Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2009

17/09/09 Επίσκεψη στον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Θεσσαλίας κ. Γκούπα

17/09/09 Επίσκεψη στον Νομάρχη Λάρισας κ.Κατσαρό

17/09/09 Επίσκεψη στον Δήμαρχο Λάρισας κ. Τζανακούλη

17/09/09 Θυρανοιξία της εκκλησίας της Αγίας Του Θεού Σοφίας στην συν. Χαραυγή

Δευτέρα 27 Ιουλίου 2009

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ "16 ΣΤΕΛΕΧΩΝ" ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΚΕ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Είναι γεγονός ότι έως το 2004 βιώσαμε για μακρό χρονικό διάστημα μία Διοίκηση βυθισμένη στο τέλμα μίας αλαζονικής συμπεριφοράς της τότε εξουσίας, που ο πολίτης ένιωθε στο «πετσί» του σκληρό το χέρι της, ένα κράτος που βρισκόταν σε σφιχτό εναγκαλισμό με το κόμμα που τότε κυβερνούσε και μετέτρεψε την Διοίκηση σε κομματικό τσιφλίκι.
Οι πολίτες, σ’ εκείνη την Κυβέρνηση και σ’ εκείνο το κόμμα που καταπάτησε βασικές Δημο-κρατικές αρχές και κακοδιοίκησε τη χώρα για πολλά χρόνια, γύρισαν την πλάτη καταδικά-ζοντας πρόσωπα, πολιτικές και πρακτικές που θύμιζαν υποανάπτυκτη χώρα του τρίτου κόσμου.
Το όραμα που προέβαλλε η Νέα Δημοκρατία τον Μάρτιο του 2004 οι πολίτες το ενστερνίσθη-καν και το στήριξαν με ενθουσιασμό. Έδειξαν για αρκετά χρόνια τώρα εμπιστοσύνη στις επι-λογές της Κυβέρνησης της Ν.Δ. και γι’ αυτό, παρά τα τραγικά γεγονότα του Αυγούστου του 2007, ανανέωσαν την εμπιστοσύνη τους περιμένοντας την νέα τετραετία η Κυβέρνηση να εφαρμόσει μία πιο δυναμική πολιτική, να θεμελιώσει ένα κράτος δικαιοσύνης όπου ο πολίτης θα ήταν προτεραιότητα για το κράτος και θα βοηθιούνταν αποτελεσματικότερα οι ασθενέ-στερες τάξεις.
Όμως η πραγματικότητα σήμερα δεν ανταποκρίνεται ούτε στα οράματα της ηγεσίας της Ν.Δ. ούτε στις προσδοκίες των πολιτών που τη στήριξαν.
Η μη σωστή διαχείριση σαν κακοδαιμονία συνεχίζει και σήμερα να υφέρπει στην πολιτική σκηνή, κάνοντας τους πολίτες να χάσουν την υπομονή τους, αλλά, και την ανοχή τους απέ-ναντι σε πρόσωπα και πρακτικές που θυμίζουν το χθες και όχι το αύριο.

Μπροστά στην πραγματικότητα αυτή, έχοντας στο μυαλό μας το καλό του τόπου μας και ασκώντας κριτική στο κόμμα που ήμασταν, ήμαστε και παραμένουμε ενεργά μέλη, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε τη στάση μας και τις θέσεις μας απέναντι σε ζητήματα της πολιτικής που ως υπεύθυνους και ευαισθητοποιημένους πολίτες μας πληγώνουν.
Στη συνείδησή μας βαραίνει το γεγονός ότι διακηρύξαμε αρχές που δεν έγιναν πραγματικό-τητα. Απέναντι στο «εκσυγχρονιστικό όραμα» του κ. Σημίτη που απέτυχε η Ν.Δ. αντέταξε την «επανίδρυση του Κράτους». Κάθε πολίτης σήμερα γνωρίζει ότι αυτό πρέπει να γίνει. Στήριξε τις ελπίδες του και τις προσδοκίες του στη Ν.Δ. περιμένοντας με σταθερά βήματα να φέρει αυτό που ο τόπος χρειάζεται. Η υπόσχεση όμως αυτή έμεινε απλή διακήρυξη που κάποιοι προσπαθούν να ξεχάσουν και κάποιοι άλλοι την ειρωνεύονται.
Με ιδιαίτερη μάλιστα θρασύτητα «υπεύθυνοι» πολιτικοί παράγοντες παραβίασαν κάθε έννοια δικαίου, κάθε πολιτική δεοντολογία, κάθε αξία ηθικής υποθηκεύοντας κάθε θετική πρωτοβουλία που η Κυβέρνηση ανέλαβε στα χρόνια της διακυβέρνησής της και επισκιάζο-ντας κάθε επιτυχία που συνετελέσθη στο διάστημα αυτό.
Τα μέλη του κόμματος συνειδητά περιθωριοποιήθηκαν, ώστε να μην ακούγεται η φωνή των σκεπτόμενων πολιτών που δεν επιθυμούν, ούτε ανέχονται μία τέτοια εικόνα.
Η αδράνεια του κόμματος ,που μέσα σε συνθήκες Δημοκρατίας πρέπει να είναι «καλός αγω-γός» των μηνυμάτων της Κοινωνίας προς την Κυβέρνηση, έβλαψε όλο αυτό το διάστημα την πολιτική ηγεσία της Ν.Δ. Έπρεπε να είχε πάρει το μήνυμα πολύ νωρίτερα από τις Ευρωεκλο-γές. Αλλά, και η αδράνεια μετά τις εκλογές φαίνεται στα μάτια μας ανεξήγητη. Όσοι λειτουρ-γώντας καθησυχαστικά την ερμήνευσαν ως «Καλοκαιρινή αντίδραση» των πολιτών, ή πλα-νώνται ή ψεύδονται.

Μπροστά λοιπόν, σε μία πραγματικότητα που αναγνωρίζουμε τις δυσκολίες που αναδύθηκαν από το Παγκόσμιο ντόμινο της κρίσης, στεκόμαστε με υψηλό αίσθημα ευθύνης, αυστηρή κριτική διάθεση και ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΛΗΨΗΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΩΝ από όλους.

Από τον Πρωθυπουργό της χώρας.

Από τον Γραμματέα της ΚΕ του Κόμματος της Νέας Δημοκρατίας.

Από όλα τα στελέχη της τοπικής Κοινωνίας, που θα συστρατευθούν σε μία «Ολική Επαναφορά στις συντεταγμένες των απαιτήσεων που αποδόθηκαν το 2004» από ολόκληρη την Κοινωνία και τους πολίτες, που ασχέτως αν δεν ψήφισαν τον Κώστα Καρα-μανλή πίστεψαν σε μία «πραγματική αλλαγή» και σε «άμεσες χωρίς υπαναχωρήσεις μεταρρυθμίσεις», δίνοντάς του την υπεροχή ως τον πλέον ικανό Κυβερνήτη για τη χώρα.

Τα περιθώρια πλέον είναι πολύ στενά, και την στενότητα δεν την καθορίζουν οι πολίτες που ούτως ή άλλως, ιδεολογικά, εντάσσονται σε άλλους κομματικούς σχηματισμούς.
Την προσδιορίζουμε και εμείς, στελέχη της μεγάλης Παράταξης με δεδομένη την ένταξη μας διαχρονικά και με δεδομένη και κρινόμενη προσφορά στο κόμμα και στα κοινά γενικότερα. Διότι, εμείς, πρώτοι από όλους, δεν δίνουμε την ανοχή διατήρησης της εξουσίας για την εξουσία και για τις «καρέκλες» κάποιων προσώπων που προσέβαλλαν τον κό-σμο της παράταξης αλλά, και όλους τους πολίτες.



Θεωρούμε επιτακτική την ανάγκη για:

1. Επανασύνδεση της Κυβέρνησης με το κοινό αίσθημα των πολιτών
2. Εκκαθάριση του πολιτικού σκηνικού από πρόσωπα και συμπεριφορές που προσβάλλουν και απωθούν τους πολίτες
3. Πλήρη ενεργοποίηση της Κυβέρνησης και αφύπνησής της για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης με ιδιαίτερη φροντίδα για τα χαμηλού εισοδήματος λαϊκά στρώματα.
4. Ενεργοποίηση και ουσιαστική λειτουργία του κόμματος της Ν.Δ.

Με στόχο να παραινέσουμε να ασχοληθούν επιτέλους με τα «κοινά» συμπολίτες καταξιω-μένοι Κοινωνικά και Επαγγελματικά, απορρίπτοντας τους «επαγγελματίες πολιτικούς» που ο «αριβισμός» και ο «προσωπικός εθισμός» τους οδηγεί απλά σε ενέργειες όχι προσφοράς αλλά, «προσωπικής πολιτικής επιβίωσης και επίπλευσης» είτε στην σημερινή τους θέση είτε σε επό-μενη που αναζητούν επιμόνως, λες και η χώρα «επτώχευσε από το είδος αυτό»,
με στόχο, μέσα από την Πολιτική Υπέρβαση και την Κοινωνική Απόδοση και Αναφορά να μην επιλέγεται κάθε φορά «το μέτριο και το διαβλητό» αλλά, «το καλύτερο και το διαυγές», τόσο σε πρόσωπα όσο και σε πολιτικές,

πρώτοι από όλους εμείς, θέτοντας ως προτεραιότητα την Ελλάδα και όλους τους πολίτες που στους χώρους μας και στην τοπική Κοινωνία εκπροσωπούμε,
δεν πρόκειται να ήμαστε «συνένοχοι σε επανάληψη μίας 20ετίας με περισσότερα αρνητικά από τα θετικά», από τον δικό μας χώρο αυτή τη φορά. Συνένοχοι σε αλα-ζονικές συμπεριφορές και πρακτικές των «δικών μας ανθρώπων» που η αναφορά τους είναι στο παρελθόν.

ΟΙ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΔΕΔΟΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΣ, και ανοιχτές για συμμετοχή όλων, όσων εκφράζουν τις ίδιες αγωνίες.



Οι υπογράφοντες ( με αλφαβητική σειρά)

1. Αδάμ Δημήτριος, Επιχειρηματίας- υποψήφιος Πρόεδρος & μέλος ΔΣ Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου ν. Λάρισας
2. Βαρβαρούσης Ιωάννης, Γεωπόνος- Αντιπρόεδρος ΝΟΔΕ Λάρισας & Υπεύθυνος Τομέα Αγροτικού ΝΟΔΕ Λάρισας
3. Βαρνάς Ιωάννης, Πολιτικός Μηχανικός- Πρόεδρος Αντιπροσωπείας Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος/ τμ. Κεντρ. & Δυτ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
4. Γιαννακόπουλος Κων/νος, Γιατρός- ΓΓ ΔΕ Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου & Πρόεδρος Ιατρικού Συλλλόγου Λάρισας- Συντονιστής Κύκλου Πολιτικής δράσης Κοινωνικών υποθέσεων της ΝΟΔΕ Λάρισας
5. Γκάτσιος Γεώργιος, Έμπορος- πλειοψηφών Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Τυρνάβου – ex officio μέλος ΝΟΔΕ Λάρισας
6. Διαμάντος Κων/νος, Πολιτικός Μηχανικός- Πρόεδρος Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος/ τμ. Κεντρ. & Δυτ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
7. Καραγιάννης Χρήστος, Φαρμακοποιός- πρ. Δήμαρχος Ελασσόνας
8. Κατσιώτης Ευάγγελος, Φιλόλογος- Πρόεδρος ΕΛΜΕ ν. Λάρισας & Υπεύθυνος Τομέα Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων του Κύκλου Μορφωτικών υποθέσεων της ΝΟΔΕ Λάρισας
9. Κοκκινούλης Αθανάσιος, Αγρότης- Πρόεδρος Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών Λάρισας
10. Μέρας Μιχάλης, Γιατρός- Γεν. Γραμματέας Ιατρικού Συλλόγου Λάρισας & Υπεύθυνος Τομέα Απασχόλησης & Κοινωνικής Προστασίας του Κύκλου Πολιτικής Δράσης Κοινωνικών Υποθέσεων της ΝΟΔΕ Λάρισας
11. Μπουγάτσας Φώτιος, Ηλεκτρολόγος- μέλος ΚΕ Νέας Δημοκρατίας- μέλος Προεδρείου ΓΕΣΕΒΕ- μέλος ΔΣ Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου ν. Λάρισας - ex officio μέλος ΝΟΔΕ Λάρισας
12. Νταβέλης Αχιλλέας, Οδοντίατρος- Πρόεδρος Οδοντιατρικού Συλλόγου Λάρισας
13. Παπαευθυμίου Δημήτριος, Δικηγόρος- Υπεύθυνος Τομέα Δικαιοσύνης του Κύκλου Πολιτικής Δράσης Δημόσιας Διοίκησης της ΝΟΔΕ Λάρισας
14. Ράγγος Ιωάννης, Γεωπόνος- μέλος ΔΕ ΓΕΩΤΕΕ Κεντρικής Ελλάδος – Υπεύθυνος Τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων του κύκλου Πολιτικής Δράσης, Παραγωγής και Εμπορίου της ΝΟΔΕ Λάρισας
15. Στραφιώτης Δημήτριος, Πολιτικός Μηχανικός- Πρόεδρος Δημοκρατικής Κίνησης Μηχανικών (ΔΚΜ) Κεντρ. & Δυτ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
16. Τσούτσας Αστέριος, Ηλεκτρολόγος- μέλος ΚΕ Νέας Δημοκρατίας- Αντιπρόεδρος Συνταξιούχων ΟΑΕΕ (πρ. ΤΕΒΕ) ν. Λάρισας

Τρίτη 21 Απριλίου 2009

ΟΙΚΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΔΟΜΗΣΗ ( ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ)

Εισήγηση
Στο Πρόγραμμα Επιμορφωτικού Σεμιναρίου
Με θέμα «καταναλώνω …άρα υπάρχω»
Του
ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΙΣΣΑΒΟΥ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟΥ

Θέμα εισήγησης


«ΟΙΚΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ
ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΔΟΜΗΣΗ»

Εισηγητής

ΝΤΙΝΟΣ Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΟΣ
Διπλ. Πολιτικός Μηχανικός

ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Τεχνικού ΕπιμελητηρίουΕλλάδας (Τ.Ε.Ε.) περιφ. Τμήμ. Κεντρ. & Δυτ. Θεσσαλίας

Αγιά , 11 Μαΐου 2007



Εισαγωγικά, θα μπορούσε να υπογραμμίσει κανείς ότι, η οικιστική ανάπτυξη αποτελεί μία αρχέγονη πρακτική του ανθρώπου. Μία συνήθεια που βασίστηκε κατ΄ αρχήν στην ικανοποί-ηση των στεγαστικών του αναγκών αλλά, ταυτόχρονα, και στο αίσθημα της επιβίωσης μέσα από την συνισταμένη καθημερινότητα της συμβίωσης.
Ήταν λοιπόν επόμενο, να δημιουργηθούν διαχρονικά, τα διάφορα μοντέλα της Οικιστικής διαβίωσης, που οδήγησαν στη σημερινή μορφή των αστικών και ημιαστικών κέντρων με τους αγροτικούς «δορυφόρους» τους.
Θα ήθελα επίσης, να τονίσω ότι, οι όποιες ανθρώπινες δραστηριότητες αναπτύσσονται μέ-σα στο Φυσικό Περιβάλλον. Και επειδή, αυτό το Περιβάλλον το «δανειστήκαμε» από τις επό-μενες γενεές, οφείλουμε κάθε παρέμβασή μας να διέπεται από την Αρχή της Αειφορίας και της Προστασίας του Περιβάλλοντος.
Ο συνυπολογισμός του Περιβάλλοντος στη Χωροταξική διαρρύθμιση και διαχείριση αποτε-λεί έναν από τους 5 στρατηγικούς άξονες του 6ου Κοινοτικού Προγράμματος για την περίοδο 2001-2010, με βάση την απόφαση 1600/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμ-βουλίου της 22/7/2002.

Αρχικά, η άμεση προτεραιότητα κάλυψης επειγουσών στεγαστικών αναγκών οδήγησε τον άνθρωπο στην ανάπτυξη ενός δομημένου ιστού που στηρίζονταν στην ατομική ή συλλογική πρωτοβουλία λαμβάνοντας υπόψιν αφενός τα φυσικά χαρακτηριστικά του τόπου και τον προσανατολισμό αφετέρου, τις τεχνικές δυνατότητες που διέθεταν. Χαρακτηριστικό παρά-δειγμα είναι οι οικισμοί των νησιωτικών περιοχών και των ορεινών περιοχών, με οικισμούς συνεκτικούς αλλά, «άναρχους».
Οι πόλεις δε που αναπτύχθηκαν, αρχικά, προέκυπταν από ένα σχεδιασμό βασιζόμενο κυ-ρίως, στο ρυμοτομικό σχέδιο ( σχέδιο που όριζε τα οικοδομικά τετράγωνα και τους δρόμους) και στους όρους και περιορισμούς δόμησης ( μέγιστη δυνατότητα κάλυψης του οικοπέδου, μέγιστο ύψος κτιρίου, μέγιστο αριθμό μ2 δόμησης κά Αναπτύσσονταν δε στο χώρο χωρίς κανένα όρο ή κανονισμό μορφολογικού χαρακτήρα, ενώ, δεν λαμβάνονταν υπόψιν η χωρική διάσταση και ανάπτυξη τους με βάση ορισμένα χαρακτηριστικά δεδομένα ( άξονες, παραλιακά μέτωπα κά).
Η ανάπτυξη νέων αντιλήψεων τόσο για τη βιώσιμη ανάπτυξη όσο και για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης, σε συνδυασμό με την οικονομική άνοδο και την ραγδαία εξελισσόμενη τεχνολογία, μας οδήγησαν στην εξέταση νέων παραμέτρων και την εξεύρεση νέων εργαλείων για την αναβάθμιση του σχεδιασμού των πόλεων.
Η αυξητική τάση του αριθμού των κατοίκων και η διαμόρφωση νέων απαιτήσεων διαβίω-σης στη σημερινή εποχή οδήγησαν το Οικιστικό ζήτημα στο θέμα της άμεσης επέκτασης του οικιστικού ιστού. Ενώ, η επιδίωξη- απαίτηση βελτίωσης της ποιότητας ζωής των πολιτών σε συνδυασμό με την διαρκώς αυξανόμενη Περιβαλλοντική συνείδηση που αναζητά την ελαχι-στοποίηση των αρνητικών επιπτώσεων από οπτική, ατμοσφαιρική, ηχητική και κάθε άλλη ρύπανση, επικέντρωσαν το ενδιαφέρον για το σχεδιασμό και προγραμματισμό της Οικιστικής Ανάπτυξης και σε άλλα ζητήματα πέραν της απλής ικανοποίησης της στεγαστικής ανάγκης.
Ζητήματα που έχουν να κάνουν με την διαμόρφωση μίας μορφολογικής και αισθητικής εικόνας του οικιστικού περιβάλλοντος, στην προστασία και ανάδειξη των πολιτιστικών και ιστορικών στοιχείων ως σημεία αναφοράς, την ανάπτυξη των κοινωνικών δομών της πόλης με στόχο την καλύτερη αξιοποίηση των ελεύθερων χώρων, την χρήση νέων μεθόδων και τεχνολογιών που δημιουργούν συνθήκες ανάπτυξης μίας δόμησης πιο φιλικής προς το περι-βάλλον και με καλύτερη ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, και βέβαια όλα αυτά με ανθρωπο-κεντρικό στόχο την ποιοτική και ισότιμη για όλους διαβίωση σε ένα οικιστικό μοντέλο που η ανθρώπινη επικοινωνία και συναναστροφή καθώς και, η προσπελασιμότητα και η προσβασι-μότητα σε ότι παρέχει να είναι αυτονόητα δυνατή από τον κάθε πολίτη.
Είναι νομίζω αντιληπτό από τον καθένα ότι, στα πλαίσια μίας Οικιστικής Οργάνωσης και Ανάπτυξης, πέραν από το Δημόσιο συμφέρον αναπτύσσονται και ιδιωτικά συμφέροντα. Και βέβαια, μέσα στα Συνταγματικά πλαίσια, το όποιο κανονιστικό θεσμικό εργαλείο οφείλει να προασπίζεται το δημόσιο συμφέρον αλλά, και την ελευθερία του ατόμου σε όλες τις λειτουρ-γίες και δραστηριότητές του μέσα από ένα θεσμικό περιβάλλον κανόνων και ελέγχου τήρησης αυτών.

Ας δούμε τα εργαλεία και τις δυνατότητες που μας παρέχουν για τον Πολεοδομικό Σχεδιασμό στη χώρα μας.

Η πρώτη συγκροτημένη και πρωτοποριακή θα έλεγα προσπάθεια θέσπισης ενός θεσμικού εργαλείου που καθόρισε τις κατευθύνσεις μίας Χωροταξικής, Περιβαλλοντικής και Οικιστικής Πολιτικής ήταν ο νόμος 1337/83, γνωστός και ως νόμος Τρίτση.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, εγκρίθηκαν ο Ν. 2508/97, περί «Βιώσιμης οικιστικής ανάπτυξης των πόλεων και των οικισμών της χώρας» (ΦΕΚ 124 Α 13-06-1997), ο οποίος κάλυψε ανεπάρκειες του Ν1337/83 και ο Ν. 2742/99 περί «Χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης» (ΦΕΚ 207 Α 07-10-1999).

Σύμφωνα με αυτό το θεσμικό πλαίσιο η Οικιστική Οργάνωση και ο Πολεοδομικός Σχεδια-σμός πραγματοποιείται σε δύο επίπεδα:

1. Το Ρυθμιστικό Σχέδιο (ΡΣ), που προβλέπεται για συγκεκριμένα μεγάλα αστικά κέντρα, μεταξύ αυτών και η Λάρισα. Να ενημερώσω στο σημείο αυτό ότι, ήδη πριν λίγες μέρες υπογράφηκε η σύμβαση από το ΥΠΕΧΩΔΕ ανάθεσης της μελέτης του ΡΣ Λάρισας, που περιλαμβάνει πέραν της πόλης και ευρύτερη περιοχή του νομού, πλην των παραλιακών δήμων και της Ελασσόνας.
2. Το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) για τον αστικό και περιαστικό χώρο ή το Σχέδιο Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης «ανοικτής πόλης» (ΣΧΟΟΑΠ) για τον μη αστικό χώρο.

Να σημειώσω εδώ ότι, το πρώτο επίπεδο αφορά τις γενικές κατευθύνσεις και αρχές χωρικής ανάπτυξης και χρήσεων ενώ, το δεύτερο επίπεδο αποτελεί την εξειδίκευση και εφαρμογή του πρώτου επιπέδου.

Στα πλαίσια δε της δυνατότητας Οικιστικής Ανάπτυξης μέσω ιδιωτικής πρωτοβουλίας σε ιδιωτικές εκτάσεις, ο Ν2508/97 δίνει τη δυνατότητα καθορισμού των εκτάσεων αυτών ως «Περιοχές Ειδικά Ρυθμιζόμενης Πολεοδόμησης (ΠΕΡΠΟ) μέσα από τα εγκεκριμένα ΓΠΣ ή ΣΧΟΟΑΠ.
Αντίστοιχη πρόβλεψη υπάρχει και για την Οικιστική ανάπτυξη εκτάσεων Οικοδομικών Συνεταιρισμών.

Πέραν του γενικού θεσμικού πλαισίου Οικιστικής Ανάπτυξης, το δομημένο περιβάλλον παράγεται μέσα από ένα εκτεταμένο πλαίσιο κανονισμών που με ένα πλήθος παραμέτρων Επιστημονικών δεδομένων και αντικειμενικών δεσμεύσεων οριοθετούν και διασφαλίζουν την προστασία του περιβάλλοντος και την ποιότητα των κατασκευών, ενώ, ρυθμίζουν και τις σχέσεις ή και αντιθέσεις μεταξύ του ιδιωτικού και δημόσιου συμφέροντος.
Είναι δεδομένη πάντως, η έκταση και η πολυπλοκότητα της πολεοδομικής νομοθεσίας αφού αφορά ένα σύνθετο αντικείμενο «νομικό-τεχνικό-διοικητικό».
Και εδώ θέλω να τονίσω ότι, η επιτυχής εφαρμογή από το κράτος και κυρίως τον πολίτη μίας Οικιστικής Πολιτικής και νομοθεσίας προαπαιτεί τέσσερα πράγματα να συμβούν:

• Να εφαρμοσθεί η νομοθετική κωδικοποίηση των Πολεοδομικών διατάξεων αλλά, και παράλληλα, να θεσπισθεί διαρκής Κωδικοποίηση όχι μόνο της Πολεοδομικής Νομοθεσίας αλλά και των ερμηνευτικών εγκυκλίων, και,
• Να γίνει μία Διυπουργική προσπάθεια αποσαφήνισης και συσχέτισης του ευρύτερου θεσμικού πλαισίου, με απώτερο στόχο την ενημέρωση του πολίτη για το τι ισχύει και σε ποια όρια νομιμότητας μπορεί να κινηθεί.
• Να ολοκληρωθεί επιτέλους και στη χώρα μας, το Εθνικό Κτηματολόγιο. Ένα θεσμικό εργαλείο καταγραφής όλων των ιδιοκτησιών ( δημοσίων και ιδιωτικών). Ήδη, με την τελευταία νομοθετική ρύθμιση του ΥΠΕΧΩΔΕ το μεγαλύτερο από τα μεγάλα έργα όπως το αποκαλούμε, έχει μπει σε διαδικασία υλοποίησης με σαφές χρονοδιάγραμμα.
• Να ολοκληρωθεί το θεσμικό πλαίσιο με τα Ειδικά Χωροταξικά ( πχ αυτό του τουρισμού, των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας κά), προσπάθεια που τα τρία τελευταία χρόνια εντατικοποιήθηκε με θεαματικά αποτελέσματα από το ΥΠΕΧΩΔΕ.

Σε όλον αυτόν τον γενικό σχεδιασμό και την Οικιστική Ανάπτυξη μέσα σε πλαίσιο κανό-νων, όρων και περιορισμών, είναι γνωστή η διαχρονική «παθογένεια» της Ελληνικής Επι-κράτειας, και δεν είναι άλλη από την Αυθαίρετη δόμηση.
Ένα φαινόμενο που ταλανίζει τη χώρα μας για πέντε και πλέον δεκαετίες, και που εν τη γενέσει του δημιουργήθηκε ως επόμενο της ανετοιμότητας του ελληνικού κράτους να ικανο-ποιήσει τις στεγαστικές ανάγκες μεγάλου αριθμού μετακινούμενων πολιτών, μετά από βίαια ιστορικά γεγονότα ( πόλεμοι, πρόσφυγες). Σ΄ αυτό συνετέλεσε επιπλέον, και η στρεβλή ανά-πτυξη που ακολουθήθηκε στα πρώτα χρόνια ελεύθερου κράτους, πολιτική που διαιώνισε το πρόβλημα με αποτέλεσμα να μετράμε διαχρονικά αρκετές γενιές αυθαιρέτων.
Με λίγα λόγια, η αυθαίρετη πολεοδομική πρωτοβουλία αντικατέστησε την έλλειψη εθνικής στεγαστικής πολιτικής μέσα από ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο χωρικού σχεδιασμού και κτηματολογίου και φυσικά και διάθεση των απαιτούμενων πόρων.
Το Τεχνικό Επιμελητήριο είχε επισημάνει το πρόβλημα της αυθαίρετης δόμησης από το 1958, από την τότε θέσπιση σχεδίου πόλεως στην εν λόγω Υπηρεσία Οικισμού με τίτλο « Λει-τουργία Πολεοδομικών Γραφείων- Αστυνομία Κατασκευών- Προώθηση της Τεχνικής και των Τεχνικών εις Επαρχίας».
13 χρόνια μετά την λήξη της γερμανικής κατοχής, το ΤΕΕ επεσήμανε με στοιχεία το πρόβλημα των 15558 αυθαίρετων επί συνόλου 42735 ιδιωτικών κατασκευών ( δηλ. 36,4%), ότι αποτελεί πληγή για το Περιβάλλον, την Εθνική Οικονομία και το κοινωνικό σύνολο.
Μία προσπάθεια ταξινόμησης των αυθαίρετων κατασκευών θα κατέτασσε τα αυθαίρετα :
• Σε περιοχές που επιτρέπεται η δόμηση
• Σε περιοχές που δεν επιτρέπεται η δόμηση
• Σε περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές
• Σε «μικρο παραβάσεις» που αφορούν κυρίως παραβάσεις του κτιριοδομικού κανονισμού, ή μικρο προσθήκες ή μετατροπές χρήσης σε νόμιμα υφιστάμενα κτίσματα.
Θέλω να ξεκαθαρίσω εδώ μία βασική μου άποψη: η αυθαίρετη δόμηση είναι κατ΄ εξοχήν και διαχρονικά ένα πολιτικό ζήτημα, και θα έλεγα και ζητούμενο, όχι από τον πολίτη που προφανώς θέλει απλά να ικανοποιήσει τις άμεσες ανάγκες του και χωρίς να φοβάται ή να πληρώνει διαρκώς και ακριβότερα την ανάγκη του που του έγινε φόβος. Αλλά, ζητούμενο από την πολιτική εξουσία, που θέλει διαχρονικά την πολιτική ομηρία κάτω από την ενδεχόμενη «εξυπηρέτηση νομιμοποίησης», καλύπτοντας ταυτόχρονα και την αδυναμία τήρησης του θεσμικού πλαισίου μέσα από ένα μικρής δυνατότητας στην καλύτερη περίπτωση, ή και δια-βρωμένο αρκετές φορές κρατικό μηχανισμό ελέγχου.

Τι πρέπει να γίνει για να μειωθεί το φαινόμενο της αυθαίρετης δόμησης;

Πολύ απλά,

• Άμεση ολοκλήρωση του Χωρικού Σχεδιασμού με ισόρροπη χωρική Ανάπτυξη
• Άμεση ολοκλήρωση του Εθνικού Κτηματολογίου
• Ταχύτερες διαδικασίες επεκτάσεων πόλεων και ένταξης περιοχών για συγκεκριμένες δραστηριότητες
• Αστική ανανέωση υποβαθμισμένων αστικών περιοχών, συμπεριλαμβανομένων των κέντρων πόλης και των βιομηχανικών περιοχών
• Συνεργασία των κεντρικών δήμων με τους όμορους, κυρίως μικρότερους δήμους
• Ορθολογική διαχείριση και αντιμετώπιση των στεγαστικών αναγκών των πολιτών
• Αναβάθμιση της Δημόσιας Διοίκησης, σε Επιστημονικό προσωπικό, χρήση νέων τεχνολογιών και κυρίως, νοοτροπία
• Κατανομή των ευθυνών και επιμερισμός σε όλους τους συντελεστές μίας αυθαίρετης κατασκευής, από τον ιδιοκτήτη και τους υπεύθυνους τεχνικούς μέχρι και τον τελευταίο εργατοτεχνίτη
• Συνεχείς και αξιόπιστοι έλεγχοι σε ΟΛΕΣ τις κατασκευές, τουλάχιστον σε δύο στάδια κατά την κατασκευή ( αποπεράτωση χτισιμάτων και στο τέλος με την ηλεκτροδότηση) και πάντα κατά την όποια ιδιοκτησιακή μεταβολή ( μεταβίβαση ή υποθήκη)


Κυρίες και κύριοι,

Είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι για ότι συντελείται γύρω μας. Κυρίως, όμως, και πρώτιστα το Κράτος και οι υπεύθυνοι Επιστημονικοί Φορείς. Το Τεχνικό Επιμελητήριο, ως θεσμοθετημένος τεχνικός σύμβουλος της πολιτείας, αλλά και της Κοινωνίας θα έλεγα, προσπαθεί στα 80 και πλέον χρόνια της παρουσίας του να δρα ως Προμηθέας και όχι ως Επιμηθέας. Και θα συνεχί-σουμε να το κάνουμε, διότι, θεωρούμε ότι, πέρα από την κατοχή της Επιστημονικής γνώσης και τεκμηρίωσης ήμαστε η συνείδηση και το αποκούμπι πολλές φορές, των πολιτών.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς για την τιμητική πρόσκληση συμμετοχής στην σημαντική αυ-τή εκδήλωση, σας συγχαίρω για την αξιέπαινη πρωτοβουλία σας, και ζητώ θερμά συγνώμη για το απροσδόκητο πρόβλημα που δεν επέτρεψε την φυσική μου παρουσία. Ιδιαίτερα η στε-ναχώρια για την απουσία μου βαρύνει εμένα, διότι, η Αγιά είναι όχι απλά μητρογονικός μου τόπος, αλλά, τόπος με αναμνήσεις και ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου.

Σας ευχαριστώ πολύ