Με συνδυασμό των παραπάνω
Ζητήσαμε η Περιβάλλουσα περιοχή του Αρχαίου Θεάτρου ( με το μικρό Β΄Αρχαίο Θέατρο) να χαρακτηρισθεί ( οπως από την πρώτη στιγμή θεωρήθηκε) ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ, διότι, τελευταία στιγμή, με ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ κου ΤΖΑΝΑΚΟΥΛΗ ( ΠΕΡΙΕΡΓΩΣ;;;) ΠΡΟΤΑΘΗΚΕ ΝΑ ΑΠΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΘΕΙ.
Η μελέτη συνολικής Ανάπλασης, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ 2009.
Πέραν της ουσίας περί των θετικών επιχειρημάτων, δεν δημιουργεί προβλήματα αφού, από το νέο ΓΠΣ προτείνεται η χρήση της περιοχής να γίνει Γενική Κατοικία από Αμιγής.
Ακόμη, ΜΠΟΡΕΙ ΑΜΕΣΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΘΕΙ, αφού προβλέπεται από το ΕΣΠΑ ειδικό μέτρο για ΑΝΑΠΛΑΣΕΙΣ ΑΣΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ. Και βέβαια, η Μεσογειακή Λάρισα μπορεί να διεκδικήσει και να ολοκληρώσει μέχρι το 2013 την Ανάπλαση αυτή, δίνοντας ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΞΙΑ & ΩΘΗΣΗ στην Πολιτιστική, Εμπορική, Τουριστική και εν γένει Οικονομική ζωή της Λάρισας και των πολιτών.
Δίνει την ευκαιρία, αφού ο νόμος το ορίζει, νωρίτερα από την 5ετία, να γίνει ΝΕΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ του ΓΠΣ, όπου μπορεί να ενταχθεί στο σχέδιο και η περιοχή του Αγ. Γεωργίου που τώρα απεντάχθηκε από περιοχή επέκτασης, με δεδομένο βέβαια, την ολοκλήρωση ενός κανονιστικού πλαισίου ειδικών όρων δόμησης λόγω της εδαφικής ιδιαιτερότητας της περιοχής αυτής.
ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΑΒΑΡΑ, ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ 2 ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΥΣ ΤΟΥ, ΤΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ, ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥ ΕΝΤΟΛΗ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ κος ΤΖΑΝΑΚΟΥΛΗΣ, ΜΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ & ΑΥΤΑΡΧΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ Τ.Ε.Ε.
ΕΠΙΔΟΚΙΜΑΖΟΝΤΑΣ ΕΤΣΙ, ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΟΥ "ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥ ΠΟΛΙΤΗ" ΠΟΥ ΕΒΡΙΣΕ, ΑΠΕΙΛΗΣΕ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΜΕ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΣΜΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ Τ.Ε.Ε. ΚΕΝΤΡ. & ΔΥΤ, ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ κο ΝΤΙΝΟ ΔΙΑΜΑΝΤΟ, ΜΙΑ ΩΡΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ, ΜΕ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΤΕΣ ΑΛΛΟΥΣ 3 "ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ", ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΛΑΡΙΣΑΣ κου Ν. ΤΖΙΚΑ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΣ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕΙ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ Τ.Ε.Ε.
ΣΥΝΤΑΣΣΟΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΨΙΘΥΡΟΥΣ ΠΟΥ ΣΚΟΠΙΜΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΥΝ ΤΟΝ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗ,ΟΤΙ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΔΕΣΜΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΟΤ ΕΓΙΝΕ ΤΟΤΕ, ΔΗΘΕΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑ. ΚΑΙ ΑΥΤΟ, ΤΟ ΠΡΟΣΑΠΤΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ Τ.Ε.Ε. ΝΤΙΝΟ ΔΙΑΜΑΝΤΟ, ΟΤΙ, ΔΗΘΕΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΛΟΓΟ. ΝΤΡΟΠΗ!!!
ΤΟ ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ & Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΣΘΕΝΑΡΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΑΦΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΑΛΛΑ, ΚΥΡΙΩΣ, ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑ ΩΦΕΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ, ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΕΛΑΣΗΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΞ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ.
ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΛΑΡΙΣΑΣ- ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΠΡΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ κο ΤΖΑΝΑΚΟΥΛΗ
Καλλιθέας 7 & Τζαβέλα – 412 22 Λάρισα
Τηλ. 2410 535615-257866 - fax: 2410 255718
Αρ.Πρωτ: 735
Λάρισα 27 Ιανουαρίου 2009
Προς :
Δήμαρχο Λαρισαίων
κ. Κώστα Τζανακούλη
Ενταύθα
Αξιότιμε κε Δήμαρχε,
Η Διοικούσα Επιτροπή του Τμήματός μας εκφράζει ομόφωνα, την έντονη δυσαρέσκειά της σχετικά με το πρωτοφανές γεγονός της αποκαθήλωσης των λαβάρων που είχαμε αναρτήσει στους στύλους φωτισμού κατά την ημέρα Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2009, σχετικά με το θέμα της Πανηγυρικής Ετήσιας Εκδήλωσης μας.
Η προσωπική σας εντολή αφενός, ήταν αναντίστοιχη με τη διαδικασία αδειοδότησης που είχαμε από τον Δήμο (αίτηση με αρ.πρωτ. 353/13.01.09, 1η τηλεφωνική επικοινωνία του Αντιδημάρχου κ. Μπαρμπούτη με τον Πρόεδρο για διευκρινίσεις επί της αίτησης στις 14-01-09, 2η επικοινωνία του Προέδρου με τον Αντιδημάρχου κ. Μπαρμπούτη, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι υπέγραψε θετικά στην αίτησή μας, τηλεφωνική επικοινωνία του Αντιδημάρχου κ. Σαμουρέλη, ο οποίος επιβεβαίωσε και αυτός την άδεια για την ανάρτηση των λαβάρων) διαδικασία ίδια όπως μας έγινε γνωστό με άλλα πανώ (π.χ. της Νομαρχίας), αφετέρου αποτέλεσε μία αντιδεοντολογική και αντιδημοκρατική ενέργεια λογοκρισίας της ελεύθερης δημόσιας έκφρασης απόψεων του φορέα μας.
Επιπλέον δε, δικαίωσε την απαράδεκτη και αήθη επίθεση με ύβρεις, απειλές και προπηλακισμό ενός θιγόμενου πολίτη κατά του Προέδρου μας κ. Ντίνου Διαμάντου, στις 7μ.μ. την ημέρα της εκδήλωσης, παρουσία του Προέδρου του Εμπορικού Συλλόγου κ. Ν.Τζίκα, ο οποίος σημειωτέων και προς τιμήν του προστάτευσε τον Πρόεδρό μας.
Ζητούμε όπως, σε άμεσο χρόνο, να υπάρχει από την πλευρά σας αποκατάσταση του κύρους του Προέδρου και του φορέα μας, αποκατάσταση της δημοκρατικής λειτουργίας και ελευθερίας, κάτι που η Λάρισα έχει ως παράδοση.
Οι σχέσεις και η συνεργασία μας πρέπει, για το καλό της πόλης, να συνεχίσει να είναι όχι απλά ομαλή αλλά αποδοτική, όπως μέχρι τώρα ήταν μέσα από συμφωνίες – διαφωνίες – σύνθεση απόψεων και κοινές δράσεις αλλά κύρια, μέσα από τον σεβασμό του ρόλου και του κύρους των θεσμών που εκπροσωπούμε.
Για την Διοικούσα Επιτροπή
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ντ. Διαμάντος
Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2009
ΟΜΙΛΙΑ ΝΤΙΝΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥ,ΠΡΟΕΔΡΟΥ Τ.Ε.Ε. Κ-Δ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
ΛΑΡΙΣΑ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2009ΕΤΗΣΙΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΤΟΥ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΠΕΡΙΦ. ΤΜ. ΚΕΝΤΡ. & ΔΥΤ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
Η χρονιά που έφυγε άφησε τα σημάδια της μελανά, τόσο στο θέμα της εκδήλωσης της Παγκόσμιας Οικονομικής κρίσης, με κοινωνικές συνέπειες στην απασχόληση και στο επίπεδο βιωσιμώτητας των ανθρώπων, όσο και στο θέμα της εκδήλωσης βίαιων ενεργειών τόσο από μεμονωμένες ομάδες πολιτών όσο και από τα εντεταλμένα όργανα της συντεταγμένης πολιτείας.
Καλούμαστε λοιπόν να ανταποκριθούμε όλοι στο κοινό αίτημα των καιρών και της Κοινωνίας για ολική αναστροφή της θεώρησης της Πολιτικής θέσης και της Πολιτικής πράξης. Με κοινωνική αναφορά και τον άνθρωπο και όχι απλά τους αριθμούς στο επίκεντρο.
Πρέπει να γίνουμε λιγότερο υποκριτές, ιδιαίτερα με τους νέους ανθρώπους. Πρέπει επιτέλους να ανεβάσουμε τον πήχη των προσδοκιών, γιατί όχι και των ονείρων μας, για μία ποιότητα διαβίωσης που ξεπερνά την «ρεαλιστική υλιστική πολιτική».
Στα πλαίσια αυτά, οφείλουμε να αναδείξουμε ιδιαίτερα την παρέμβαση στο Δημόσιο χώρο ως «παραδειγματική πράξη», και αυτή να είναι αποτέλεσμα πάντα μίας Διαγωνιστικής διαδικασίας ή μίας επίκλησης εναπόθεσης και ανάδειξης της έμπνευσης καταξιωμένων πλέον δημιουργών.
Οφείλουμε να απορρίψουμε το μέτριο, το πονηρά και σκοπίμως σκεπτόμενο. Οφείλουμε να διαλεγόμαστε και να συνδιαχειριζόμαστε ΟΛΟΙ, αιρετοί της ΤΑ και φορείς, αλλά, κύρια με τους πολίτες σε μία διαρκή διαδικασία και όχι μόνο άπαξ εκλογική, το μέλλον του τόπου μας, της πόλης μας. Λευκές επιταγές δεν έδωσε αλλά και δεν πήρε κανένας, ποτέ.
Η επιδίωξη της άσκοπης δημοσιότητας προσωπικής προβολής είναι πράγματι, το λιγότερο μη ωφέλιμη για την κοινή προσπάθεια. Η επιδίωξη όμως υποβάθμισης και απαξίωσης σημαντικών θεμάτων για την τοπική κοινωνία και το μέλλον της, και η αποφυγή απάντησης ως πολιτικής θέσης πλέον, αποτελεί μικρόψυχη και μικροπολιτική τακτική που μόνο το Δημόσιο συμφέρον δεν εξυπηρετεί.
Φέτος, επιλέξαμε το θέμα της «Διαμόρφωσης ελεύθερων δημόσιων χώρων- Αρχιτεκτονική και εικαστική συνέργια» αλλά, και τον τόπο εδώ, δίπλα στην μοναδική κληρονομιά της Λάρισας, το Αρχαίο Θέατρο, και την παρουσία μας στο ιστορικό κέντρο της Λάρισας.
Και δεν ήταν τυχαίο αυτό.
Συμβαδίζει με την αγωνία μας να αποδοθούν στην πόλη μας επιτέλους, οι χώροι που προβλέπονται από το Πολεοδομικό εργαλείο που σχεδίασε το μέλλον της, σε μία πρωτοποριακή πρόβλεψη από το 1986.
Συμβαδίζει με την απαίτηση το Αρχαίο Θέατρο να απελευθερωθεί, να το σεβαστούμε, να το αναγνωρίσουμε, να το εντάξουμε.
Συμβαδίζει με το αίτημά του να προστατευθεί, μαζί και οι άλλοι μνημειακοί και ιστορικοί πόλοι της περιοχής αυτής.
Συμβαδίζει με το αίτημα της διασφάλισης μίας συνολικής και όχι ευκαιριακά αποσπασματικής Ανάπλασης της περιβάλλουσας το Αρχαίο Θέατρο περιοχής.
Ανάπλασης με πρόβλεψη μέλλοντος στις χρήσεις, στην κυκλοφορία, στην διαμόρφωση κοινόχρηστων αλλά και ιδιωτικών χώρων, στα λειτουργικά και μορφολογικά στοιχεία που θα καταστήσουν την περιοχή αυτή πρώτο πόλο επίσκεψης. Αναβαθμίζοντας έτσι, και την αξία της εμπορικής επισκεψιμότητας, που τόσο ανάγκη έχει ο εμπορικός κόσμος της Λάρισας.
Με σεβασμό στα Συνταγματικά δικαιώματα περί της ιδιοκτησίας, αλλά, και σεβασμό στην Λάρισα, τους πολίτες και την ανεκτίμητης αξίας κληρονομιά της, το Αρχαίο Θέατρο, ζητούμε, επιτέλους να αναληφθεί πρωτοβουλία από το Δήμο να αποδοθεί στην πόλη το οικοδομικό τετράγωνο μεταξύ Παπαναστασίου και Απόλλωνος, όπως προβλέπεται από το σχέδιο πόλης και το ΓΠΣ.
Υπάρχει τεράστιο θέμα με τα δεσμευμένα οικόπεδα για κοινόχρηστες και κοινωφελείς χρήσεις στην πόλη μας. Η απραξία πολλών χρόνων αφενός αδικεί τους συμπολίτες μας, που δεν μπορούν ή να αποζημιωθούν ή να αξιοποιήσουν την περιουσία τους για τις ανάγκες τους. Αδικεί όμως κατάφορα την πόλη, τους πολίτες στο σύνολό τους και το Δημόσιο συμφέρον. Διότι, είναι αδιανόητο να αναζητούμε χώρο για την κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών συνοικιών, με την λύση αγοράς από ιδιώτη, όταν, η χρόνια ολιγωρία και αδιαφορία, έως και σύμπραξη με θετική στάση πολλές φορές από τον Δήμο, οδηγεί στην δικαστική διεκδίκηση και τελικά επίτευξη αποχαρακτηρισμού των δεσμευμένων χώρων.
Στους Δημόσιους χώρους διαμορφώνουμε το «ευ ζειν». Μέσα από την Αρχιτεκτονική και την Εικαστική συνέργια πιστεύω ότι αναδεικνύεται διαχρονικά οι αξίες του ανθρώπου.
Η γλυπτική αλλά και η Αρχιτεκτονική, συλλαμβάνονται και υλοποιού-νται στις τρεις διαστάσεις. Δηλαδή, και οι δύο αυτές μορφές τέχνης καταλαμβά-νουν το «χώρο», η πρώτη, κυρίως ως έκφραση η δε δεύτερη, κυρίως ως λειτουρ-γικότητα. Μπορεί να φαντάζει αναχρονιστική ή ουτοπική η επαναφορά του κλίματος των κλασικών χρόνων, ή της αναγέννησης, όπου κτίσμα και τέχνη ενοποιούνταν, όμως, η τέχνη και δη η δημόσια τέχνη ακόμη δύναται να συγκροτήσει και να αναδείξει την αρχιτεκτονική, να προσδώσει τη πολυπόθητη συνοχή.
Ενίοτε παρατηρείται και η «διασυνοριακή» επαφή των Τεχνών, με την αρχιτεκτονική να φέρεται ως γλυπτική και αντιστρόφως. Έργα γλυπτών δύνανται να θεωρηθούν ως «αρχιτεκτονικά» ή ως αρχιτεκτονικές μακέτες τρόπον τινά ενώ ορισμένα έργα αρχιτεκτόνων είναι περισσότερο «γλυπτικά» από άλλα, μπορούν να χαρακτηριστούν ως κατοικήσιμα γλυπτά, συνδιαλέγονται δε αριστουργηματικά με το περιβάλλον, το φως και την τρίτη διάσταση.
Στη σύγχρονη εποχή παρατηρούμε ότι οι τέχνες εκφράζονται με παρόμοιους τρόπους. Στον τομέα της αρχιτεκτονικής όλο και περισ-σότερο οι κατασκευές αποδίδουν ένα ενδιαφέρον για τη φόρμα. Αντίστοιχα, η γλυπτική ενδιαφέρεται να δημιουργήσει χώρους και περιβάλλοντα, τα οποία θα προκαλέσουν τις αισθήσεις μέσα από την εμπλοκή του θεατή. Η χρήση παρόμοιου λεξιλογίου και οι κοινοί στόχοι για τη δημιουργία έργων, αρχιτεκτονικών ή γλυπτικών, έχει ως αποτέλεσμα οι τέχνες να πλησιάζουν η μία την άλλη.
Στα πλαίσια αυτά λοιπόν, έχουμε σήμερα την τιμή να είναι μαζί μας, ο Φιλόλαος. Ο Φιλόλαος Τλούπας. Ένας παγκοσμίως γνωστός και καταξιωμένος Καλλιτέχνης- Γλύπτης. Ένας Έλληνας- Λαρισαίος Πρεσβευτής του Πολιτισμού, που σαν τον συνώνυμό του Αρχαίο Πυθαγόρειο Φιλόσοφο «αυτοεξορίσθηκε» στην χώρα και στην πόλη που όχι απλά η Δημοκρατία αλλά και η Ελευθερία αναδεικνύει το μεγαλείο της έμπνευσης και της δημιουργίας. Η Γαλλία και το Παρίσι, εγώ το χαρακτηρίζω «μαγικό», απελευθερώνει το νου και την ψυχή του ανθρώπου, δεν περιορίζει αλλά αγκαλιάζει και δίνει χώρο από τον διάσημο δημιουργό μέχρι τον φιλότιμο καλλιτέχνη του βουνού των Μαρτύρων. Και αναγνώρισε και τίμησε τον δικό μας Φιλόλαο. Με έργα του σε πολλές περιοχές της, αλλά, ειδικά στην Ντεφάνς.
Ο Φιλόσοφος Φιλόλαος είπε: «ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΙ ΑΡΜΟΝΙΑ». Και ο δικός μας Φιλόλαος, ένας Καλλιτέχνης που συνομιλεί με τη Φύση στα έργα του, χρησιμοποιώντας με μοναδική αρμονία τα «δύσκολα» υλικά, το μέταλλο και το μπετόν.
Είμαστε ευτυχείς ως Λαρισαίοι που το μνημείο Εθνικής Αντίστασης, το γνωστό φτερό, κοσμεί την Λάρισα. Δεν είμαστε ευτυχείς για την εγκατάλειψή του και την βεβήλωσή του.
Η συνέργια του Φιλόλαου με πλήθος Αρχιτεκτόνων έδωσε θαυμαστά, μοναδικά επιτεύγματα και έργα.
Για το λόγο αυτό, η ΔΕ του τμήματός μας με ομόφωνη απόφαση τιμά σήμερα τον Φιλόλαο για την όλη προσφορά του στο Παγκόσμιο Πολιτιστικό γίγνεσθαι και την ειδική συνέργιά του στην διαμόρφωση μίας μοναδικής παρεμβατικότητας στους ελεύθερους δημόσιους χώρους. Διαμορφώνοντας έτσι, όχι απλά την οπτική αλλά την ψυχική ανθρώπινη λειτουργία της κοινωνίας μας, σε μία υπέρβαση των μικρών και των μέτριων, είτε ανθρώπων είτε επιδιώξεων.
Ας το αξιοποιήσουμε αυτό και εμείς οι ειδικοί της πόλης αυτής, μηχανικοί και εικαστικοί, αλλά, κυρίως, ας το απαιτήσουμε όλοι οι πολίτες από τους εντεταλμένους μας αιρετους.


