Κυριακή 19 Απριλίου 2009

8 ΜΑΡΤΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ( από την εκδήλωση του Τ.Ε.Ε. Κ-Δ Θεσσαλίας 6/3/09 στη Λάρισα)


Η ημέρα της γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου. Η ημερομηνία επιλέ-χθηκε με αφορμή μια μεγάλη διαμαρτυρία γυναικών που έγινε στις 8 Μαρτίου 1857 στην Νέα Υόρκη των ΗΠΑ όπου εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας βγήκαν στους δρόμους ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η ίδια ημερομηνία επιλέχτηκε τα επόμενα χρόνια από τις γυναίκες για να διαμαρτυρηθούν για τις κακές συνθήκες εργασίας και να ζητήσουν την ισότητα των δύο φύλων. Η άτυπη μέχρι τότε ημέρα της γυναίκας γιορτάστηκε επίσημα στις 8 Μαρτίου του 1909 στις ΗΠΑ και δύο χρόνια αργότερα καθιερώθηκε από την Σοσιαλιστική Διεθνή ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.
Ο εορτασμός της ημέρας της γυναίκας παραμένει επίκαιρος και αναγκαίος. Σε πολλές χώρες καταπατούνται ακόμη και τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών ενώ το αίτημα για πλήρη ισότητα των δύο φύλων σε όλο τον κόσμο παραμένει ανικανοποίητο.

Σήμερα, δύο μέρες πριν την 8η Μαρτίου, το Τεχνικό Επιμελητήριο διοργανώνει αυτήν την εκδήλωση με ένα πάνελ 5 εκλεκτών γυναικών, που τα δείγματα γραφής τους σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής, επαγγελματικής αλλά και δημόσιας ζωής του τόπου τις έχουν ήδη καταξιώσει.
( Στην 1η φωτο- Λιάνα Γούτα(Χημ. Μηχανικός-Πολιτευτής ΝΔ στη Θεσ/νίκη)- Γιώργος Τράντας( Δημοσιογράφος ΑΣΤΡΑ TV-συντονιστής της συζήτησης)-Τώνια Μοροπούλου(Χημ. Μηχανικός-Καθηγήτρια ΕΜΠ)- Ντίνος Διαμάντος (Πολ. Μηχανικός- ΠΡΟΕΔΡΟΣ Τ.Ε.Ε. Κεντρ. & Δυτ. Θεσσαλίας)-Ζωή Ακριβούλη( Οικονομολόγος- μέλος ΚΕ ΠΑΣΟΚ)- Μαίρη Καμηλαράκη(Πολ. Μηχανικός-Εκπ/κός-Πολιτευτής ΝΔ στη Λάρισα)- Ζέττα Μακρή ( Δικηγόρος- τ. ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΝΔ Μαγνησίας)
****Η εκδήλωση αναμεταδόθηκε από το ASTRA TV που ήταν και ο χορηγός επικοινωνίας***
Η σημερινή ημέρα της εκδήλωσης μας όμως και η επιλογή της, δεν είναι τυχαία.
Σήμερα 6 Μαρτίου, κλείνουν 15 χρόνια από την ημέρα που μία Μεγάλη Ελληνίδα, που αντικατόπτρισε με την λαμπερή της παρουσία την σύγχρονη Ελλάδα με τον Πολιτισμό σε παγκόσμια προβολή, η ΜΕΛΙΝΑ, μας στέρησε την φυσική της παρουσία. Ωστόσο, μας άφησε ζωντανή μέσα στα εκφραστικά και αξέχαστα μάτια της μία ολόκληρη Ελλάδα της σημαντικό-τητας, του άριστου, του ωραίου, του επιθυμητού, της διεκδίκησης. Μας άφησε ζωντανή την εικόνα της δύναμης και του πάθους, που παραστατικά θα την θυμόμαστε μέσα από το παθιασμένο ρούφηγμα του τσιγάρου ,καταστροφική αλλά αγαπημένη συνήθεια για την ίδια, να διεκδικήσουμε επιτέλους ως Ελλάδα και ως Έλληνες την θέση που μας αξίζει και μπορούμε στην σύγχρονη Ιστορία, όπως με δύναμη και πάθος η ίδια το διεκδικούσε με κάθε της ιδιότητα. Την ΜΕΛΙΝΑ που ανέδειξε θώκους και δεν αναδείχθηκε από αυτούς, όπως, την μακρόχρονη ιδιότητα της ως Υπουργός Πολιτισμού.

Θα μπορούσε να πει κανείς πως το γυναικείο κίνημα έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Δεν είναι τυχαίο πως ο Αριστοφάνης τοποθετούσε τη Λυσιστράτη ”μπροστάρη” σε ένα είδος φυλετικού πολέμου εναντίον των ανδρών αποσκοπώντας στην παύση του πολέμου.
Μερικούς αιώνες αργότερα, είναι οι Παριζιάνες αυτές που, κατά τη γαλλική επανάσταση, ορμούν στους δρόμους και διακηρύττουν την ελευθερία, την ισότητα και την αδελφότητα, απαιτώντας μάλιστα για πρώτη φορά δικαίωμα ψήφου.
Δικαίωμα που στην Ελλάδα, μετά από μία ιστορική διαδρομή ενασχόλησης και διεκδίκησης του ζητήματος αυτού,κατοχυρώθηκε το δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι το 1952.
Με την πρώτη Ελληνίδα μάλιστα να εισέρχεται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο τότε, την καταγόμενη από το Βόλο και εκλεγείσα στην Θες/νίκη βουλευτή Ελένη Σκούρα, του «Ελληνικού Συναγερμού» του Αλ. Παπάγου.
Οφείλω βέβαια να αναφέρω την διαφορετική άποψη της «πρωτιάς» στην καθιέρωση του δικαιώματος συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία των γυναικών, αυτήν που τεκμαίρεται από τα ιστορικά στοιχεία του ΚΚΕ, και αναφέρεται στις 5 πρώτες γυναίκες ( μεταξύ αυτών και η Λαρισαία Φωτεινή Φιλιππίδη) στις εκλογές της «Ελεύθερης Ελλάδας» στον καιρό της κατοχής, το 1944.Ο σύνθετος ρόλος της γυναίκας, με τις πολλαπλές ιδιότητές της, ως σύντροφος, ως μάνα, ως ενεργό μέλος της παραγωγικής διαδικασίας, ως ενεργό μέλος των κοινών σε όλα τα επίπεδα είναι όχι απλά δεδομένος αλλά, πιστεύω και ανεγνωρισμένος πλέον.

Στον τεχνικό τομέα και στο Τεχνικό Επιμελητήριο, η γυναίκα-μηχανικός σήμερα έχει αποδείξει ότι, μπορεί σε όλα τα επίπεδα να ανταποκριθεί. Ακόμα και σε ορισμένα που φαντάζουν λίγο «άγρια» ή «ξένα» προς την φύση της.
Έως το 1920 δεν υπήρχε καμία γυναίκα μηχανικός στη χώρα. Εκείνη τη δεκαετία εμφανίζονται δειλά - δειλά οι πρώτες γυναίκες μηχανικοί. Στο σύνολο των 1.086 μηχανικών, που πήραν την άδεια άσκησης επαγγέλματος την εποχή εκείνη, υπάρχουν και οι πρώτες 5 γυναίκες μηχανικοί (ποσοστό 0,5%).
Η ανοδική πορεία της συμμετοχής των γυναικών συνεχίσθηκε και φθάνουμε στο τέλος της δεκαετίας του 1990, οπότε το ποσοστό των γυναικών μηχανικών ανέρχεται σε 18,6% στο σύνολο των μηχανικών της χώρας με τάση σταθερά αυξητική για τα επόμενα χρόνια.
Σήμερα, οι γυναίκες-μηχανικοί ανέρχονται στις 24734 στην Ελλάδα, ενώ, σε επίπεδο ν. Λάρισας είναι 890 σε σύνολο περίπου 1900 μηχανικών.
Eιδικότερα στους νέους μηχανικούς το ποσοστό αυτό αγγίζει το 26,2%.
Τα ποσοστά βέβαια της παρουσίας των γυναικών, αυξομειώνονται ανά ειδικότητα. Η ειδικότητα του αρχιτέκτονα συγκεντρώνει σήμερα το μεγαλύτερο αριθμό γυναικών
(8483). Ακολουθούν οι ειδικότητες πολιτικού μηχανικού (6702), του ηλεκτρολόγου μηχανικού και μηχανολόγου μηχανικού (3858), του χημικού μηχανικού (2800), του αγρονόμου τοπογράφου (1805), του ηλεκτρονικού μηχανικού (564), του μεταλλειολόγου-μεταλλουργού (522). Λιγότερο ενδιαφέρον παρουσιάζει για τις γυναίκες η ειδικότητα του ναυπηγού μηχανικού.
Στα επαγγελματικά χαρακτηριστικά των γυναικών παρατηρούνται έντονες διαφοροποιή-σεις, σε σχέση με τους άντρες μηχανικούς.
Ειδικότερα, οι γυναίκες φαίνεται να αντιπροσωπεύουν το 30% των άνεργων μηχανικών και μόνο το 7% των εργοδοτών, που είναι μηχανικοί.
H δημόσια διοίκηση θεωρείται προνομιακός χώρος εργασίας για τις γυναίκες μηχανικούς καθώς η μονιμότητα, το πρωινό στάνταρτ οκτάωρο εργασίας και η προστασία της μητρότητας και λοχείας τη διευκολύνουν στις οικογενειακές της υποχρεώσεις.
Η γυναίκα – μηχανικός λοιπόν, είναι παρούσα και ενεργή στην παραγωγική διαδικασία. Στο Δημόσιο τομέα, στην Εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες, στο ελεύθερο επάγγελμα όπου και αν χρειασθεί να προσφέρει τις γνώσεις και τις υπηρεσίες της. Στην μελέτη, την επίβλεψη και την κατασκευή στο εργοτάξιο, στην βιομηχανία, στο εμπόριο και στο επιχειρείν.
Η γυναίκα- μηχανικός είναι ενεργή και στα κοινά των μηχανικών και του Τ.Ε.Ε. Με παρουσία σε όλα τα θεσμοθετημένα όργανα μέσα από την εκλογική διαδικασία.
Στο Τμήμα μας ειδικότερα, έχουμε την παρουσία 8 γυναικών στην 60μελή Αντιπροσωπεία, με την θέση μάλιστα του Γραμματέα του Προεδρείου της να κατέχει γυναίκα, η συν. Νίκα Κροντήρη. Να σημειώσω ότι, από τους 5 μέχρι σήμερα διατελέσαντες Προέδρους της Α/πείας από την λειτουργία του θεσμού, οι δύο ήταν γυναίκες, οι συν. Β. Παπαβασιλείου και Πιπίτσα Φιλίππου. Στη δε ΔΕ διαχρονικά εθήτευσαν γυναίκες- μηχανικοί μέχρι και στην παρούσα θητεία. Το ίδιο και στις Μ.Ε. του τμήματος αλλά και στους συλλόγους των μηχανικών που διαχρονικά εθήτευσαν και στη θέση της Προέδρου. Κάτι που και στη θητεία αυτή συμβαίνει, τόσο στην ΕΜΔΥΔΑΣ με την Πρόεδρο Λουκία Παρασκευοπούλου όσο και στο Σύλλογο Χημικών Μηχανικών με την Πρόεδρο Μαρία Καλέση. Πολλές δε πλαισιώνουν τα Δ.Σ.
Η παρουσία της γυναίκας- μηχανικού πιστεύω ότι αποδεικνύει τις δυνατότητες αλλά και την ανεγνωρισμένη αξία πλέον της γυναίκας στο Κοινωνικό γίγνεσθαι. Και πιθανόν, να υποδεικνύει ότι, η αναγκαία ρύθμιση της ποσόστωσης, αναγκαία σε εποχές που η νοοτροπία αλλά και οι συνθήκες δεν επέτρεπαν την ισότιμη, την ισοβαρή πρόσβαση και αναγνώρισή τους, μάλλον ανατρέπεται από τις ίδιες τις γυναίκες. Αφού, σε πλείστες περιπτώσεων αναδεικνύονται με την ψήφο επιδοκιμασίας υπερβαίνοντας την ρύθμιση της ποσόστωσης.
Η γυναίκα είναι παρούσα κύρια, σε δύο σημαντικούς τομείς που καθορίζουν το μέλλον της Πατρίδας μας : στην Παιδεία και στον Πολιτισμό. Και είναι καθοριστική η συμβολή τους.

ΓΥΝΑΙΚΕΣ,
Η ομορφιά βρίσκεται μέσα σας, και είναι δίπλα μας, γύρω μας.

Την αντικρίζουμε στο Πρόσωπο της Μητέρας, της Συζύγου, της Φίλης, της Κόρης.

Σε έναν κόσμο του άνδρα τίποτα δεν μπορεί να προχωρήσει, τίποτα δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη γυναίκα

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

Είναι πανθομολογούμενο αλλά και ιστορικά αποδεδειγμένο ότι ο κατασκευαστικός τομέας στη χώρα μας θεωρείται η ατμομηχανή της Εθνικής Οικονομίας: Διαρκώς τις τελευταίες δεκαετίες συνεισφέρει το 20% περίπου του ΑΕΠ. Το πλέον σημαντικό όμως είναι ότι, αποτελεί σημαντικό παράγοντα της κοινωνικής συνοχής αφού, στον κύκλο των εργασιών και επαγγελμάτων των κατασκευών απασχολούνται πλήθος επαγγελμάτων και κοινωνικών ομάδων.
Σε μία δεδομένη παγκόσμια κρίση, που μοιραία επηρεάζει και τη χώρα μας, αποτελεί αδήριτη οικονομική και κοινωνική ανάγκη η στήριξη των συντελεστών της αγοράς, σε μία προσπάθεια προστασίας της βιωσιμότητας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που κατά κύριο λόγο δραστηριοποιούνται και στηρίζουν την Ελληνική Περιφέρεια. Με άμεσο βέβαια όφελος την προστασία των εργαζομένων και την αποφυγή κοινωνικών εκρήξεων από ενδεχόμενη μείωση του εργασιακού αντικειμένου και αύξηση κατά συνέπεια της ανεργίας.

12 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Σήμερα είναι απολύτως επιβεβλημένο:

1. Να αποκατασταθεί η ηρεμία στην αγορά και να αποδοθεί στον πολίτη το αίσθημα εμπιστοσύνης και νέας προσδοκίας.
2. Να υποστηριχθούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις της Περιφέρειας που δραστηριοποιούνται στον τομέα των κατασκευών (ιδιωτικών και δημόσιων έργων).
3. Να επιταχυνθούν οι διαδικασίες των απαιτούμενων εγκρίσεων, ιδίως σε περιπτώσεις που αφορούν επενδυτικές επιχειρηματικές δράσεις.
4. Να επιταχυνθούν οι διαδικασίες εφαρμογής του νέου Επενδυτικού Νόμου καθώς, και η ενεργοποίηση των μέτρων του ΕΣΠΑ, αλλά και των άλλων οικονομικών προγραμμάτων.
5. Τα δημοπρατούμενα έργα στην Περιφέρεια, είτε από το ΠΕΠ Θεσσαλίας είτε από τα προγράμματα των ΟΤΑ να είναι σε ύψος προϋπολογισμού μικρών και μεσαίων έργων, ώστε οι μικρομεσαίες εργοληπτικές επιχειρήσεις μέχρι και 2ης τάξης να μπορούν να δραστηριο-ποιηθούν αυτοδύναμα και όχι ως «είλωτες υπεργολάβοι» των μερικών εισηγμένων κατασκευαστικών εταιρειών.
6. Να εκσυγχρονισθεί η λειτουργία του τραπεζικού συστήματος προς όφελος των συντελεστών της αγοράς.
7. Να επαναπροσδιοριστούν οι συντελεστές αντικειμενικού προσδιορισμού αξίας ακινήτων ώστε να υποχωρήσουν σε πραγματικά επίπεδα, προσιτά για τον καταναλωτή αλλά και για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
8. Να μειωθεί το κόστος κατασκευής με αντίστοιχη μεγιστοποίηση του ανηγμένου διαχρονικά οφέλους μέσα από :
I. Έλεγχο ποιότητας των επιχειρήσεων
II. Θεσμοθέτηση του Μητρώου Κατασκευαστών ιδιωτικών Έργων (ΜΗΚΙΕ)
III. Θέσπιση κινήτρων για χρήση τεχνολογιών και υλικών φιλικά προς το περιβάλλον
IV. Μείωση της πολλαπλής φορολογικής επιδρομής στα ακίνητα
V. Μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων και συνολική χρήση του ΦΠΑ από τα έργα.
VI. Δέσμευση για σταθεροποίηση των τιμολογίων των Οργανισμών Κοινής Ωφέλειας για την επόμενη διετία
VII. Αναπροσαρμογή των απαράδεκτα χαμηλών στις πλείστες των περιπτώσεων Τιμολογίων για τα Δημόσια έργα.
VIII. Επανεξέταση των κριτηρίων και των απαιτήσεων του συστήματος εγγυοδοσίας προς τις ΕΔΕ, τόσο από τις Τράπεζες, όσο και κύρια από την Τράπεζα Αττικής ( 42% έχει το ΤΣΜΕΔΕ) και από το ΤΣΜΕΔΕ ( νυν βέβαια ΕΤΑΑ).
9. Να σταματήσει η αυθαιρεσία των τραπεζών, ιδίως των ιδιωτικών, οι οποίες επιλεκτικά προχωρούν σε δανειοδότηση μέσω ΤΕΜΠΜΕ επιχειρήσεων ή για να καλύψουν ήδη δανειοδοτηθέντα κεφάλαια ή για να τοποθετηθεί η επιδότηση σε νέα τραπεζιτικά προϊόντα. Πάντως όχι για να τονωθεί η ρευστότητα των επιχειρήσεων της αγοράς.
10. Να εξετασθεί εναλλακτικά η θεσμοθέτηση άμεσης οικονομικής ενίσχυσης ελεύθερων επαγγελματιών και επιχειρήσεων από Φορέα Διαχείρισης Χρηματοδότησης Μ.Ε. και ελευθέρων επαγγελματιών, από υπάρχοντες ή νέο κρατικό».
11. Να σταματήσει η «αυθαίρετη» και «παράνομη» στάση των φορέων που δημοπρατούν έργα ( κυρίως οι ΟΤΑ) που ακυρώνουν ως «μη συμφέρουσες» προσφορές που υπερβαίνουν το «εύλογο όριο» του 12% που ο νόμος θέτει, ζητώντας απαράδεκτα υψηλές εκπτώσεις, θέτοντας αφενός την ποιότητα και ασφάλεια των έργων αφετέρου τις μικρομεσαίες εργοληπτικές επιχειρήσεις της Περιφέρειας σε διακινδύνευση.
12. Να σταματήσει η εργοληπτική επιχείρηση να «χρηματοδοτεί» το κράτος και τους ΟΤΑ, και να αποπληρώνεται ΑΜΕΣΩΣ τα εκτελεσθέντα έργα.

Πετύχαμε με συντονισμένες προσπάθειες και με σημαντική πρωτοβουλία του Υφυπουργού Οικονομικών και συναδέλφου μέλους του τμήματός μας, του Νίκου Λέγκα, την άρση του άδικου αποκλεισμού των κατασκευαστικών επιχειρήσεων ιδιωτικών και δημοσίων έργων (ατομικές επιχειρήσεις, κοινοπραξίες ή άλλης νομικής μορφής) με το πρόσχημα του αντικειμενικού προσδιορισμού φορολόγησης τους, από την υπαγωγή στην επιδότηση του ΤΕΜΠΜΕ.
Επισημαίνουμε ότι αυτό είναι το ένα βήμα, το επόμενο εξίσου σημαντικό είναι η επιδότηση της ρευστότητας των «βιώσιμων» επιχειρήσεων έστω και αν στην τριετία δεν παρουσιάζουν συνεχώς κερδοφορία. Έχουν όμως σαφώς οικονομικούς δείκτες(ανεκτέλεστο, απλήρωτες πιστοποιημένες εκτελεσμένες εργασίες κλπ) και κοινωνικούς δείκτες ( σημαντικό κύκλο εργαζομένων και προμηθευτών) που τις καθιστά απαραίτητα εργαλεία στην Αναπτυξιακή διαδικασία της Περιφέρειάς μας.
ΣΗΜΕΡΑ η Κυβέρνηση το αποδέχτηκε και το ανακοίνωσε και αυτό, και είναι πράγματι ΘΕΤΙΚΟ βήμα για την τόνωση της αγοράς.

Μας θεωρεί η συντεταγμένη Πολιτεία και ιδιαίτερα οι τοπικοί άρχοντες των ΟΤΑ ση-μαντικούς συνεργάτες. Ήρθε η ώρα της «κρίσης» για να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να τιμήσουν τους πολύτιμους για την Ανάπτυξη συνεργάτες, τους μηχανικούς.

ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ- ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΟΣΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΛΑΡΙΣΑ

“Υπογειοποιούνται 1,2 χιλιόμετρα

Θα αποφεύγονται διασταυρώσεις πεζών και οχημάτων
Την υπογειοποίηση 1,2 χλμ., από την οδό Σεπολίων ως την οδό Σιώκου, 620 μέτρων, από την οδό Ορφέως ως και την Ιερά οδό, αλλά και την καταβύθιση μεγάλου τμήματος του υπόλοιπου δικτύου επίγειων γραμμών που διχοτομεί σήμερα την Αθήνα, προβλέπει το μνημόνιο συνεργασίας ανάμεσα στον Δήμο Αθηναίων και στον ΟΣΕ. Σύμφωνα με το μνημόνιο, όπως ανακοινώθηκε χθες στο Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης, αποφεύγεται η διασταύρωση πεζών, οχημάτων και τρένων στο σύνολο της γραμμής, με υπόγειες και υπέργειες διαβάσεις, ενώ αποδίδονται διαμορφωμένοι χώροι πρασίνου και αναψυχής επί των υπογειοποιημένων τμημάτων της γραμμής. Παράλληλα, ο ΟΣΕ παραχωρεί 20.000 τ.μ.- ιδιοκτησίας του- σε κοινή χρήση, προς όφελος των κατοίκων στις γειτονιές της πόλης. Η υλοποίηση του μνημονίου συνεπάγεται παράλληλα την αξιοποίηση του ιστορικού κτιρίου Τσίλερ, από κοινού από τον Δήμο Αθηναίων και τον ΟΣΕ, ως χώρου πολιτισμού και αναψυχής.”


ΔΗΛΩΣΗ ΝΤΙΝΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΟΥ
ΠΡΟΕΔΡΟΥ Τ.Ε.Ε. Κεντρ. & Δυτ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Το μνημόνιο που υπογράφηκε μεταξύ Δήμου Αθηναίων και ΟΣΕ αποτελεί την ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ των όσων υποστηρίξαμε και υποστηρίζουμε σχετικά με την παρουσία του ΟΣΕ ( σιδηρο-δρομικών γραμμών και άλλων υποδομών) στην Λάρισα.

Προφανώς για την Αθήνα δεν ισχύουν τα όποια «προσκόμματα» περί «απαγορευτικού κόστους» , περί «περαιωμένου έργου ηλεκτροδότησης» και άλλων τινών που παρουσιάσθηκαν για την πόλη μας, τόσο από τον ΟΣΕ όσο και από τον Δήμο Λαρισαίων.

Προφανώς μόνο για τη Αθήνα ισχύουν τα οφέλη απόδοσης χώρων των γραμμών και η διαμόρφωσή τους σε χώρους πρασίνου και αναψυχής.

Προφανώς μόνο για την Αθήνα ο ΟΣΕ παραχωρεί στρέμματα ιδιοκτησίας του για κοινή χρήση των γειτονιών.

Προφανώς μόνο ο Δήμος Αθηναίων μπορεί και πέτυχε αυτό που η Λάρισα χρόνια θεσμοθέτησε στο ΓΠΣ και χρόνια ζητά.

Αλλά, προφανώς, η Λάρισα δεν μπορεί να είναι αξιόπιστος συνομιλητής με διεκδικητικότητα διότι, η ίδια με απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου ανατρέπει την διεκδίκησή της συμφωνώντας ( κατά πλειοψηφία) σε ένα μπαράζ «υπογειοποιήσεων των δρόμων».

Προφανώς, η Λάρισα δεν μπορεί να είναι αξιόπιστος συνομιλητής με διεκδικητικότητα διότι, στο υπό έγκριση ΓΠΣ από τη μία αποδέχεται την υπογειοποίηση ( ή εναλλακτικά την μερική υπογειοποίηση με παραλλαγή του υπόλοιπου τμήματος έξω από την πόλη) και από την άλλη, αποδέχεται μοιρολατρικά ότι είναι «ανέφικτο»!

Εμείς επιμένουμε ότι,

στη Λάρισα των Μεσογειακών Αγώνων,
στη Λάρισα που αποτελεί τον πρώτο Περιφερειακό Δυναμικό Πόλο Ανάπτυξης για το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας,

οφείλουν η Πολιτεία και ο ΟΣΕ να αποδώσουν την βέλτιστη λειτουργική και Περιβαλλοντική παρουσία των γραμμών και των άλλων υποδομών του ΟΣΕ μέσα στην πόλη μας.

Η Λάρισα, οι Λαρισαίοι και οι γειτονιές της αξίζουν, τουλάχιστον, όσα και η Αθήνα και οι Αθηναίοι.


ΑΛΛΑ, ΚΑΙ Η ΠΑΤΡΑ ΑΚΟΜΑ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΥΠΟΓΕΙΩΣΗΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟ!!!


Συνάντηση Λιάπη - Φούρα
Εντός του 2008 αρχίζει η υπογειοποίηση τμήματος της σιδηροδρομικής γραμμής της Πάτρας

15/03/07 19:18

Πάτρα
Μέσα στο 2008 αρχίζει η υπογειοποίηση τμήματος της σιδηροδρομικής γραμμή της Πάτρας, δήλωσε ο υπουργός Μεταφορών Μ.Λιάπης μετά τη συνάντηση με το δήμαρχο Ανδρέα Φούρα στην αχαϊκή πρωτεύουσα. Ανακοινώσεις και για τη σιδηροδρομική σύνδεση με Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Ευζώνους, καθώς και το πατρινό τραμ.

Ο κ. Λιάπης επισκέφθηκε την Πέμπτη την Πάτρα και ανακοίνωσε ότι αποφασίστηκε η υπογειοποίηση πέντε χιλιομέτρων της σιδηροδρομικής γραμμής στην Πάτρα. Όπως ανέφερε «ήδη έχουν γίνει οι σχετικές μελέτες και το έργο αναμένεται να αρχίσει μέσα στο επόμενο έτος».

Ακόμη, δήλωσε ότι το τρένο σε λίγα χρόνια θα ενώσει την Πάτρα με την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τους Ευζώνους με διπλή ηλεκτροκινούμενη γραμμή υψηλών ταχυτήτων και τόνισε ότι «θα είναι ένα σιδηροδρομικό δίκτυο εφάμιλλο των ευρωπαϊκών».

Αναφορικά με τη δημιουργία γραμμής τραμ στην Πάτρα, ο κ. Λιάπης είπε ότι έχει δοθεί η εντολή για χρηματοδότηση της μελέτης με 1.000.000 ευρώ, ενώ πρότεινε προς τους φορείς να υλοποιηθεί το έργο μέσω σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, αφού όπως δήλωσε «δεν έχουμε τη δυνατότητα να το εντάξουμε στο Δ' ΚΠΣ, γιατί προηγούνται άλλα έργα υποδομών για το σιδηρόδρομο».
Στην συνέχεια, ο υπουργός Μεταφορών επιθεώρησε τα σιδηροδρομικά έργα που γίνονται στον Πλάτανο Αχαΐας και ειδικά στη σήραγγα Πλατάνου για διπλή γραμμή, μήκους 2.292 μέτρων, τη γέφυρα του ποταμού Λαδοποτάμου, μήκους 109 μ. και τη σήραγγα Τράπεζας για διπλή γραμμή, μήκους 2.748 μέτρων. Ο κ. Λιάπης επεσήμανε ότι τα έργα προχωρούν με γοργούς ρυθμούς, εντός των χρονοδιαγραμμάτων και θα έχουν ολοκληρωθεί μέσα στο 2010.

, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΣΤΑΘΕΡΟΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΜΑΣ ΩΣ Τ.Ε.Ε. Κ-Δ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΡΙΣΑ

Η θέση αυτή εκφράσθηκε από το Τ.Ε.Ε. Κ-Δ Θεσσαλίας με τον εκπρόσωπό του Αντιπρόεδρο κο Ντίνο Διαμάντο ( και υιοθετήθηκε) από την σύσκεψη των φορέων της πόλης που έγινε με πρωτοβουλία του Δημάρχου Λαρισαίων κου Κ. Τζανακούλη, το 2001.



"ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΤΜΗΜΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ & ΔΥΤ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Καλλιθέας 7 -Λάρισα
τηλ. 535 615/257 866

Λάρισα 21 Μαρτίου 2001

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Θέμα: Υπογείωση ή όχι οδού Εχεκρατίδα

Τον τελευταίο καιρό γίνεται δημόσια συζήτηση για την υπογείωση ή όχι της οδού Εχεκρατίδα στη συνοικία Νεράιδα της Λάρισας, για δημιουργία υπόγειας διάβασης σε σχέση με τις σιδηροδρομικές γραμμές. Επί του θέματος αυτού η ΔΕ του ΤΕΕ θεωρεί σκόπιμο να τονίσει τα εξής:

1. Σύμφωνα με την αρ. 63819/2836 (ΦΕΚ 1042/31-10-86) απόφαση του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ που αφορά στην έγκριση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου Λάρισας, αναφέρεται ως βασικός στόχος για την Πολεοδομική Ανάπτυξη της Λάρισας ο υποβιβασμός κατά 6 μέτρα της στάθμης των σιδηροδρομικών γραμμών κυκλοφορίας μέσα στην πόλη, συμπεριλαμβανομένων των γραμμών του επιβατικού σταθμού και της γραμμής προς Βόλο από τη σημερινή γέφυρα της Εθνικής Οδού Τρικάλων – Βόλου (χλμ 346,5) έως τη γέφυρα του συλλεκτήρα ΙΙ (χλμ 351) .

Η πόλη, επομένως, έχει προτείνει και η Πολιτεία επίσημα έχει αποδεχθεί, ότι προϋπόθεση για την πολύπλευρη ανάπτυξη της Λάρισας με την ταυτόχρονη δημιουργία ευρύτατα κοινόχρηστων χώρων με πολλαπλές χρήσεις και δραστηριότητες (πράσινο, αθλητισμός, πολιτισμός κ.λ.π), αποτελεί η υπογείωση των σιδηροδρομικών γραμμών σε όλο το μήκος που αναφέρει η ανωτέρω απόφαση.

2. Το συνολικό κόστος ενός τέτοιου έργου είναι ασφαλώς μεγάλο. Θεωρούμε όμως ότι είναι αναγκαίο να πραγματοποιηθεί, έστω και μακροπρόθεσμα, δεδομένου ότι οι προοπτικές ανάπτυξης της Λάρισας προς κάθε κατεύθυνση είναι τεράστιες.

3. Η κατασκευή υπόγειων διαβάσεων στις κύριες διασταυρώσεις με τις σιδηροδρομικές γραμμές (Εχεκρατίδα, Βόλου, κ.λ.π.) ουσιαστικά αναιρεί κάθε προοπτική υπογείωσης των σιδηροδρομικών γραμμών στο μέλλον. Ταυτόχρονα θα δημιουργήσει σοβαρότατη περιβαλλοντική επιβάρυνση στην ευρύτερη περιοχή της υπόγειας διάβασης και τεράστια τεχνικά και οικονομικά προβλήματα στις αντίστοιχες ιδιοκτησίες.


Αν σε όλα αυτά προστεθεί και το συνολικό κόστος των υπογείων διαβάσεων προκύπτει το συμπέρασμα ότι μακροπρόθεσμα η υπογείωση των σιδηροδρομικών γραμμών δεν είναι τόσο δυσβάστακτη από οικονομικής άποψης, ενώ τα οφέλη που μπορεί να προσφέρει στην πόλη και την προοπτική ανάπτυξης της είναι τεράστια από κάθε άποψη.

Άλλωστε η περίπτωση υπογείωσης των σιδηροδρομικών γραμμών σε περιοχές μικρότερης σημασίας από τη Λάρισα (π.χ. Πλαταμώνας) δείχνει ότι το ζήτημα αυτό είναι βασικό θέμα επιλογής και προτεραιοτήτων.

4. Πιστεύουμε ότι η πόλη συνολικά, ανεξάρτητα από μεμονωμένες επιδιώξεις συνοικιών ή πολιτών, δεν πρέπει να συναινέσει στη δημιουργία υπόγειων διαβάσεων στις κύριες διασταυρώσεις, γιατί κάτι τέτοιο θα εμπόδιζε οριστικά την μελλοντική επίλυση βασικών προβλημάτων που σχετίζονται με την Ανάπτυξη της Λάρισας και θα αναιρούσε την προοπτική για την δημιουργία μιας μεγάλης κοινόχρηστης ζώνης στην καρδιά της πόλης, ικανή να δώσει όχι μόνο λύσεις στα περιβαλλοντικά και αναπτυξιακά προβλήματα της πόλης, αλλά και νέα ταυτότητα και φυσιογνωμία.

Κατά την άποψη μας το πρόβλημα της επικοινωνίας των συνοικιών θα πρέπει να αντιμετωπισθεί προσωρινά, με ελεγχόμενες ισόπεδες διαβάσεις οχημάτων και ανισόπεδης διάβασης πεζών, μέχρις ότου καταστεί δυνατή η υπογείωση των σιδηροδρομικών γραμμών, δηλαδή η εφαρμογή του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου Λάρισας.


Για Διοικούσα Επιτροπή
Ο Πρόεδρος

Πέτρος Ηλιάδης"

Σάββατο 18 Απριλίου 2009

ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΑΛΛΑΓΗ ΧΡΗΣΗΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΚΕΛΥΦΟΥΣ (ΗΜΙΥΠ. ΧΩΡΟΙ-ΚΛ. ΧΩΡΟΙ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ-ΠΑΤΑΡΙΑ- ΣΟΦΙΤΕΣ)

ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ ΔΟΜΗΣΗ
ΕΙΔΙΚΟ ΘΕΜΑ ΑΥΘΑΙΡΕΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΣΕ ΤΜΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ (ΗΜ. ΧΩΡΟΙ - ΚΛ. ΧΩΡΟΙ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ (Pilotis) – ΜΕΣΟΠΑΤΩΜΑΤΑ - ΥΠΟΓΕΙΑ)


Η αντιμετώπιση της «αυθαίρετης δόμησης» στην Ελλάδα είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο που δημιουργεί περισσότερα προβλήματα (Περιβαλλοντικά, Οικονομικά, Κοινωνικά) από εκείνα που στην πράξη καλείται να αντιμετωπίσει (ζητήματα κοινωνικής και οικονομικής καθημερινότητας και διαβίωσης).

Η συντεταγμένη Πολιτεία διαχρονικά έχει σταθεί απέναντι στο ζήτημα αυτό με τρεις χαρακτηριστικές στάσεις :

1. Με νομοθετήματα που κατ΄ επανάληψη «νομιμοποιούσαν» γενιά με γενιά τα αυθαίρετα

2. Με σοβαρές θεσμικές νομοθετικές παρεμβάσεις που όμως, αφενός στερούνταν της ολοκλήρωσής τους (εκκρεμούν διαρκώς τα ΠΔ που οι νόμοι επικαλούνται για την πλήρη και λεπτομερή εφαρμογή τους) αφετέρου, η έλλειψη της επαρκούς Τεχνικής στελέχωσης της Δημόσιας Διοίκησης (που η επίκλησή της δίνει διαρκώς το «άλλοθι» να μετατίθενται οι ευθύνες από την Πολιτεία στους πολίτες ( είτε είναι οι ιδιώτες είτε είναι οι μηχανικοί ελεύθεροι επαγγελματίες).

3. Με έλλειψη για χρόνια ενός Εθνικού Χωροταξικού Σχεδιασμού με όλα τα υποκείμενα Πολεοδομικά εργαλεία καθώς και ενός εν πλήρη λειτουργία Εθνικού Κτηματολογίου και Δασολογίου, που θα έδινε τη δυνατότητα στην εκάστοτε Πολιτεία να χαράσσει μία «Πολιτική Γης» που θα ικανοποιούσε διαχρονικά και ελεγχόμενα όλες τις οικιστικές κοινωνικές ανάγκες, και μάλιστα, με μία Οικονομία κλίμακας που αφενός, θα έδινε τη δυνατότητα στις κοινωνικές ομάδες χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων να ικανοποιήσουν με ικανή οικονομική δυνατότητα αλλά και αξιοπρέπεια ακολουθίας της νομιμότητας, αφετέρου, θα περιόριζε σε σημαντικό βαθμό την «αισχρή κερδοσκοπία και εκμετάλλευση» στο «χρηματιστήριο γης».

Με τα τρία αυτά χαρακτηριστικά μίας διαρκούς πολιτικής θέσης και πράξης, η Πολιτεία διαχρονικά κερδοσκοπεί χωρίς «αιδώ» τόσο οικονομικά όσο και ψηφοθηρικά.

ΔΥΟ (2) ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ
Κατά συνέπεια, πριν εξετάσουμε την όποια «ιδιαιτερότητα» ειδικών ή επιμέρους θεμάτων αυθαίρετης δόμησης μέσα στο λεγόμενο «κέλυφος» ενός δομήματος θα πρέπει, με την επίκληση τήρησης της Συνταγματικής νομιμότητας βάσει του άρθρου 24 (προστασία του Περιβάλλοντος) να συμφωνήσουμε (και η Πολιτεία να εφαρμόσει απαρέγκλιτα) δύο ζητήματα:

1. τον ΠΛΗΡΗ ΕΛΕΓΧΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΟΜΗΜΑΤΩΝ, τόσο κατά την φάση της κατασκευής (2 έλεγχοι, με το πέρας των χτισιμάτων και με την παράδοση-ηλεκτροδότηση από μικτά κλιμάκια ΔΥ μηχανικών και ορκωτών ελεγκτών μηχανικών από το Τ.Ε.Ε.) όσο και στη φάση της λειτουργίας του (ανά τακτά χρονικά διαστήματα και πάντα σε κάθε επερχόμενη Πολεοδομική ή Ιδιοκτησιακή μεταβολή, με αντίστοιχες επιτροπές ελέγχου).
Η εξέταση δε του ζητήματος «υποχρεωτικής ασφάλισης των δομημάτων» μπορεί να διευκολύνει την συγκρότηση της ελεγκτικής διαδικασίας.

2. Την θεσμοθέτηση του «Μητρώου Συντελεστών Ιδιωτικών Έργων (ΜΗ.Σ.Ι.Ε.) με την σαφή οριοθέτηση των ρόλων και τον επιμερισμό των ευθυνών όλων των εμπλεκομένων (Κυρίου του έργου, Μελετητών, Επιβλεπόντων, Κατασκευαστών, Εργατοτεχνιτών, Προμηθευτών – ΟΛΩΝ πιστοποιημένων και καταταχθέντων σε αντίστοιχα μητρώα) και τη θέσπιση του λεγόμενου «Πράσινου Κουτιού», της ταυτότητας του δομήματος που από την μελέτη μέχρι την μελλοντική του κατεδάφιση θα αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ύπαρξης, λειτουργίας και συντήρησής του για κάθε Πολεοδομική και Ιδιοκτησιακή μεταβολή του.

ΤΡΕΙΣ (3) ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

Για την εξέταση αντιμετώπισης «ειδικών θεμάτων αυθαίρετης δόμησης» θα πρέπει να συμφωνηθούν τα εξής:

1. Αρχιτεκτονικά εργαλεία χρήσιμα για την απόδοση βέλτιστης αισθητικής και λειτουργικής λύσης στα δομήματα, ειδικά με χρήση κατοικία, δεν πρέπει με κανένα τρόπο να καταργηθούν ή να «φαλκιδευτούν», λόγω της αδυναμίας του Κράτους να ελέγξει αποτελεσματικά την «αλλαγή χρήσης» αυτών των Αρχιτεκτονικών τόπων (ημιυπαίθριοι χώροι).
Είναι απαραίτητο να διατηρηθεί το Αρχιτεκτονικό εργαλείο του Η.Χ. που στη χώρα μας με τις γνωστές κλιματολογικές συνθήκες δίνει σημαντική λειτουργική δυνατότητα προσωρινής διαβίωσης αλλά, και αισθητικής βελτίωσης του Αρχιτεκτονικού σχεδιασμού. Είναι δε μέσα από την Λαϊκή Ελληνική Αρχιτεκτονική γνωστός ο νεοελληνικός Η.Χ. ως «χαγιάτι» στο ισόγειο και «ανώι» στον όροφο, αυτός που εξυπηρετούσε ακριβώς τις ίδιες αισθητικές και λειτουργικές ανάγκες.
Είναι απαραίτητο να διατηρηθεί ο κλειστός χώρος στάθμευσης χωρίς να προσμετράται στον Συντελεστή Δόμησης (ΣΔ). Και τούτο, διότι ο περιορισμός εξαγοράς αφενός των ελάχιστων απαιτούμενων από το νόμο θέσεων στάθμευσης και η άμεση ανάγκη αντιμετώπισης του σύγχρονου διογκούμενου προβλήματος της στάθμευσης, ειδικά στα αστικά κέντρα, σε συνδυασμό με τις κοινωνικές ανάγκες στέγασης, δεν θα οδηγεί τον πολίτη στην απομείωση των ωφέλιμων τετραγωνικών μέτρων για χρήση στάθμευσης.

2. Δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε «ρύθμιση» για τους αυθαίρετους «ειδικούς χώρους» κατά τρόπο τέτοιο που, να διαχωρίζονται οι πολίτες σε «έξυπνους» όσοι αυθαιρέτησαν και «λιγότερο έξυπνους» όσοι νόμιμα χρησιμοποίησαν τα παραπάνω αρχιτεκτονικά εργαλεία. Η όποια ρύθμιση θα πρέπει να τηρεί την Συνταγματική επιταγή του άρθρου 4 (Ισότητα των Ελλήνων).

3. Δεν μπορεί η όποια ρύθμιση να αποτελεί άλλο ένα «οικονομικό γιουρούσι» του Κράτους που επιδιώκει «έσοδα» απέναντι στους πολίτες, ειδικά αυτήν την κρίσιμη οικονομικά για όλους περίοδο. Θα πρέπει δε η οικονομική προσέγγιση να είναι με κανόνα δικαίου και όχι ισοπεδωτική. Και επειδή, από αυτούς τους «ειδικούς χώρους» το Κράτος ήδη έχει εισπράξει έσοδα παρακάμπτοντας την Πολεοδομική αυθαιρεσία (μέσω της Οικονομικής Εφορίας και μέσω του ΙΚΑ), η τυχόν οικονομική εισφορά που θα ζητηθεί από το Κράτος θα πρέπει να είναι από μηδενική έως ελάχιστη και με βάση έναν Αντικειμενικό προσδιορισμό.


Η ΛΥΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΤΕΧΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ

Αποδεχόμενη τα παραπάνω, και προχωρώντας άμεσα στην θεσμοθέτηση και εφαρμογή τους η Πολιτεία μπορεί να προχωρήσει στην εξής διαδικασία αντιμετώπισης των «ειδικών χώρων αυθαίρετης δόμησης εντός του κελύφους του δομήματος και μη υπερβαίνουσας την μέγιστη επιτρεπόμενη κάλυψη και το ύψος, όπως αυτά ορίζονται από τον ΓΟΚ (δηλ. για Ημ. Χώρους, Κλειστούς Χώρους Στάθμευσης, Μεσοπατώματα, χώροι κάτω των στεγών με την προϋπόθεση το τελικό ύψος της στέγης να μην υπερβαίνει το οριζόμενο ως μέγιστο επιτρεπόμενο)»:

1. Σε 1ο Στάδιο ακολουθείται η διαδικασία «εξαίρεσης από την κατεδάφιση» με απαραίτητα στοιχεία του φακέλου – πέραν όσων προβλέπονται- τα εξής:
• Στατική μελέτη επάρκειας μετά των απαιτούμενων ελέγχων κατόπιν αυτοψίας
• Έγκριση από την ΕΠΑΕ
• Προσδιορισμός και κατάθεση παραβόλου ελάχιστης αμοιβής μηχανικού, σύμφωνα με τα νέα οριζόμενα όρια από το Τ.Ε.Ε.
• Προσδιορισμός παραβόλου (ποσοστό επί της Αντικειμενικής Αξίας) προς τον οικείο ΟΤΑ ανέγερσης (εφάπαξ) και διατήρησης (ετησίως) σε ειδικό ταμείο ανταποδοτικό αποκλειστικά για «έργα Περιβάλλοντος» της περιοχής που ανήκει το ακίνητο.

2. Σε 2ο Στάδιο πραγματοποιείται η «Νομιμοποίηση» των χώρων αυτών, και για τους ΗΧ μόνο στο «επιτρεπόμενο από το νόμο ποσοστό (20% επί της δόμησης για Η.Χ.) μέσα από τα νόμιμα Πολεοδομικά Εργαλεία που παρέχει ο Οικιστικός Νόμος 2508/97 ( πρ. Ν.1337/83) τα οποία ΑΜΕΣΑ η Πολιτεία πρέπει να ολοκληρώσει την εφαρμογή τους με την θέσπιση των απαιτούμενων ΠΔ. για παράδειγμα, την «μεταφορά ΣΔ», τον «Κοινωνικό Συντελεστή» με τις Ζώνες Κοινωνικού Συντελεστή (ΖΚΣ) (άρθρο 8 παρ. 6 Ν1337/83, άρθρο 18 παρ. 4 Ν2508/97), και τις «Ειδικές Ενισχύσεις» με τις «Ζώνες Ειδικών Ενισχύσεων (ΖΕΕ) (άρθρα 2(παρ. 2) & 11 Ν1337/83 και άρθρο 22Ν2508/97.

Τα παραπάνω, μπορούν όλοι ανεξαιρέτως οι πολίτες να τα αξιοποιήσουν και εκείνοι που σήμερα δεν αυθαιρέτησαν.

Η «νομιμοποίηση» μέσω της «έκδοσης οικοδομικής άδειας» όπως ο νόμος προβλέπει θα έχει τις προϋποθέσεις σύνταξης πλήρους φακέλου μελετών και προσδιορισμού αμοιβών μελετών (για επιβλέψεις μπορεί να είναι η αμοιβή αποτύπωσης) όπως το Τ.Ε.Ε. πλέον ορίζει, καθώς και των φορολογικών και κρατήσεων υπέρ τρίτων που προβλέπονται.

Όλες οι παραπάνω μεταβολές ΣΔ στο οικόπεδο συνοδεύουν ΜΟΝΟ το υφιστάμενο δόμημα, και μετά την κατεδάφισή του ο ΣΔ του οικοπέδου παραμένει αυτός που ορίζεται από την Πολεοδομική Μελέτη.



ΛΥΣΗ ΜΕ ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ

Επισημαίνεται ότι, τα προαναφερθέντα Πολεοδομικά εργαλεία είναι απαραίτητα να λειτουργήσουν και για έναν ακόμη πιο σημαντικό σκοπό: την εφαρμογή των Πολεοδομικών Σχεδίων ειδικά στα ζητήματα των δεσμευμένων για κοινόχρηστους και κοινωφελείς σκοπούς οικοπέδων, που για λόγους οικονομικής αδυναμίας ή και αδιαφορίας των ΟΤΑ μέσω δικαστικής οδού αποχαρακτηρίζονται.

Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2009

ΝΕΟ ΓΕΝΙΚΟ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ (ΓΠΣ) ΛΑΡΙΣΑΣ - ΤΕΛΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ "ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ"

ΓΕΝΙΚΟ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ
ΤΕΛΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ


Η Διοικούσα Επιτροπή του Τ.Ε.Ε. Κεντρικής & Δυτικής Θεσσαλίας, σε συνέχεια των παρεμβάσεων της για το πλέον σημαντικό θέμα για την Λάρισα, της αναθεωρήσεως του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου, με ομόφωνη απόφασή της θέλει να επιστήσει την προσοχή σε έξι σημεία :

1. Η Π.Ε. 20 (συνοικια Αγ. Γεωργίου), που τελικά δεν συμπεριλαμβάνεται στην προτεινόμενη επέκταση του σχεδίου, σύμφωνα και με την γεωλογική μελέτη του Γ.Π.Σ., δεν έχει πρόβλημα απαγορευτικό για μελλοντική επέκταση και οικοδομησιμότητα. Κατά συνέπεια, η αιτιολογία στην μη ένταξη στη φάση αυτή πρέπει να είναι η εξής : «μπορεί να οικοδομηθεί υπό προϋποθέσεις, κατά συνέπεια απαιτείται περαιτέρω εδαφοτεχνική διερεύνηση που θα οδηγήσει σε ένα κανονιστικό πλαίσιο προϋποθέσεων και όρων δόμησης, για την ένταξη στο μέλλον της περιοχής αυτής, ως νέα επέκταση της πόλεως»

2. Θεωρούμε ότι το κεφάλαιο Π.4 είναι ελλειπέστατο σε σχέση με τις προδιαγραφές του θα πρέπει στο κεφάλαιο αυτό να να αναφέρονται «… τις τυχόν απαιτούμενες ειδικότερες μελέτες, τα αναγκαία έργα παρεμβάσεις και εν γένει αναπλάσεις, τις αναγκαίες θεσμικές ρυθμίσεις. Επίσης, γίνεται αναφορά στους εμπλεκομένους φορείς για την υλοποίηση των παραπάνω έργων η παρεμβάσεων και στη χρονική διαδοχή η συσχέτιση των σχετικών ενεργειών (Χρονοδιαγράμματα). Τέλος περιλαμβάνει τον Προϋπολογισμό των προτεινόμενων έργων και παρεμβάσεων καθώς και δυνητικές πηγές χρηματοδότησης. Οι παραπάνω προτάσεις του μελετητή θα αποτελέσουν τη βάση για την κατάρτιση των ετήσιων και μεσοπρόθεσμων προγραμμάτων εφαρμογής του ΓΠΣ που προβλέπονται…….». Αυτό που αναφέρεται είναι ο φορέας εφαρμογής του ΓΠΣ καθώς και η πολεοδόμηση των νέων οικιστικών υποδοχέων.

3. Στις διατάξεις μεταβατικού χαρακτήρα στην (σελ.43) Στις διατάξεις μεταβατικού χαρακτήρα στην εκτός σχεδίου έκταση του Δήμου αναφέρει «καθορίζονται ελάχιστες αποστάσεις των κτιρίων … και τις οριογραμμές των ρεμάτων 20μ… σε περίπτωση που λόγω αυτής της διάταξης δεν είναι εφικτή η οικοδόμηση, οι αποστάσεις από τα όρια του γηπέδου μπορούν να μειωθούν μέχρι τα 5μ.». Ο κτιριοδομικός ορίζει συγκεκριμένες αποστάσεις από ρέματα και δεν μπορεί να εφαρμοστεί κάτι πιο ελαστικό.

4. Για τον Βιολογικό Καθαρισμό η αλλαγή της φράσης από «χωρίς αύξηση δυναμικότητας» σε «χωρίς αύξηση του αριθμού της» ενισχύει την παρουσία του Βιολογικού Καθαρισμού στην πλέον βεβαρυμμένη περιοχή που βρίσκεται, κάτι που φορείς, υπηρεσίες και Δημοτικό Συμβούλιο έχουμε αποδεχτεί ότι δεν πρέπει να γίνει.

5. Θεωρούμε αντιφατικό επιστημονικά αλλά και πολιτικά για την πόλη μη παραδεκτό να παρουσιάζεται μια επιλογή της πόλης, η υπογείωση των σιδηροδρομικών γραμμών ως ανέφικτη. Να διαγραφεί στη σελ. 45 η φράση (σελ.45) «….. η υπογειωση των γραμμών πιθανότατα θα συναντήσει μεγάλα τεχνικά προβλήματα όπως την υψηλή στάθμη του υδροφόρου ορίζοντα και τη δυσκολία παρακαμπτήριου κατά την διάρκεια εκτέλεσης του έργου».
Ο Δήμος Λαρισαίων, η πόλη, επιλέγει ξεκάθαρα την υπογείωση και αναφέρει εναλλακτικά την μερική υπογείωση σε συνδυασμό με την μερική παραλλαγή. Αυτά συναποδεχτήκαμε όλοι, αυτά πρέπει μόνο να αναγραφούν.
Είναι πρωθύστερο, τουλάχιστον, αφού χωρίς ο ενδιαφερόμενος (ΟΣΕ) ή ο επισπεύδων (πόλη, δήμος) να έχει εδώ και 22 χρόνια μια μελέτη σκοπιμότητας - εφικτότητας κόστους/ωφέλους να υπάρχει στο στρατηγικό πολεοδομικό εργαλείο της πόλης, η ίδια η αναίρεση της βούλησής της. Ποιον διευκολύνει αυτό; Πάντως σίγουρα όχι την πόλη.

6. Με έκπληξη είδαμε στα πρακτικά των δύο συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου, απόφ. αρ.467/12.06.08 και απόφ. αρ.681/21.10.08 να διαγράφεται η παράγραφος που ενέτασσε την περιοχή του Φρουρίου ως παροχή αναπλάσεως,
Θεωρούμε την αιτιολόγηση που αναφέρεται στο πρακτικό της 12/06/08 ανεπαρκής, μη τεκμηριωμένη αλλά και αντιφατική.
Θεωρούμε ότι, η σημαντικότητα της περιβάλλουσας περιοχής του Αρχαίου Θεάτρου επιβάλλει την θεσμοθέτηση της περιοχής ως περιοχής ανάπλασης, ισχυόντων των προϋποθέσεων που η νομοθεσία αναφέρει.
Επισημαίνουμε ότι :

I. Από το αναθεωρημένο ΓΠΣ προβλέπεται η αλλαγή χρήσης από αμιγούς σε γενική κατοικία. Άρα δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα περαιτέρω.

II. Οι όροι – περιορισμοί και προληπτικοί έλεγχοι από τις αρμόδιες αρχαιολογικές υπηρεσίες, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες αποδείχτηκαν στην πράξη ανεπαρκείς και φυσικά δεν περιλαμβάνουν το σύνολο των προϋποθέσεων – δεσμεύσεων για την εν γένει λειτουργία και ανάπλαση της περιοχής

III. Δεν πρόκειται να δημιουργηθεί καθυστέρηση τέτοια που να δημιουργήσει προβλήματα στους πολίτες της περιοχής αυτής. Η μελέτη ανάπλασης μπορεί να ολοκληρωθεί μέσα στο τρέχον έτος.

IV. Είναι δε εφικτή και η άμεση εφαρμογή της μελέτης ανάπλασης τόσο από το Δήμο αλλά και από τους ιδιώτες διότι το ΕΣΠΑ ήδη προβλέπει κονδύλια για ανάπλαση αστικών χώρων αλλά και για επιδότηση ανακαίνισης όψεων ιδιωτικών κτιρίων.

V. Ουδέποτε στα δύο Δημοτικά Συμβούλια παρουσιάσθηκε αυτή η πρόταση. Στο Δημοτικό Συμβούλιο της 12/06/08 μάλιστα, ήταν κατά τη δήλωση του Δημάρχου, αλλά και ως αναφέρεται και στο θέμα των πρακτικών « ενημέρωση για το Β2 στάδιο………» Προφανώς θεωρούμε – διότι δεν θέλουμε άλλο να πιστεύουμε – ότι εκ παραδρομής αναφέρεται ψηφοφορία που αποφάσισε κατά πλειοψηφία.
Στο δε αποφασιστικό τελικό συμβούλιο της 21/10/08 που παρευρισκόμασταν πάλι δεν τέθηκε θέμα διαγραφής του Φρουρίου ως περιοχής ανάπλασης και απορούμε τουλάχιστον για την ψήφο 30(!) Δημοτικών Συμβούλων υπέρ αυτής.
Αντίθετα, στις συσκέψεις φορέων με την υπηρεσία του Δήμου και της επιβλέπουσας υπηρεσίας της Περιφέρειας Θεσσαλίας επεκτείναμε τα όρια της περιοχής συμπεριλαμβάνοντας και το μικρό θέατρο μέσα σ’ αυτήν.

Καταληκτικά θεωρούμε ότι θα αποτελεί «έγκλημα» κατά της πόλης και του Αρχαίου Θεάτρου και μη εξυπηρέτηση του Δημοσίου συμφέροντος η μη ένταξη της περιβάλλουσας περιοχής του Αρχαίου Θεάτρου ως περιοχή ανάπλασης.

Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009

7 ΒΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΛΑΡΙΣΑΣ- ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ Τ.Ε.Ε. Κ-Δ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ & ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ν. ΛΑΡΙΣΑΣ































Η επεξεργασία των λαβάρων έγινε από την
μουτζούρα
και τον
Γιάννης Πέτρου
Ηλιοδώρου 12,
41222 Λάρισα,
τηλ.: 2410 539313
fax: 2410 539314
petrou@moutzoura.gr
www.moutzoura.gr

















Αυτά τα λάβαρα ανέβηκαν από το Τεχνικό Επιμελητήριο Κεντρ. & Δυτ. Θεσσαλίας και τον Σύλλογο Αρχιτεκτόνων ν. Λάρισας στις 16/1/2009 στον πεζοδρομο της Παπαναστασίου( κατόπιν αδειας από τους 2 αρμόδιους Αντιδημάρχους του Δήμου Λαρισαίων) και αναφέρονταν στο θέμα της Πανηγυρικής Ετήσιας εκδήλωσης "Διαμόρφωση ελεύθερων Δημόσιων χώρων-Αρχιτεκτονική και Εικαστική Συνέργια".


Δεν ζητήσαμε παρά το αυτονόητο για την μεγάλη κληρονομιά που έχει "στα σπλάχνα της" η πόλη μας: το Αρχαίο Θέατρο :


ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΓΠΣ & ΤΗΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ που από το 1986 δέσμευσε το ΟΤ, με μία σπουδαία οραματική απόφαση της Δημοτικής Αρχής του αείμνηστου Δημάρχου Λαμπρούλη.


Ζητήσαμε ΝΑ ΑΠΟΔΟΘΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΟ ΟΤ με ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΤΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ στο ύψος της ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ, και για τους ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΕΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ την ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ & ΤΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ για κάποια χρόνια.


ΜΕ ΤΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΜΕΣΑ;



  1. Με ανταλλαγή άμεση ή πώληση και χρήση του τιμήματος του ακινήτου του Δήμου στην Κεντρική Πλατεία

  2. Με απόδοση του τιμήματος από τα έσοδα από τα έργα που παραχωρήθηκαν σε ιδιώτες ( IMPERIAL, PARKING)

  3. Με δανεισμό

  4. Με έκτακτο ανταποδοτικό τέλος

  5. Με συνδυασμό των παραπάνω

Ζητήσαμε η Περιβάλλουσα περιοχή του Αρχαίου Θεάτρου ( με το μικρό Β΄Αρχαίο Θέατρο) να χαρακτηρισθεί ( οπως από την πρώτη στιγμή θεωρήθηκε) ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ, διότι, τελευταία στιγμή, με ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ κου ΤΖΑΝΑΚΟΥΛΗ ( ΠΕΡΙΕΡΓΩΣ;;;) ΠΡΟΤΑΘΗΚΕ ΝΑ ΑΠΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΘΕΙ.


Η μελέτη συνολικής Ανάπλασης, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ 2009.


Πέραν της ουσίας περί των θετικών επιχειρημάτων, δεν δημιουργεί προβλήματα αφού, από το νέο ΓΠΣ προτείνεται η χρήση της περιοχής να γίνει Γενική Κατοικία από Αμιγής.


Ακόμη, ΜΠΟΡΕΙ ΑΜΕΣΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΘΕΙ, αφού προβλέπεται από το ΕΣΠΑ ειδικό μέτρο για ΑΝΑΠΛΑΣΕΙΣ ΑΣΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ. Και βέβαια, η Μεσογειακή Λάρισα μπορεί να διεκδικήσει και να ολοκληρώσει μέχρι το 2013 την Ανάπλαση αυτή, δίνοντας ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΞΙΑ & ΩΘΗΣΗ στην Πολιτιστική, Εμπορική, Τουριστική και εν γένει Οικονομική ζωή της Λάρισας και των πολιτών.


Δίνει την ευκαιρία, αφού ο νόμος το ορίζει, νωρίτερα από την 5ετία, να γίνει ΝΕΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ του ΓΠΣ, όπου μπορεί να ενταχθεί στο σχέδιο και η περιοχή του Αγ. Γεωργίου που τώρα απεντάχθηκε από περιοχή επέκτασης, με δεδομένο βέβαια, την ολοκλήρωση ενός κανονιστικού πλαισίου ειδικών όρων δόμησης λόγω της εδαφικής ιδιαιτερότητας της περιοχής αυτής.



ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΑΒΑΡΑ, ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ 2 ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΥΣ ΤΟΥ, ΤΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ, ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥ ΕΝΤΟΛΗ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ κος ΤΖΑΝΑΚΟΥΛΗΣ, ΜΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ & ΑΥΤΑΡΧΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ Τ.Ε.Ε.


ΕΠΙΔΟΚΙΜΑΖΟΝΤΑΣ ΕΤΣΙ, ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΟΥ "ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥ ΠΟΛΙΤΗ" ΠΟΥ ΕΒΡΙΣΕ, ΑΠΕΙΛΗΣΕ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΜΕ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΣΜΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ Τ.Ε.Ε. ΚΕΝΤΡ. & ΔΥΤ, ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ κο ΝΤΙΝΟ ΔΙΑΜΑΝΤΟ, ΜΙΑ ΩΡΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ, ΜΕ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΤΕΣ ΑΛΛΟΥΣ 3 "ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ", ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΛΑΡΙΣΑΣ κου Ν. ΤΖΙΚΑ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΣ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕΙ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ Τ.Ε.Ε.

ΣΥΝΤΑΣΣΟΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΨΙΘΥΡΟΥΣ ΠΟΥ ΣΚΟΠΙΜΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΥΝ ΤΟΝ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗ,ΟΤΙ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΔΕΣΜΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΟΤ ΕΓΙΝΕ ΤΟΤΕ, ΔΗΘΕΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ ΠΑΡΑΚΕΙΜΕΝΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑ. ΚΑΙ ΑΥΤΟ, ΤΟ ΠΡΟΣΑΠΤΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ Τ.Ε.Ε. ΝΤΙΝΟ ΔΙΑΜΑΝΤΟ, ΟΤΙ, ΔΗΘΕΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΛΟΓΟ. ΝΤΡΟΠΗ!!!

ΤΟ ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ & Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΣΘΕΝΑΡΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΑΦΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΑΛΛΑ, ΚΥΡΙΩΣ, ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑ ΩΦΕΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ, ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΕΛΑΣΗΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΞ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ.


ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΛΑΡΙΣΑΣ- ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΠΡΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ κο ΤΖΑΝΑΚΟΥΛΗ

ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΟΣ- Περιφ. Τμήμα Κεντρ. & Δυτ, ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Καλλιθέας 7 & Τζαβέλα – 412 22 Λάρισα
Τηλ. 2410 535615-257866 - fax: 2410 255718


Αρ.Πρωτ: 735

Λάρισα 27 Ιανουαρίου 2009


Προς :
Δήμαρχο Λαρισαίων
κ. Κώστα Τζανακούλη
Ενταύθα


Αξιότιμε κε Δήμαρχε,


Η Διοικούσα Επιτροπή του Τμήματός μας εκφράζει ομόφωνα, την έντονη δυσαρέσκειά της σχετικά με το πρωτοφανές γεγονός της αποκαθήλωσης των λαβάρων που είχαμε αναρτήσει στους στύλους φωτισμού κατά την ημέρα Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2009, σχετικά με το θέμα της Πανηγυρικής Ετήσιας Εκδήλωσης μας.

Η προσωπική σας εντολή αφενός, ήταν αναντίστοιχη με τη διαδικασία αδειοδότησης που είχαμε από τον Δήμο (αίτηση με αρ.πρωτ. 353/13.01.09, 1η τηλεφωνική επικοινωνία του Αντιδημάρχου κ. Μπαρμπούτη με τον Πρόεδρο για διευκρινίσεις επί της αίτησης στις 14-01-09, 2η επικοινωνία του Προέδρου με τον Αντιδημάρχου κ. Μπαρμπούτη, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι υπέγραψε θετικά στην αίτησή μας, τηλεφωνική επικοινωνία του Αντιδημάρχου κ. Σαμουρέλη, ο οποίος επιβεβαίωσε και αυτός την άδεια για την ανάρτηση των λαβάρων) διαδικασία ίδια όπως μας έγινε γνωστό με άλλα πανώ (π.χ. της Νομαρχίας), αφετέρου αποτέλεσε μία αντιδεοντολογική και αντιδημοκρατική ενέργεια λογοκρισίας της ελεύθερης δημόσιας έκφρασης απόψεων του φορέα μας.

Επιπλέον δε, δικαίωσε την απαράδεκτη και αήθη επίθεση με ύβρεις, απειλές και προπηλακισμό ενός θιγόμενου πολίτη κατά του Προέδρου μας κ. Ντίνου Διαμάντου, στις 7μ.μ. την ημέρα της εκδήλωσης, παρουσία του Προέδρου του Εμπορικού Συλλόγου κ. Ν.Τζίκα, ο οποίος σημειωτέων και προς τιμήν του προστάτευσε τον Πρόεδρό μας.

Ζητούμε όπως, σε άμεσο χρόνο, να υπάρχει από την πλευρά σας αποκατάσταση του κύρους του Προέδρου και του φορέα μας, αποκατάσταση της δημοκρατικής λειτουργίας και ελευθερίας, κάτι που η Λάρισα έχει ως παράδοση.

Οι σχέσεις και η συνεργασία μας πρέπει, για το καλό της πόλης, να συνεχίσει να είναι όχι απλά ομαλή αλλά αποδοτική, όπως μέχρι τώρα ήταν μέσα από συμφωνίες – διαφωνίες – σύνθεση απόψεων και κοινές δράσεις αλλά κύρια, μέσα από τον σεβασμό του ρόλου και του κύρους των θεσμών που εκπροσωπούμε.




Για την Διοικούσα Επιτροπή
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ



Ντ. Διαμάντος